Mustafa Hilmi Hadžiomerović

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori).
Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.

Mustafa Hilmi ef. Hadžiomerović rođen je u Kulen Vakufu 1816. godine. Osnovno vjersko i opće obrazovanje stekao je u rodnom mjestu. Kraće vrijeme učio je medresu u Prijedoru, a zatim došao u Gazi Husrevbegov hanikah 1833. godine. U Hanikahu u Kuršumliji medresi učio je pred znamenitim muderisom Mehmed ef. Kučukom, a potom je pohađao predavanja sarajevskog muftije Muhameda Sakir ef. Muidovića i Muhamed ef. Telalagića.

Godine 1837. otišao je u Istanbul u Hekim Čelebi medresu i nastavio nauke pred najpoznatijim alimima (vjerskim naučnicima) tog vremena, Vidinlijom i Denizlijom. Nakon 15 godina naukovanja u Istambulu, te kratkog muderizovanja u Bosanskom Novom, prihvata mjesto muderisa Kuršumli medrese u Sarajevu, a godinu dana kasnije biva imenovan za imama Arebi-atik džamije.

Iako je 1856. godine postavljen za sarajevskog muftiju, Mustafa Hilmi ef. Hadžiomerović nije prekidao muderisku službu, kao sto će i kao reisu-l-ulema nastaviti držati predavanja sve do 1888. godine. Vršeći muftijsku službu, izdao je veliki broj fetvi. Okupaciona austro-ugarska uprava u jesen 1882. godine, imenovala ga je za prvog reisu-l-ulemu Bosne i Hercegovine, o čemu je Car donio odluku 17. oktobra 1882. godine, dok je svečano ustoličenje obavljeno u Konaku 15. decembra 1882. godine.

Iscrpljen dugogodišnjim radom, Mustafa Hilmi ef. Hadžiomerović podnio je ostavku na položaj reisu-l-uleme 1893. godine, a na ahiret je preselio 10. februara 1895. godine.

Reference[uredi | uredi izvor]

  • Noel Malcolm, Bosnia: A Short History, 1994
  • Fikret Karčić, The Bosniaks and the Challenges of Modernity: Late Ottoman and Hapsburg Times (1995)