Planckovo vrijeme

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži

U fizici, Planckovo vrijeme (tP) je jedinica za vrijeme u sistemu prirodnih jedinica poznatih kao Planckove jedinice. To je vrijeme koje bi bilo potrebno fotonu koji putuje brznom svjietlosti u vakuumu , da pređe udaljenost jednaku Planckovoj dužini.[1] Jedinica je dobila naziv po Maxu Plancku.

Definisana je kao

t_P = \sqrt{\frac{\hbar G}{c^5}} \approx 5.39121(40) \times 10^{-44} \mbox{ s}

gdje je:

\hbar = h / 2 \pi redukovana Planckova konstanta (ponekad se koristi oznaka h umjesto \hbar u definiciji [1])
G gravitaciona konstanta
c brzina svijetlosti u vakuumu
t_P je u sekundama.
Dva decimalna mjesta između zagrada označava nesigurnost za dva posljednja broja u vrijdnosti.

Fizkalni značaj[uredi | uredi izvor]

Planckovo vrijeme je jednostavno vrijeme koje je potrebno zraci svijetla da pređe Planckovu dužinu. Pogledajte korespondirajući odjeljak u članku o toj jedinici za više detalja. Od 2006. godine, najmanja jedinica za vrijeme koja je direktno izmjerena je reda veličine atosekunda (10−18 s), ilioko 1026 Planckovog vremena.[2][3]

Jedno Planckovo vrijeme bi trebalo biti najmanja mjerljiva jedinica za vrijeme, prema kvantnoj teoriji. Međutim, prema novinskim izvještajima, analize slika sa Hubble-a iz 2003. godine donijele su nesklad sa teorijom. Slike su trebale izgledati mutno pri velik udaljenostima, međutim, vijesti su objavile da slike nisu bile mutn, što dovodi u pitanje Planckovo vrijeme, kao najmenji djelić vremena u svemiru.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]