Ferdinand II, car Svetog rimskog carstva

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori).
Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Ferdinand II
Kralj Njemačke, Češke, Ugarske, Hrvatske i Slavonije; nadvojvoda Austrije
Ferdinand II with insignia.jpg
Car Svetog Rimskog Carstva
Vladavina 161915. februar 1637
Prethodnik Matija
Nasljednik Ferdinand III
Supružnik Marija Ana od Bavarske (1574–1616)
Eleonora Gonzaga (1598–1655)
Djeca Ferdinand III, car Svetog Rimskog Carstva
Marija Ana
Cecilija Renata
Leopold Vilim
Dinastija Habsburg
Otac Karlo II, nadvojvoda Unutrašnje Austrije
Majka Marija Ana od Bavarske (1551–1608)
Rođenje 9. juli 1578
Graz
Smrt 15. februar 1637
Beč

Ferdinand II (9. juli 157815. februar 1637) je bio car Svetog Rimskog Carstva od 1619. do 1637. godine, kralj Ugarske, Hrvatske, Češke, Njemačke, te vladar ostalih habsburških posjeda.

Mladost[uredi | uredi izvor]

Ferdinand je bio sin austrijskog vladara Karla II i Marije Ane od Bavarske. Obrazovali su ga Isusovci, a pohađao je Univerzitet u Ingolstadtu. Godine 1590. naslijedio je očev dio Austrije, kojim je počeo vladati po završetku studija 1595. godine. Ubrzo po dolasku na vlast započeo je protjerivanje nekatoličkog stanovništva.


Vladavina[uredi | uredi izvor]

Godine 1617. izabran je za češkog kralja. Godine 1619, po smrti svoga rođaka, cara Matije, izabran je za cara Svetog Rimskog Carstva.

Bio je religiozan rimokatolik koji nije tolerisao nekatoličko stanovništvo u svojim posjedima, zbog čega se morao boriti protiv pobuna, pogotovo u Češkoj. Ignorisao je obećanja vezana za slobodu vjere koja su dali njegova prethodnici. Zbog velikog broja protestanata u Češkoj, izbio je Češki ustanak tokom Tridesetogodišnjeg rata. Dana 8. novembra 1620. godine ponovo je zauzeo Češku, čiju su krunu 1618. godine pobunjenici dali palatinskom izborniku Fridriku V, a zatim je naredio prisilno preobraćanje na rimokatoličanstvo svih nekatolika u Austriji i Češkoj, čime je protestantizam skoro u potpunosti iskorijenjen u tim zemljama.

Godine 1625. Ferdinand se suočio s iznimno teškom finansijskom situacijom uprkos novčanoj pomoći koju je primao od Španije i pape. Kako bi nastavio rat, obratio se Albrechtu von Wallensteinu, jednom od najbogatijih ljudi u Češkoj. Wallenstein je uspio okupiti do 100.000 vojnika s kojim je pobijedio protestante u Šleziji, Anhaltu i Danskoj. Godine 1629. izdao je edikt kojim rimokatoličkom plemstvu vraća svu zemlju koju su izgubili mirovnim sporazumom iz 1552. godine.

Njegov nedostatak tolerancije uzrokovao je obraćanje protestanata švedskom kralju Gustavu II Adolfu. Kada su se Ferdinandovi rimokatolički saveznici počeli buniti protiv velikih ovlasti koje je davao Wallensteinu, kao i protiv surovih metoda kojim je finansirao rat, Ferdinand ga je otpustio. Od tada je glavni vođa Ferdinandove vojske bio Johann Tserclaes von Tilly koji nije uspio zaustaviti švedsku vojsku na njihovom putu kroz Njemačku ka Austriji. Za veliki broj ubijenih civila u Magdeburgu od strane carske vojske često se direktno okrivljava Ferdinand II. Tilly je umro 1632. godine, te je Ferdinand ponovo pozvao Wallensteina. Nakon izgubljene bitke u novembru 1632. godine i smrti Gustava II Adolfa, Ferdinand je Wallensteina optužio za izdaju i naredio atentat na njega.

Uprkos padu Wallensteina, carska vojska je nastavila pobjeđivati, a švedska slabiti. Strahujući da će Habsburgovci postati presnažni, rimokatolička Francuska je, pod utjecajem kardinala Julesa Richelieua, stala na stranu protestanata.

Godine 1635. Ferdinand je potpisao mirovni sporazum u Pragu, ali njime se nije završio rat. Umro je dvije godine kasnije, ostavljujući rat svom sinu Ferdinandu III.

Brakovi i potomstvo[uredi | uredi izvor]

Ferdinand II je 1600. godine oženio Mariju Anu Bavarsku (1574-1616). Imali su sedmero djece:

Godine 1622, šest godina po smrti prve supruge, oženio je Eleonoru Gonzagu. S njom nije imao djece.

Preci[uredi | uredi izvor]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. Maksimilijan I, car Svetog Rimskog Carstva
 
 
 
 
 
 
 
8. Filip I, kralj Kastilje
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
17. Marija, vojvotkinja Burgundije
 
 
 
 
 
 
 
4. Ferdinand I, car Svetog Rimskog Carstva
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
18. Ferdinand II, kralj Aragona i Kastilje
 
 
 
 
 
 
 
9. Ivana, kraljica Kastilje i Aragona
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
19. Izabela I, kraljica Kastilje
 
 
 
 
 
 
 
2. Karlo II, nadvojvoda Austrije
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
20. Kazimir IV, kralj Poljske
 
 
 
 
 
 
 
10. Vladislav II, kralj Ugarske i Češke
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
21. Elizabeta Austrijska
 
 
 
 
 
 
 
5. Ana Jagelović
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
22. Gaston od Foixa
 
 
 
 
 
 
 
11. Ana od Foixa
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
23. Katarina Navarska
 
 
 
 
 
 
 
1. Ferdinand II, car Svetog Rimskog Carstva
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24. Albert IV, vojvoda Bavarije
 
 
 
 
 
 
 
12. Vilim IV, vojvoda Bavarije
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
25. Kunigunda Austrijska
 
 
 
 
 
 
 
6. Albert V, vojvoda Bavarije
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
26. Filip I, markgrof Badena
 
 
 
 
 
 
 
13. Marija Badenska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
27. Elizabeta Palatinska
 
 
 
 
 
 
 
3. Marija Ana Bavarska (1551–1608)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
28. Filip I, kralj Kastilje (= 8.)
 
 
 
 
 
 
 
14. Ferdinand I, car Svetog Rimskog Carstva (= 4.)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
29. Ivana, kraljica Kastilje i Aragona (= 9.)
 
 
 
 
 
 
 
7. Ana Austrijska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30. Vladislav II, kralj Ugarske i Češke (= 10.)
 
 
 
 
 
 
 
15. Ana Jagelović (= 5.)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
31. Ana od Foixa (= 11.)
 
 
 
 
 
 


Vladarske titule
Prethodnik:
Karlo II
Nadvojvoda Unutrašnje Austrije
1590-1637
Nasljednik:
Ferdinand III
Prethodnik:
Matija (II)
Car Svetog Rimskog Carstva
Kralj Ugarske
Kralj Hrvatske

1619-1637
Prethodnik:
Albert VII
Nadvojvoda Gornje i Donje Austrije
1619-1637
Nadvojvoda Prednje Austrije
1619-1623
Nasljednik:
Leopold V


Prethodnik:
Matija
Kralj Češke
1617-1619
Nasljednik:
Fridrik


Prethodnik:
Fridrik
Kralj Češke
1620-1637
Nasljednik:
Ferdinand III


Commons logo
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: