Drugi nikejski sabor

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
(Preusmjereno sa Drugi Nicejski sabor)
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori).
Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Drugi Nicejski sabor
Datum 787
Priznaju Katoličanstvo, Pravoslavlje
Prethodni sabor (Katoličanstvo) Treći Carigradski sabor
(Pravoslavlje) Trulski sabor
Sljedeći sabor Četvrti Carigradski sabor
Sazvao/la Carica Irena
Predsjedovao/la Carica Irena
Broj otaca 350 (dva papinskih predstavnika)
Teme rasprave Ikonoborstvo
Dokumenti i izjave odobrano poštovanje ikonima
Hronološki spisak Ekumenskih sabora

Drugi Nicejski sabor, održan u Niceji od septembra do oktobra 787, sazvala je carica Irena, namjesnica Konstantina VI, da bi se izjasnilo o kultu poštovanja ikona.

Lav III Isavrijanac izdaje 727. godine edikt kojim zabranjuje poštovanje ikona i načelno slikovito predstavljanje, smatrajući to pravim idolopoklonstvom. Car imenuje ikonobornog patrijarha, a od pape Grigorija Š, koji bijaše izopćio ikonoborce, izuzima pokrajinu Ilirik ispod papske nadležnosti i predaje ga pod nadležnost Carigrada. Njegov nasljednik Konstantin IV Kopronim saziva Sabor 754. godine u Carigradu,koji osuđuje poštovanje ikona i isključuje ikonofile, uključujući i Jovana Damaskina, najljućeg branioca poštovanja ikona. Carica Irena, podrškom patrijarha Tarasija i pristankom pape Adrijana I, saziva drugi Sabor, također u Niceji (350 otaca), koji poništava odluke Sabora iz 754. godine i formuliše učenje da predmet poštovanja jeste ličnost predstavljena na ikoni, i da treba praviti razliku između obožavanja (λατρεια), koje priliči samo Bogu, i poštovanja (προσκυνησις) koje dolikuje svetima. Sabor nisu prihvatile Crkve u carstvu Karla Velikog (Njemačka, Francuska, Španija). Sabor u Frankfurtu 794. godine i Karlovske knjige izjašnjavaju se protiv poštovanja ikona.

Uz svu otvorenu opoziciju patrijarha Nikifora, Teodora Studita i načelno monaha, ikonoborstvo opstaje blagodareći otvorenom gonjenju Pravoslavnih od strane bizantijskih careva. Tek pod caricom Teodorom kult ikona ponovo je uspostavljen (842); u spomen na taj događaj ustanovljena je Nedelja Pravoslavlja, prve nedelje Uskršnog posta. Ikonoborstvo je poslednja jeres koja je bila predmet ekumenskog sabora.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]



Ekumenski sabori
Katolički i Pravoslavni Niceja I | Carigrad I | Efez | Kalcedon | Carigrad II | Carigrad III | Trulski sabor | Niceja II | Carigrad IV
Pravoslavni Constantinople V | Jerusalem
Katolički Sutri | Lateran I | Lateran II | Lateran III | Lateran IV | Lyon I | Lyon II | Beč | Pisa | Konstanz | Siena | Firenca | Lateran V | Trento | Vatikan I | Vatikan II