94. pješadijska divizija (Wehrmacht)

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
94. pješadijska divizija
94th Infanterie Division Logo 1.svg
Oznaka 94. PD
Aktivan septembar 1939-januar 1943.
mart 1943-april 1945.[1]
Država Flag of German Reich (1935–1945).svg Nacistička Njemačka
Grana Heer
Vrsta pješadija
Glavno sjedište Naumberg
Bautzen
Zwickau
Bitke 2. svjetski rat
Komandanti
artiljerijski general Georg Pfeiffer

94. pješadijska divizija bila je jedna od divizija Heera (njemačke armije) u Drugom svjetskom ratu.

Historija[uredi | uredi izvor]

Formiranje i zapadna kampanja[uredi | uredi izvor]

Osnovana je u septembru 1939. kao dio petog talasa ljudi iz Vojnog okruga 4 (Wehrkreis 4), koji je obuhvatao Saksoniju i Tiringiju. 3 mjeseca kasnije poslana je u Saarland, u slučaju da Francuzi prodru preko granice. Zatim je pomogla 6. armiji u njenom prelasku granice iduće godine. Nakon fatalne automobilske nesreće u augustu 1940. pješadijskog generala Hellmutha Volkmanna zamijenio je general-major Georg Pfeiffer.[2]

Istočna kampanja i uništenje[uredi | uredi izvor]

U junu 1941. 94. divizija napala je SSSR zajedno s velikim brojem drugih njemačkih divizija. Ipak, do oktobra 1942. bila je raspoređena u okupiranoj Ukrajini. U junu 1942. Pfeiffer je promoviran u general-poručnika.[2] Tokom ofanzive u Slučaju "Plavo" ova divizija poslana je sa 6. armijom kao komponenta LI korpusa kako bi se zauzeo industrijski ruski grad Staljingrad, što je smatrano važnim u rušenju sovjetskog morala.[3] 94. divizija ostala je odsječena od zaliha i pojačanja izvan Staljingrada na početku "ruske zime" pošto je 6. armija ostala opkoljena nakon sovjetskog obuhvatnog manevra.

Suočavajući se s velikim gubicima u svim dijelovima džepa, Erich von Manstein iskoristio je posljednju priliku da izvuče dokazanog komandanta 306. pješadijske divizije iz ruševina. Kao posljedica toga Pfeiffer i njegovo osoblje evakuirano je avionom 11. decembra.[4] Ostaci 94. divizije poslani su u zatočeništvo nakon što se novopromovirani feldmaršal Paulus predao u posljednjim danima januara 1943.

Ponovno formiranje i konačna kapitulacija[uredi | uredi izvor]

Divizija je ponovo formirana nešto kasnije iste godine (1943) i prebačena na Sredozemlje, gdje su Saveznici otvorili novi front u Italiji. U jesen 1944. ostaci 95. pješadijske i 278. grenadirske divizije ponovo su uspostavljeni kao dio 94. pješadijske.[5] Ova divizija konačno se predala 22. aprila 1944. nakon što nije uspjela zadržati savezničke trupe.[2]

Jedinice[uredi | uredi izvor]

1942.
  • 267. grenadirska pukovnija
  • 274. grenadirska pukovnija
  • 276. grenadirska pukovnija
  • 194. brzi odred
  • 194. artiljerijska pukovnija
  • 194. inženjerski bataljon
  • 194. signalni bataljon
  • 194. logistički detašman
1943.
  • 267. grenadirska pukovnija
  • 274. grenadirska pukovnija
  • 276. grenadirska pukovnija
  • 194. izviđački bataljon
  • 194. artiljerijska pukovnija
  • 194. inženjerski bataljon
  • 194. protivtenkovski bataljon
  • 194. signalni bataljon
  • 194. zamjenski bataljon
  • 194. logistički detašman

Komandanti[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ 92. Infanterie-Division.
  2. ^ a b c Mitcham, Samuel W. (2007). German Order of Battle: 1st–290th Infantry divisions in World War II, Stoddart.
  3. ^ Antill, Peter (2007). Stalingrad 1942, Osprey Publishing.
  4. ^ Forczyk, Robert (2012). Red Christmas: The Tatsinskaya Airfield Raid 1942, Osprey Publishing.
  5. ^ Berger, Florian (2011). The Face of Courage: The 98 Men Who Received the Knight's Cross and the Close-Combat Clasp in Gold, Stackpole Books.