Ribe dvodihalice
Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Ribe dvodihalice ili plućašice (Dipnoi) predstavljaju relikte, posljednje ostatke jedne prastare grupe porijeklom još iz devona koje imaju sposobnost da, osim disanja na škrge, udišu i atmosferski vazduh (grk. pnoe = dah; pneustes = onaj koji diše). Žive u slatkim vodama tropskih krajeva koje u određeno doba godine presušuju. Tada ove ribe prelaze na udisanje atmosferskog vazduha pomoću ribljeg mjehura koji je bogato snabdjeven mrežom krvnih sudova i funkcioniše kao pluća.
Imaju veliki broj primitivnih osobina kao što su:
Ribe dvodihalice su srodne šakoperkama i danas su zastupljene sa samo tri reliktna roda raspoređena na tri različita kontinenta i svrstana u dva podreda:
1. monopneumones (Monopneumones) kome danas pripada jedna jedina vrsta ceratodus (Ceratodus forsteri ili Neoceratodus forsteri); ceratodus ima jedan, neparan riblji mjehur (po tome su dobili ime) i živi u vodama Australije;
2. dipneumones (Dipneumones) ima dva riblja mjehura, plaho tanke krljušti, a parna peraja u obliku pipaka; pripadaju mu dva roda:
- lepidoziren sa vrstom Lepidosiren paradoxa, koja živi u Južnoj Americi u kojoj je ova vrsta kod domorodaca poznata kao karamuru; može da provede van vode skoro mjesec dana;
- protopterus, zastupljen sa tri vrste koje žive u Africi i od kojih je najpoznatija Protopterus annectens
[uredi] Vanjski linkovi
- Lungfish information site
- Dipnoiformes at Palaeos.com
- Dipnoi at the University of California Museum of Paleontology
[uredi] Literatura
- Brem, A., E.: Život životinja, Prosvjeta, Zagreb, 1982.
- Kalezić,M.:Osnovi morfologije kičmenjaka, Savremena administracija, Beograd, 1995.
- Kalezić, M.: Hordati, Biološki fakultet Univerziteta u Beogradu, 2000.
- Microsoft Encarta Encyclopedia 2002
- Marcon, E., Mongini, M: Sve životinje sveta, IRO Vuk Karadžić, Beograd, 1986.
- Radović, I., Petrov, Brigita: Raznovrsnost života 1 - struktura i funkcija, Biološki fakultet Beograd i Stylos Novi Sad, Beograd, 2001.
- Ratajac, Ružica: Zoologija za studente Poljoprivrednog fakulteta, PMF u Novom Sadu i MP Stylos Novi Sad, 1995.
