Ksilol
 |
Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori). Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon. |
| Ksilol | |
 |
|
| Općenito | |
|---|---|
| Hemijski spoj | Ksilol |
| Druga imena | ksilen, dimetilbenzol |
| Molekularna formula | C8H10 |
| CAS registarski broj | 1330-20-7 |
| Kratki opis | bezbojna tekućina |
| Svojstva | |
| Molarna masa | 106,17 g/mol |
| Agregatno stanje | tekuće |
| Gustoća | ~0,86 g/cm3 |
| Tačka topljenja | −26–27°C |
| Tačka ključanja | 137–140 °C |
| Pritisak pare | ~8 hPa pri 20 °C |
| Rastvorljivost | u vodi nikakva, u eteru dobra |
| Rizičnost | |
| NFPA 704 |
 3
2
0
|
Ksilol (po IUPACu dimetilbenzen) je hemijski spoj iz grupe aromatskih ugljikovodika. To je bezbojna tekućina, mirisa karakterističnog za većinu aromatskih spojeva. Tehnički ksilol je mješavina izomera: meta-ksilola, orto-ksilola i para-ksilola. Ti izomeri imaju različite fizičke osobine.
Hemijske osobine [uredi]
Sva tri izomera imaju slične tačke ključanja: između 138,4 i 144,4°C, međutim, tačke topljenja su dosta različite i kreću se od -48 °C kod m-ksilola do 13,3 °C kod p-ksilola. P-ksilol ima najveću simetriju molekule. Ksilol je u vodi gotovo nikako rastvorljiv (samo 0,2 g/l). U eteru, alkoholima, benzolu i acetonu, ksilol pokazuje veoma dobru rastvorljivost. Tačka gorenja kod ksilola iznosi (u zavisnosti od izomera) oko 30 °C, a tačka paljenja na 460 °C. Ksilol gori blještećim plamenom.
Upotreba [uredi]
Koristi se često kao otapalo, umjesto benzena, u industriji papira, gume i kože. Može se pronaći u manjim količinama u benzinu i kerozinu.
 |
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: |
