Velika džamija u Damasku

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori).
Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Velika džamija u Damasku

Velika džamija u Damasku, također poznata kao Umejadska ili Emevijska džamija (arapski: جامع بني أمية الكبير), je jedna od najvećih i najstarijih džamija na svijetu. Locirana na najvažnijem dijelu starog dijela grada. Ima veliku arhitektonsku i arheološku vrijednost.

Džamija u svojoj unutrašnjosti ima grobnicu za koju se tvrdi da se u njoj nalazi glava Ivana krstitelja (Jahja a.s)[citat potreban], poštovan i od muslimana i od kršćana. Glava je pronađena u iskopavanjima prilikom pravljenja džamije. Veliku važnost džamiji pripisuju i šitski muslimani radi toga što se u njoj nalaze glave Hasana i Husejna, koji su unuci Poslanika Muhammeda s.a.v.s. U Džamiji se nalazi i grob Salahudina Ejubije, slavnog islamskog vojskovođe.

Historija[uredi | uredi izvor]

Grobnica Ivana krstitelja (Jahja a.s), unutar džamije

Na mjestu gdje se sada nalazi džamija, nalazio se drevni aramejski hram božanstvu Hadadu. Nakon toga postao je hram rimskog božanstva Jupiter. Zatim je tu bila kršćanska crkva posvećena Ivanu krstitelju u bizantijsko doba.

Isprva, nakon osvojenja Damaska od strane muslimana 636. godine, bizantijska crkva je stajala još neko vrijeme i građevina je korištena za molitvu i od strane kršćana i od muslimana. Nakon toga su muslimani izgradili manje mjesto za obavljanje molitvi na sjevernoj strani zida. Pod Omejadskim halifatom za vrijeme Halife Velida I Crkva je kupljena od tadašnje vlasti i porušena. Negdje između 706. i 715. počela je gradnja džamije. U to vrijeme je Damask bio jedan od najvažnojih gradova Bliskog istoka, a kasnije će postati i glavni grad Emevijskog halifata.

U 14. vijeku, jedan od najpoznatijih islamskih astronoma Ibn al-Shatir, je tu radio kao muvekit (arapski: موقت, službenik koji pravi kalendar), odakle je obavljao mnoga svoj astronomska osmatranja.

Konstrukcija i arhitektura[uredi | uredi izvor]

Konstrukcija džamije je bazirana na kući Poslanika Muhammeda u Medina, koja je također imala mnogo funkcija: bila je mjesto za zajedničku molitvu, religioznu edukaciju, političke skupove, sudske procese, i prihvatni centar za beskućnike i materijalno ugrožene. Halifa je unajmio oko 200 najpoznatijih bizanstijskih arhitekata i radnika za uređivanje džamije, pa je to prepoznatljivo i u eksterijeru i u enterijeru džamije.

Nova džamija je bila najipresivnija građevina u to vrijeme, unutrašnji zidovi su bili dekorisani sa prelijepim mozaicima.

Zgrada se smatrala jednim od čuda svijeta jer je bila jedna od najvećih građevina na svijetu. Spoljašnji zidovi su bazirani na starome hramu jupitera i kreću se od 100 do 157.5 metara. Minaret na sjeveroistočnom dijelu se naziva jos i Isusov (Isaov) minaret, jer muslimani smatraju da će se Isus pojaviti na njemu pred Sudnji dan.

Galerija[uredi | uredi izvor]

Commons logo
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: