Pritzker nagrada
Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Pricker nagrada za arhitekturu (engl. Pritzker Prize) je godišnja nagrada koja se dodjeljuje živućem arhitekti čiji rad predstavlja kombinaciju kvaliteta talenta, vizije i angažovanosti, i čiji rad doprinosi čovječanstvu i izgradnji okoliša kroz umjetnost arhitekture.[1] Smatra se najznačajnijom arhitektonskom nagradom u svijetu. Bazirana je na principu Nobelove nagrade i generalno se smatra kao "Nobelova nagrada za arhitekturu". Pricker nagrada se počela dodjeljivati od 1979. godine a osnivač je Jay A. Pritzker. Pobjednik Pricker nagrade dobija i $100,000 novčanu nagradu.
Laureati [uredi]
- 1979 Philip Johnson - SAD
- 1980 Luis Barragán - Meksiko
- 1981 James Stirling – Ujedinjeno Kraljevstvo
- 1982 Kevin Roche - SAD
- 1983 Ieoh Ming Pei - SAD
- 1984 Richard Meier - SAD
- 1985 Hans Hollein - Austrija
- 1986 Gottfried Boehm - Njemačka
- 1987 Kenzo Tange - Japan
- 1988 Gordon Bunshaft – SAD i Oscar Niemeyer - Brazil
- 1989 Frank Gehry - SAD
- 1990 Aldo Rossi - Italija
- 1991 Robert Venturi - SAD
- 1992 Alvaro Siza - Portugal
- 1993 Fumihiko Maki - Japan
- 1994 Christian de Portzamparc - Francuska
- 1995 Tadao Ando - Japan
- 1996 Rafael Moneo - Španija
- 1997 Sverre Fehn - Norveška
- 1998 Renzo Piano - Italija
- 1999 Sir Norman Foster – Velika Britanija
- 2000 Rem Koolhaas - Holandija
- 2001 Jacques Herzog and Pierre de Meuron - Švicarska
- 2002 Glenn Murcutt - Australija
- 2003 Jørn Utzon - Danska
- 2004 Zaha Hadid - Irak i Velika Britanija
- 2005 Thom Mayne - SAD
- 2006 Paulo Mendes da Rocha - Brazil
- 2007 Richard Rogers - Ujedinjeno Kraljevstvo
- 2008 Jean Nouvel - Francuska
Reference [uredi]
Vanjski linkovi [uredi]
 |
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: |
