Serenata

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži

Serenata, (italijanski: "večernja muzika") množina serenatas ili serenate, je oblik vokalne muzike iz 18. vijeka koja kombinuje mnoge značajke kantate, oratorija i opere. Korištenje ovog pojma proteže se unazad barem do 16. vijeka. U najširem smislu, odnosi se na muziku pisanu i izvedenu u nečiju čast. Ponekad ovaj termin je također korišten za čisto instrumentalnu muziku. Prema svom najčešćem korištenju, međutim, serenata je polu-dramatska po prirodi, bila je kraća, i ne tako savršeno organizovana kao opera, obično je izvedena uz mali orkestar i nekoliko kostimiranih pjevača. Bila je jednostavna i nepretenciozna sa malom scenom, a to je bio nastup tradicionalno predstavljen kao večernja zabava u sobi za primanje u palati.

Djela su obično napisana u spomen na neki poseban događaj, kao što je rođendan kraljevske osobe, i bili su jako u modi na europskim dvorovima (naročito na carevom dvoru u Beču). Tekstovi su često bili alegorijskog karaktera, predmeti se biraju iz mitologije ili drevne historije i tretirani su na takav način da prikazuju vrlo laskavo i simbolički podsjećaju na slavljenika. Alessandro Stradella je bio jedan od prvih kompozitora serenata, a za njim slijede Alessandro Scarlatti, Georg Friedrich Händel, i većina drugih autora s kraja 17. i 18. vijeka. Jedan od najtrajnijih i dobro poznatih primjeri ovog žanra je Händelova pastoralna serenata "Acis i Galatea" iz 1718. [1]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ http://www.britannica.com/EBchecked/topic/535461/serenata
Commons logo
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: