Filip V, kralj Francuske

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori).
Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Filip V / II
Filips5.JPG
Kralj Francuske i Navare
Vladavina 20. novembar 1316 - 3. januar 1322
Prethodnik Ivan I
Nasljednik Karlo IV
Supružnik Ivana II, grofica Burgundije
Djeca Ivana III, grofica Burgundije
Margareta I, grofica Burgundije
Izabela od Francuske
Dinastija Capet
Otac Filip IV, kralj Francuske
Majka Ivana I, kraljica Navare
Rođenje 1293
Smrt 3. januar 1322

Filip V Visoki (1293 - 3. januar 1322) je bio francuski i navarski kralj (kao Filip II) od 1316 - 1322. godine.

Porijeklo i namjesništvo[uredi | uredi izvor]

Bio je sin francuskog kralja Filipa IV i navarske kraljice Ivane I. Njegov brat, Luj X, je umro za vrijeme trudnoće svoje supruge, pa je Filip postao regent. Da se rodila djevojčica, Filip bik automatski postao kralj. Međutim, rodio se sin koji je automatski rođenjem postao Ivan I, kralj Francuske, Kralj Ivan I je živio sam pet dana, pa je nakon njegove smrti 20. novembra Filip postao kralj.

Vladavina[uredi | uredi izvor]

U manipulacijama da izbaci iz nasljeđivanja kćerku Luja X (buduću navarsku kraljicu Ivanu II), pobrinuo se za proglašenje pravila kojim se ženama onemogućuje da postanu vladarice Francuske (tzv. Salijski zakon).

Reforme[uredi | uredi izvor]

Na unutrašnjem planu provodio je reforme vlasti. Sprovodio je daljnju centralizaciju s ciljem povećanja efikasnosti. Nametnuo je jedinstvenu valutu u Francuskoj, iako je bilo jako mnogo otpora. Međutim, ni monetarna reforma, ni reforma mjera nisu potpuno zaživjele, jer je kratko vladao.

Povukao je mnoge odredbe svog brata Luja X, koji je ostavio kraljevstvo u lošem stanju. Više je slijedio stil svoga oca, Filipa IV, a vratio je mnoge očeve saradnike i dostojanstvenike. U kratko vrijeme svoje vlasti donio je mnoge uredbe, kojima je nastojao urediti unutrašnji nered u feudalnom društvu.

Uspio je 1320. da ratom proširi Francusku na račun Flandrije.

Smrt i nasljeđivanje[uredi | uredi izvor]

Insistirajući na primjeni Salijskog zakona je potkopao i svoje potomstvo pošto u trenutku smrti 3. januara 1322. godine nije imao sina nego tri kćeri. Naslijeđen je od brata, Karla IV.