Tireostimulišući hormon

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori).
Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Gnome-emblem-important.svg Na ovoj stranici su konstatovane greške u izvornom kodu koje moguće dovode do nepoželjnih rezultata.
Ispravite ove greške i zatim uklonite ovaj šablon. Ako ne znate kako da ispravite ove greške onda se obratite na čaršiji za pomoć.

Tireostimulišući hormon (TSH) ili tireotropni hormon je hormon prednjeg režnja hipofize koji izaziva povećano stvaranje i oslobađanje hormona tiroksina i tironina iz štitne žlijezde. Ovaj hormon također izaziva rast štitne žlijezde(diobu njenih ćelija), povećava transport joda u ćelije štitne žlijezde, kao i povećano stvaranje tiroglobulina.


Građa[uredi | uredi izvor]

Tireostimulišući hormon je glikoprotein molekulske mase oko 30.000 daltona. Oko 15% molekula čine ugljeni hidrati, a ostatak proteini. Izgraćen je iz dve podjedinice: α i β, koje su vezane nekvalentnim vezama. Alfa podjedinica, iste strukture sreće se i kod drugih hormona adenohipofize glikoproteinske prirode: adrenokortikotropnog hormona (ACTH), folikulostimulirajućeg(FSH) i luteinizirajućeg hormona (LH), kao i kod humanog horionskog gonadotropina (HCG). Beta podjedinica je karakteristična za svaki od ovih hormona. Kada su podjedinice razdvojene, gube aktivnost. Gen za α podjedinicu se nalazi na hromozomu 6, dok se gen za β podjedinicu nalazi na 1. hromozomu.

Dejstvo[uredi | uredi izvor]

TSH višestruko djeluje na štitnu žlijezdu. Povećava oslobađanje hormona ove žlijezde: tiroksina i tironina, povećava transport joda u njene ćelije, sintezu tireoglobulina (prethodnik hormona). Tireostimulišući hormon podstiče rast i diobu ćelija štitne žlijezde. Svoje dejstvo tireostimulišući hormon ispoljava vezivanjem za membranske receptore ćelija štitne žlijezde, nakon čega se aktivira anzim adenil ciklazu, koja iz ATP-a proizvodi ciklični adenozin monofosfat (c-AMP). C-AMP posreduje u prenosu informacija do jedra ćelija, gdjee se vrši proces prepisivanja genetske informacije na RNK.

Regulacija[uredi | uredi izvor]

Tireostimulišući hormon stoji pod kontrolom tirotropin oslobađajućeg hormona (TRH) hipotalamusa. Hormoni štitne žlijezde: tiroksin i tironin mehanizmom negativne povratne sprege inhibišu lučenje ovog hormona. Kada koncentracija tiroksina i tironina padne, inhibicija se otklanja. Ova dva hormona također inhibišu i lučenje TRH na isti način. Somatostatin također može da inhibira lučenje TSH.

Poremećaji[uredi | uredi izvor]

  • Visoke vrijednosti tireostimulišućeg hormona se najčešće sreću kod kod primarnog hipotireoidizma.
  • Niske vrijednosti ovog hormona se najčešće sreću kod primarnog hipertireoidizma.

Zato se kod sumnje na poremećaj funkcije štitne žlijezde često određuje koncentracija ovog hormona u krvi.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

  • Hipofiza
  • Tiroksin
  • Tironin
  • Štitna žlijezda
  • Tireotropin oslobađajući hormon
  • Hipertireoidizam
  • Hipotireoidizam
  • Adrenokortikotropni hormon (ACTH)
  • Folikulostimulirajući hormon(FSH)
  • Luteinizirajući hormon (LH)
  • Humani horionski gonadotropin (HCG)


Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]


Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Darinka Koraćević; Gordana Bjelaković; Vidosava Đorđević: Biohemija, Savremena administracija ISBN 86-387-0622-7