Max Horkheimer
 |
Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori). Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon. |
| Max Horkheimer | |
 Max Horkheimer i Theodor Adorno |
|
| Rođenje | 14. februar 1895. Zuffenhausen, Njemačka |
|---|---|
| Smrt | 7. juli 1973. (78 godina) Nürnberg, Njemačka |
Max Horkheimer (14. februar 1895, Zuffenhausen kod Štutgarta; 7. juli 1973 Nürnberg), njemački filozof i sociolog, osnivač i vodeći mislilac Frankfurtske škole, kao i Kritičke teorije društva.
Biografija [uredi]
Horkheimer studira filozofiju u Frankfurtu, Münchenu i Freiburgu. Doktorira 1922. a habilitirao je 1925. radom "Kants Kritik der Urteilskraft als Bindeglied zwischen theoretischer und praktischer Philosophie", Frankfurt 1925. (Kantova kritika rasudne moći kao vezni član između teorijske i praktične filozofije). Od 1925. do 1930. privatni docent, a od 1930. do 1933. redovni profesor za socijalnu filozofiju i direktor instituta za socijalno istraživanje na Univerzitetu u Frankfurtu. Poslije prinudne emigracije Horkheimer otvara filijale instituta u Genevi i na Ecole Superieur u Parisu. Godine 1934. ponovo osniva Institut uz sudjelovanje Columbia University, New York, 1943-44. direktor istraživanja i izdanja u okviru Studies in Prejudice. 1949. slijedi ponovni poziv Frankfurtskog univerziteta i 1950. iznova osniva Institut für Socialforschung. Od 1951-53 on je rektor Frankfurtskog univerziteta. U periodu od 1954-59. gostuje kao profesor sociologije na University of Chicago. Od 1960. Horkheimer je živio u Montagnoli, Švicarska. Umro je 7.jula 1973. u Nürnbergu.
Važnija djela [uredi]
- Autoritet i porodica (1936)
- Tradicionalna i kritička teorija (1937)
- Kritika instrumentalnog uma (1967)
- Dijalektika prosvjetiteljstva (1947) - sa Theodor Adornom.
- Pomračenje uma (1947)
- Egoizam i pokret za oslobođenje
- Autoritarna država
Dodatna literatura [uredi]
1. Komuniciranje i ideologija, dr. Emina Kečo, Veselin Masleša, Sarajevo 1986.
 |
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: |
