Artur, princ od Velsa

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori).
Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Artur
Jedini preživjeli portret princa Artura
Princ od Velsa
Supružnik Katarina Aragonska
Dinastija TudorTudor Rose.svg
Otac Henrik VII
Majka Elizabeta od Yorka
Rođenje 19/20. septembar 1486.
Smrt 2. april 1502.

Artur, princ od Velsa (19./20. septembar 1486 - 2. april 1502), bio je najstariji sin engleskog kralja Henrika VII i Elizabete od Yorka.

Porijeklo i zaruke[uredi | uredi izvor]

Kako je bio kraljev najstariji sin, rođen mjesec dana prije predviđenog termina, nedugo nakon rođenja dobio je titulu princa od Velsa i od tada smatran vjerovatnim nasljednikom engleske krune. Njegov otac je sebe smatrao potomkom antičkih britanskih kraljeva, te je svom sinu dao ime po legendarnom kralju Arturu. Historičari smatraju da je Artur, kao nedonošče, cijelog života bio slab i bolešljiv, za razliku od mlađeg brata Henrika.

Henrik VII želio je ojačati alijansu sa španskim kraljevstvima, te je s aragonskim kraljem Ferdinandom II i kastiljskom kraljicom Izabelom I aranžirao brak između Artura i njihove najmlađe kćerke Katarine. Ferdinand nije prezao od mogućnosti da prekine zaruke ukoliko se pojavi prijetnja Arturovom nasljeđivanju trona. Katolički kraljevi se nisu žurili udati Katarinu, te su ostali otvoreni za druge ponude i nakon što su sklopljene zaruke sa Arturom. Kako bi otklonio sumnje katoličkih kraljeva, Henrik VII je 1499. naredio pogubljivanje ostalih pretendenata za tron.

Brak i smrt[uredi | uredi izvor]

Artur i Katarina su pisali jedno drugom na latinskom jeziku, budući da nijedno od njih nije poznavalo jezik svoga zaručnika (Artur je, pored latinskog, učio još samo grčki jezik). Brak nije sklopljen sve dok Artur nije napunio 15 godina. Katarina je u Englesku stigla 4. novembra, a vjenčanje je održano deset dana kasnije.

Princ i princeza od Velsa poslani su u zamak Ludlow, na velškoj granici, gdje je Artur trebao predsjedavati Velškim savjetom. Nekoliko mjeseci kasnije, Artur i Katarina oboljevaju. Katarina je preživjela, ali ne i prijestolonasljednik; ostala je udovica 2. aprila 1502. Uzrok Arturove smrti mogla je biti tuberkuloza, dijabetes ili misteriozna i viskoko zarazna bolest znojenja koja je pogodila Evropu u tom periodu zatim nestala. Ova zadnja mogućnost je malo vjerovatna, ali ne i nemoguća, jer je Artur bolovao nekoliko dana - dok je bolest znojenja uzrokovala smrt samo nekoliko sati nakon pojave simptoma.

Događaji nakon smrti[uredi | uredi izvor]

Tudori
Tudor Rose.svg
Henrik VII
Elizabeta od Yorka
   Artur, princ od Velsa
   Margareta, kraljica Škota
   Henrik VIII
   Marija, kraljica Francuske
Henrik VIII
Katarina Aragonska, Anne Boleyn, Jane Seymour, Ana Klevska, Katherine Howard, Katherine Parr
   Marija I
   Elizabeta I
   Eduard VI
Eduard VI
Marija I
Elizabeta I
Katarina Aragonska kao mlada udovica

Nakon Arturove smrti i kada je bilo sigurno da Katarina ne nosi Arturovo dijete, pozicija prijestolonasljednika i titula princa od Velsa koja uz nju ide prešla je njegovom bratu Henriku, koji će je nakon smrti njihovog oca zamijeniti titulom kralja. Henrik će oženiti Arturovu udovicu kako ne bi došlo do problema prilikom vraćanja miraza njenom ocu. Arturova majka Elizabeta pokušala je nakon njegove smrti zanijeti još jedom, kako bi osigurala budućnost Tudora na engleskom tronu. Ona je umrla po porodu samo godinu dana nakon Artura.

Henrikov brak sa Katarinom nije proizveo muškog nasljednika kojeg je on silno priželjkivao. Razlog je našao u levitskom zakoniku, koja kaže da čovjek neće imati djece oženi li udovicu svoga brata. Iako je Papa poništio brak Katarine i Artura na osnovi navodnog nekonzumiranja toga braka, Henrik je počeo sumnjati u Katarinine tvrdnje, ali Papa nije prihvatio njegovu aplikaciju za poništenjem braka. Arturov brak sa Katarinom Aragonskom i pitanje da li je njihov brak konzumiran dovest će do poništenja braka Henrika i Katarine kada ovaj oformi Crkvu Engleske sa sobom na čelu, te tim putem direktno do odcijepljenja engleskog katoličanstva od rimokatoličanstva.

Porijeklo[uredi | uredi izvor]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. Maredudd ap Tudur
 
 
 
 
 
 
 
8. Owen Tudor
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
17. Margaret ferch Dafydd
 
 
 
 
 
 
 
4. Edmund Tudor, 1. grof od Richmonda
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
18. Karlo VI, kralj Francuske
 
 
 
 
 
 
 
9. Katarina od Francuske
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
19. Izabela od Bavarske
 
 
 
 
 
 
 
2. Henrik VII, kralj Engleske
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
20. John Beaufort, 1. grof od Somerseta
 
 
 
 
 
 
 
10. John Beaufort, 1. vojvoda od Somerseta
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
21. Margaret Holland
 
 
 
 
 
 
 
5. Margaret Beaufort
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
22. John de Beauchamp, 3. barun Beauchamp
 
 
 
 
 
 
 
11. Margaret Beauchamp
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
23. Edith Stourton
 
 
 
 
 
 
 
1. Artur, princ od Velsa
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24. Rikard od Conisburgha, 3. grof of Cambridgea
 
 
 
 
 
 
 
12. Rikard Plantagenet, 3. vojvoda od Yorka
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
25. Anne de Mortimer
 
 
 
 
 
 
 
6. Eduard IV, kralj Engleske
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
26. Ralph de Neville, 1. grof od Westmorlanda
 
 
 
 
 
 
 
13. Cecily Neville
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
27. Joan Beaufort
 
 
 
 
 
 
 
3. Elizabeta od Engleske
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
28. Richard Wydevill
 
 
 
 
 
 
 
14. Richard Woodville, 1. grof Rivers
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
29. Elizabeth Bodulgate
 
 
 
 
 
 
 
7. Elizabeth Woodville
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30. Petar I, grof od Saint-Pola
 
 
 
 
 
 
 
15. Jakova Luksemburška
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
31. Margaret de Baux
 
 
 
 
 
 
Commons logo
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: