Mihailo Obrenović

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori).
Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Mihailo
Mihailo Obrenović III.jpg
Vladavina 8. juli 1839 - 14. septembar 1842
26. septembar 1860 - 10. juni 1868
Prethodnik Knez Milan
Nasljednik Kralj Milan
Supružnik Julia Hunyady von Kéthely
Dinastija Obrenović
Otac Miloš Obrenović
Majka Ljubica Vukomanović
Rođenje 16. septembar 1823
Kragujevac
Smrt 10. juni 1868
Beograd

Mihailo Obrenović (16. septembar 1823 - 10. juni 1868) je u dva navrata bio knez Srbije iz dinastije Obrenović.

Rođen je u Kragujevcu, kao mlađi sin kneza Miloša i kneginje Ljubice, rođ. Vukomanović. U djetinjstvu je bio napredniji đak od njegovog brata, a najbolje su mu išli strani jezici.

Nakon smrti njegovog starijeg brata Milana, koji je bio slabog zdravlja, Mihailo dolazi na kneževsko prijestolje Srbije. Pošto je bio maloljetan, neko vrijeme je umjesto njega vladalo Namjesništvo. Mladi knez se teško snalazio u međunarodnoj politici i mnogi su primjetili njegovu neodlučnost.

Zbačen je u buni koju je vodio Toma Vučić Perišić. Na narodnoj skupštini, 1842. godine, odlučeno je da se za vladara Srbije postavi Aleksandar Karađorđević. Osmanlijsko carstvo i Austrija su isprva osporile legalnost ovog izbora i tražile da se glasanje ponovi. Knez Aleksandar je izabran i drugi put.

Mihailo je, sa majkom, pobjegao preko Dunava u Austriju. Namjeravao se kad-tad vratiti u Srbiju, ali mirnim putem. Putovao je Evropom i oženio je groficu Juliju Hunyady von Kéthely, koja je bila potomak Janka Hunyadya. Nisu imali djece. U međuvremenu Mihailo je naučio savršeno govoriti francuski i njemački jezik.

Nakon što je zbačen Aleksandar, Mihailo je 1860. godine po drugi put postao knez Srbije. Ovoga puta je imao više iskustva u diplomatiji i upravljanju države. Mihailo je vodio aktivnu nacionalnu politiku. Srpska vojska u tom trenutku nije bila spremna za oslobodilački rat. To su potvrdili oficiri mnogih stranih zemalja, kao što su Pruska, Rusija i Austrija. Knez je tvrdio da se treba oprezno pripremati za rat, a u međuvremenu širiti srpsku propagandu u Makedoniji i Bosni. U narodu je bilo mnogo ljudi koji su promovirali rat; mnogi su govorili da treba jurnuti u krvavi oslobodilački rat. Većina tih nacionalističkih težnji se u tom trenutku nisu mogle ostvariti.

Jedan od velikih uspjeha kneza Mihaila je bilo uklanjanje osmanlijskih tvrđava, posada i flote iz Srbije. Jedini znak formalne sultanove vlasti je bila osmanlijska zastava u Beogradu. Knez Mihailo je prvi imao ideju za stvaranje Balkanskog saveza, ali zbog nepovjerenja prema Crnoj Gori i Bugarskoj, do tog saveza nije još došlo.

Knez Mihailo je 1868. godine pao kao žrtva atentata dok se vozio u kočijama na Košutnjaku. Atentatori su bili braća Radovanovići. U jutro 29. maja 1868. godine prišli su kneževoj kočiji i ubili ga ispalivši tri revolverska hica. Policija ih je uhvatila i osudila na smrt. Dokumentacija sa suđenja je proglašena državnom tajnom i sakrivena je. Mihaila je naslijedio njegov rođak Milan Obrenović, sin Miloševog brata Jevrema.


Commons logo
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: