Otto von Habsburg

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori).
Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Nadvojvoda Otto
Krunski princ od Austrije, Ugarske, Hrvatske i Češke; Nadvojvoda od Austrije
Otto Habsburg 001.jpg
Supružnik Regina Prinzessin von Sachsen-Meiningen
(1951-2010)
Djeca Andrea von Habsburg
Monika von Habsburg
Michaela von Habsburg
Gabriela von Habsburg
Walburga von Habsburg
Karl von Habsburg
Georg von Habsburg
Dinastija Habsburg-Lotaringija
Otac Karlo, car Austrije
Majka Zita od Burbon-Parme
Rođenje 20. novembar 1912
Smrt 4. juli 2011.

Franz Joseph Otto Robert Maria Anton Karl Max Heinrich Sixtus Xaver Felix Renatus Ludwig Gaetan Pius Ignatius von Habsburg-Lothringen (20. novembar 1912 - 4. juli 2011) je bio glava kuće Habsburg-Lotaringija, austrijski političar i pretendent za carsko prijestolje Austrije, te kraljevska prijestolja Mađarske, Hrvatske i Češke. Član je Evropskog parlamenta i počasni predsjednik Panevropske Unije, te bivši član Kršćansko-socijalne unije Bavarske. Živio je u Bavarskoj kao austrijski, njemački, mađarski i hrvatski državljanin.

Otto je najstariji sin blaženog Karla, posljednjeg austrijskog cara i posljednjeg ugarsko-češkog kralja, i Zite od Burbon-Parme. Kao najstariji sin cara-kralja nosio je titule krunskog princa od Austrije, Češke, i Mađarske, te nadvojvode od Austrije. Bio je titularni car i nadvojvoda Austrije, kralj Mađarske, kralj Češke, kralj Hrvatske, Slavonije, i Dalmacije, kralj Galicije, kralj Lodomerije, i kralj Ilirije. Nijedna njegova titula nije priznata u zemljama čiji je pretendent. U Njemačkoj je bio poznat kao Otto von Habsburg (Oto Habsburško-Lotarinški), ali je u Austriji Otto Habsburg-Lothringen pošto je upotreba prijedloga poput von i plemićkih titula zabranjena.

Biografija[uredi | uredi izvor]

Rođen je u općini Reichenau an der Rax, u Donjoj Austriji. Kršten je 25. novembra 1912. godine od strane princa-nadbiskupa bečkog, kardinala Franza Xaviera Nagla. Kum mu je bio očev amidža, tadašnji car Franjo Josip (predstavljao ga je nadvojvoda Franjo Ferdinand od Austrije). Kuma mu je bila nana po majci, infanta Marija Antonija Portugalska.

U novembru 1916. Otto je postao prijestolonasljednik Austrije, Ugarske, Češke i Hrvatske kada je njegov otac, do tada presumirani nasljednik, naslijedio krune svoga amidže Franje Josipa. Međutim, pred kraj Prvog svjetskog rata 1918. godine monarhija je ukinuta i proglašene su republike.

Titularna
Austrijska carska porodica (uža)
Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png

Naredne godine zbačena carska porodica provela je u Švicarskoj i Madeiri, gdje je Karlo umro 1922. godine, ostavljajući Otta pretenderom tronova. U međuvremenu je austrijski parlament zvanično protjerao sve Habsburgovce i konsificirao njihovu imovinu.

Godine 1935. Otto je završio Katolički univerzitet u Leuvenu gdje je studirao drušvene i političke nauke.

Otto je za vrijeme Drugog svjetskog rata živio u Washingtonu nakon bjega iz Belgije s caricom Zitom i ostalim članovima porodice. Njegovi rođaci, Maksimilijan, vojvoda od Hohenberga, i princ Ernest od Hohenberga, sinovi u Sarajevu ubijenih nadvojvode Franje Ferdinanda i Sofije, vojvotkinje od Hohenberga, su bili uhapšeni od strane Gestapa i poslani u koncentracione logore. Otto se protivio pripojenju Austrije nacističkoj Njemačkoj 1938. godine. Kada mu je Adolf Hitler izrekao smrtnu kaznu, Otto je napustio Evropu i preselio u Sjedinjene Američke Države.

Nadvojvoda Otto se 1951. godine oženio princezom Reginom od Sasko-Meiningena, s kojom ima sedmero djece i 23 unučadi.

Otto se 1961. godine formalno odrekao prava na austrijski tron kako bi mu bilo dozvoljeno vratiti se u domovinu 1966. godine. Zalagao se za drastično proširenje Evropske unije od njenog nastanka. Nadvojvoda Otto je bio član udruženja koje se zalaže za međusobno razumijevanje i tolerancije između sljedbenika Abrahamskih monoteističkih religija.

Po njegovoj smrti 4. jula 2011. godine najstariji sin Karl ga je naslijedio kao pretendent. Sljedećeg dana je njegovo tijelo položeno u Crkvu svetog Ulrika blizu njegove rezidencije u Bavarskoj, te je uslijedila 13 dana duga komemoracija nesuđenom caru i kralju u nekoliko zemalja bivšeg Habsburškog carstva. Njegovo tijelo je sahranjeno u Carskoj kripti u Beču, zajedno s 30 habsburških careva i carica, dok mu je srce sahranjeno u urni u benediktinskoj opatiji Pannonhalma, gdje je kao dječak bio poslan da uči mađarski jezik. Obje ceremonije su bile svečanog karaktera i popraćene velikim interesom javnosti, a prisustvovali su trenutni i bivši kraljevi i prinčevi iz cijele Evrope.

Porijeklo[uredi | uredi izvor]

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]

Commons logo
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: