29. pješadijska divizija (Wehrmacht)

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
29. pješadijska divizija
29th Infanterie Division Logo.svg
Oznaka 29. PD
Aktivan 1. oktobar 1936-8. maj 1945.
Država Flag of German Reich (1935–1945).svg Nacistička Njemačka
Grana Heer
Vrsta pješadija
Nadimak Sokolova divizija
Bitke Drugi svjetski rat

29. pješadijska divizija bila je jedinica njemačke armije ustanovljena u jesen 1936. Zasnovana je na staroj Reichswehrovoj 15. pješadijskoj pukovniji i u početku je regrute uzimala iz Tiringije. Godinu nakon osnivanja unaprijeđena je u 29. motoriziranu pješadijsku diviziju, a po službenoj oznaci bila je još poznata kao Sokolova divizija.

Operativna historija[uredi | uredi izvor]

Mobilizirana je u augustu 1939. i pridružena XIV korpusu njemačke 10. armije u invaziji na Poljsku. Učestvovala je u opkoljavanju poljskih snaga kod Radoma i počinila masakr u Ciepielówu.

U decembru 1939. prebačena je na zapad. Tokom invazije na Francusku pridružila se 16. armiji. Kao strateška rezerva korištena je tokom napredovanja prema La Mancheu. Nakon evakuacije savezničkih vojnika iz Dunkerquea priključila se Guderianovoj oklopnoj grupi za brzo napredovanje kroz istočnu Francusku. Zatim je imala okupacijske dužnosti na istom području do početka 1941.

Uslijedila je Operacija "Barbarossa" i 29. divizija pridružena je 4. armiji i učestvovala u više akcija protiv izoliranih sovjetskih jedinica kod Minska, Smolenska i Brjanska. Nakon toga je poslana u podršku Guderianovoj oklopnoj armiji kod Tule. Prilikom povlačenja iz Moskve izgubila je većinu vozila, a mnogi su vojnici poginuli ili zarobljeni kod Mordvesa, južno od Kašire u Moskovskoj oblasti.[1] 1942. provela je prvih 6 mjeseci u borbama kod Orjola, da bi u julu bila dodijeljena 6. armiji kao dio Armijske grupe Jug. Do augusta je bila blizu Staljingrada i učestvovala u ogorčenim borbama u južnom dijelu ovoga grada.

Početkom 1943. 29. divizija našla se opkoljena i okrenuta prema zapadu gdje su bile sovjetske trupe. U izvještaju od 28. decembra zabilježeno je da je 6 od 8 njenih bataljona bilo sposobno za borbu i da je imala još 30 topova, ali samo 3 funkcionalna protivtenkovska oružja. 21. januara 1943. napala ju je i uništila sovjetska 21. armija u sklopu Staljingradske bitke.

Naakon toga je ponovo uspostavljena u Francuskoj u rano proljeće od dijelova nedavno formirane 345. pješadijske divizije. Zatim je na neko vrijeme prebačena na Siciliju kao 29. pancergrenadirska divizija kako bi branila sjevernu rutu prema Messini. Poslije toga borila se u Italiji kod Salerna, Anzija i San Pietra Infinea i bila uništena u sjevernoj Italiji od strane Britanaca tik pred kraj rata.

Komandanti[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ P. A. Bjelov, За нами Москва - М, "Воениздат", 1963.

Literatura[uredi | uredi izvor]