Učesničko posmatranje (antropologija)

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web-stranice ili drugi izvori).
Ako se pravilno ne potkrijepe validnim izvorima, sporne rečenice i navodi mogli bi biti obrisani. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.

Učesničko posmatranje (na engleskom, participant observation) je jedan od veoma poznatih i uticajnih istraživačkih metoda, odnosno metodologija, koji je razvila američka antropologija u 20. vijeku. Ovaj metod predstavlja značajnu istraživačku strategiju kojoj je cilj da postigne blisko i intimno poznavanje date skupine individua (kao što su vjerske, profesionalne ili devijantne skupine) i njihovih praktikovanja (praksi) putem intenzivnog uključenja u tu ljudsku grupu i njen prirodni okoliš. Ovaj metod je iznikao iz terenskog rada socijalnih antropologa i iz urbanih istraživanja Čikaške antropološke škole.

Dakle, učesničko posmatranje vuče korijene iz antropologije, a kao metodologija može se pripisati Franku Hamiltonu Cushingu, budući da ju je on primijenio u svojoj studiji o Zuni Indijancima, krajem 19. vijeka; kasnije, ovaj metod je primijenjen na proučavanja ne-Zapadnih društava i naroda, naročito u radu Bronislawa Malinowskog, Edwarda Evans-Pritcharda i Margaret Mead, u prvoj polovini 20. vijeka. Ovaj metod je nastao kao glavni metodološki pristup antropologa u njihovim etnografskim istraživanjima, nalažući njegovanje prisnih odnosa s lokalnim kazivačima kao način sticanja znanja o datoj kulturi, uključujući kako posmatranje (opservacija) tako i učestvovanje (participacija) istraživača u društvenom životu skupine koju proučava. Živeći u kulturi koju proučavaju, istraživači su bili u stanju da formulišu izvještaje iz prve ruke i da tako postignu novi uvid.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]