Nikola II, car Rusije

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web-stranice ili drugi izvori).
Ako se pravilno ne potkrijepe validnim izvorima, sporne rečenice i navodi mogli bi biti obrisani. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Nikola II
Nicholas II of Russia01.jpg
Car Rusije
Vladavina 20. oktobar 1894 - 15. mart 1917
Prethodnik Aleksandar III
Krunidba 26. maj 1894
Supružnik Aleksandra Fjodorovna
Djeca Olga Nikolajevna Romanova
Tatjana Nikolajevna Romanova
Marija Nikolajevna Romanova
Anastazija Nikolajevna Romanova
Aleksej Nikolajev Romanov
Dinastija Holstein-Gottorp-Romanov
Otac Aleksandar III, car Rusije
Majka Marija Fjodorovna
Rođenje 18. maj 1868
Moskva
Smrt 17. juli 1918
Jekaterinburg

Nikola II (Nikolaj Aleksandrovič Romanov; 18. maj 1868 - 17. juli 1918) je bio posljednji car Rusije i veliki vojvoda Finske. Vladao je od 1894. pa do prisilne abdikacije 1917. Završio je vladavinu za vrijeme Oktobarske revolucije 1917. kad su on i njegova porodica ubijena od boljševika.

Mladost[uredi | uredi izvor]

Rođen je u Moskvi 1868. godine. Bio je najstariji sin cara Aleksandra III i carice Marije Fjodorovne (Dagmar od Danske).

Oženio je Aliciju od Hessena (Aleksandra Fjodorovna), s kojom je imao petero djece, četiri kćeri i jednog sina. Ubrzo po vjenčanju umro mu je otac i Nikolaj je naslijedio rusku krunu.

Vladavina[uredi | uredi izvor]

Period njegove vladavine obilježio je ekonomski razvoj Rusije i, istovremeno, porast socijalno-političkih kontradikcija i revolucionarnih pokreta koji su doveli do revolucija (19051907; 1917. godine). U vanjskoj politici vodio je politiku ekspanzije na istok gdje je vodio rat s Japanom. U Prvom svjetskom ratu priključio se Antanti. Opće nezadovoljstvo u društvu, pojačano dugim i iscrpljujućim ratom, dovelo je do svrgavanja carskog režima u Februarskoj revoluciji 1917. godine.

Ubistvo[uredi | uredi izvor]

Poslije Nikoline abdikacije, Rusija je ušla u građanski rat. Nikola je s porodicom bio interniran u Sibir, a zatim na Ural. Boljševici su Nikolu, njegovu suprugu i svih petero djece strijeljali u julu 1918. godine u Jekaterinburgu.

Car Nikola II kanoniziran je od strane Ruske pravoslavne crkve u izbjeglištvu 1981. godine, a u zemlji 2000. godine.