1. tuzlanska brigada Tuzla

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
1. tuzlanska brigada
1tuzlanska.jpg
Aktivan formirana 16. maj 1992..[1]
Država Republika Bosna i Hercegovina
Grana Kopnena vojska Armije Republike Bosne i Hercegovine
Vrsta pješadija
Dio Drugog korpusa Armije RBiH
Glavno sjedište Tuzla
Bitke

maj 1992. : oslobađanje Kalesije (1.bataljon), Križani (2.bataljon) juni 1992. : Lovački dom na Staroj Majevici, Simin Han, Požarnica, Čaklovići

juli 1992.: Kovačevo Selo, Tetima
Komandanti
Ekrem Šehović
Jusuf Šećerbegović
major Nedžad Mulalić

1. tuzlanska brigada TO formirana je 16. maja 1992. godine. Pripadala je 2. korpusu Armije RBiH. Komadant 1. tuzlanske brigade bio je Ekrem Šehović. Kroz 1. tuzlansku prošlo je oko 4600 boraca, a život je izgubilo 256 pripadnika ove brigade.

Na dan formiranja brigada se sastojala od dva bataljona, no ljudstvo će se vremenom povećavati.

Prvi bataljon se sastojao od: zvorničke, vlaseničke i srebreničkobratunačke čete, od izbjeglica iz tih krajeva. Od maja do novembra 1992. godine bio je raspoređen i izvodio borbena dejstva na kalesijsko-zvorničkom ratištu. Prvi komandant 1. bataljona bio je kapetan Mirsad Fidahić (posthumno unaprijeđen u čin brigadira).

Drugi bataljon se sastojao od boraca iz: Ši Sela, Pasaca, Par Sela, Soline i dvije čete iz Tuzle. Prvi komandant 2. bataljona bio je kapetan Franjo Krešić

Treći bataljon formiran je jula 1992. godine a pvi komandant je bio major Hajrudin Kunosić.

Ratni put[uredi | uredi izvor]

U maju 1992. godine vodile su se borbe na kalesijskom ratištu. U njima je učestovao i 2. bataljon 1. tuzlanske brigade. Drugi bataljon je zauzeo odbrambene položaje u Križanima. Nakon višednevnog izviđanja i pripremanja, u 7 sati ujutro 19. juna 1992. godine borci 1. tuzlanske su u sadejstvu sa drugim formacijama izvršili napad na okolne neprijateljske položaje. Jedinice su u višednevnim borbenim dejstvima ovladale tunelom u Gornjim Čaklovićima čime je uspostavljena saobraćajna veza sa slobodnim dijelovima Kalesije, oslobodile jedno od najačih srpskih okolnih uporišta Požarnicu te odbacili srpske snage tako da više nisu mogle granatirati Tuzlu sa oruđima dometa manjim od 8 km. Automobil u kome se nalazio komadant 2. bataljona Franjo Krešić naišao je na protivtenkovsku minu, Krešić je ostao bez obje noge a i vid mu je oštećen. Osim odbrambenih i ofanzivnih dejstava na Majevici, borci 1. tuzlanske brigade su boravili i na drugim ratištima (gradačačkom, brčanskom, teočanskom, vozućkom).

Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Dževad Pašić, Zemlja između istoka i zapada, Tuzla, Bosnia Ars Tuzla, 1996.

Reference[uredi | uredi izvor]