Ćelijski posredovana imunost

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
(Preusmjereno sa Ćelijska imunost)
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Ćelijski posredovana imunost je imunski odgovor koji ne uključuje antitijela. Umjesto toga, ova imunost je putem aktiviranja fagocita, antigen-specifičnih citotoksičnih T-limfocita i oslobađanja različitih citokina, kao odgovor na prisutni antigen. Historijski gledano, imunski system bio je odvojen u dvije grane:

  • humoralna imunost, za koju se zaštitna funkcija imunizacije može naći u tjelesnim tekućinama, bez ćelija ili seruma i
  • ćelijska imunost, za koji je zaštitna funkcija imunizacije bila povezana sa ćelijama. CD4 ćelije ili pomoćne T-ćelije pružaju zaštitu protiv različitih patogena. Neaktivirane T-ćelije, zrele T-ćelije koje se još moraju susresti sa antigenom, pretvaraju se u aktivirane efektorske T-ćelije, nakon što naiđu na ćelije koje predstavljaju antigen (APC). Ovi APC-i, poput makrofaga, dendritske ćelije i B-ćelija, u nekim okolnostima, učitavaju antigenske peptide na ćelije MHC, zauzvrat predstavljajući peptid prema receptorima na T-ćelijama. Najvažnije od ovih APC su visoko specijalizirane dendritske ćelije; mogućnost je djelovanje isključivo na gutanje i prisutnost antigena.[1]

T-ćelije aktiviranog efektora mogu se svrstati u tri funkcionalne klase, detektujući peptidne antigene koji potiču iz različitih tipova patogena:

  1. Prva klasa je Citotoksične T-ćelije, koji ubijaju zaražene ciljne ćelije putem apoptoza, bez upotrebe citokina,
  2. TH1-ćelije, koji primarno funkcionraju aktiviranjem makrofaga, i
  3. TH2-ćelije, koje prvenstveno funkcioniraju da stimuliraju ćelije na stvaranje antitijela.[1]

Urođeni imunski sistem i adaptivni imunski sistem sadrže i humoralni i ćelijski posredovane komponente. Ćelijska imunost štiti organizam putem:

  • Imunost posredovana T-ćelijama ili imunost T-ćelija: aktiviranje specifičnih antigena citotoksičnih T-ćelija koji su u stanju inducirati apoptozu u tjelesnim ćelijama koje prezentiraju epitope stranog antigena na površini, poput virusima inficiranih ćelija, ćelija sa unutarćelijskim bakterijama i ćelijama kancera, koje prikazuju tumorske antigene;
  • Makrofagi i prirodna ćelija-ubica: omogućavaju uništavanje patogena prepoznavanjem i izlučivanjem citotoksičnih granula (za prirodne ćelije ubice).[2] and phagocytosis (for macrophages)[3];
  • Stimulirajući ćelije da izlučuju razne citokine koji utiču na funkciju ostalih ćelijakoje su uključene u adaptivne i urođene imunske odgovore.[2][3]

Ćelijski posredovana imunost usmerena je prije svega na mikrobe koji prežive u fagocitima i mikrobima koji inficiraju nefagocitne ćelije. Najefikasnija je u uklanjanju ćelija zaraženih virusom, ali učestvuje i u odbrani od gljivica, protozoa, kancera i unutarćelijskih bakterija. Također ima glavnu ulogu u odbacivanju transplantacije.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ a b Janeway, Charles; Travers, Paul; Walport, Mark; Shlomchik, Mark (2001). Immunobiology (5th izd.). New York: Garland Science. ISBN 978-0-8153-3642-6. Pristupljeno 24. 1. 2017.
  2. ^ a b Eissmann, Philipp. "Natural Killer Cells". British Society for Immunology. British Society for Immunology. Pristupljeno 8. 11. 2018.
  3. ^ a b Saldana, José. "Macrophages". British Society for Immunology. British Society for Immunology. Pristupljeno 8. 11. 2018.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]