34. p. n. e.
(Preusmjereno sa 34. p.n.e.)
| Godine:
◄◄ | ◄ | 37. p. n. e. | 36. p. n. e. | 35. p. n. e. | 34. p. n. e. | 33. p. n. e. | 32. p. n. e. | 31. p. n. e. | ► | ►► |
| Decenije:
◄ | 50te p. n. e. | 40te p. n. e. | 30te p. n. e. | 20te p. n. e. | 10te p. n. e. | ► |
| Vijekovi:
◄ | 2. vijek p. n. e. | 1. vijek p. n. e. | 1. vijek | ► |
| Gregorijanski kalendar | 2026 MMXXVI |
| Ab Urbe condita | 2779 |
| Asirski kalendar | 6776 |
| Bahá'í kalendar | 182–183 |
| Bengalski kalendar | 1433 |
| Berberski kalendar | 2976 |
| Budistički kalendar | 2570 |
| Burmanski kalendar | 1388 |
| Bizantijski kalendar | 7534–7535 |
| Kineski kalendar | 乙巳年 (Drveni Zmija) 4722 ili 4662 — do — 丙午年 (Vatreni Konj) 4723 ili 4663 |
| Koptski kalendar | 1742–1743 |
| Diskordijanski kalendar | 3192 |
| Etiopijski kalendar | 2018–2019 |
| Hebrejski kalendar | 5786–5787 |
| Hindski kalendari | |
| - Vikram Samvat | 2082–2083 |
| - Šaka Samvat | 1948–1949 |
| - Kali Juga | 5127–5128 |
| Holocenski kalendar | 12026 |
| Igbo kalendar | 1026–1027 |
| Iranski kalendar | 1404–1405 |
| Islamski kalendar | 1447–1448 |
| Džuče kalendar | 115 |
| Julijanski kalendar | Gregorijanski minus 13 dana |
| Korejski kalendar | 4359 |
| Minguo kalendar | Tajvan 115 民國115年 |
| Tajlandski solarni kalendar | 2569 |
| Unixovo vrijeme | 1767225600–1798761599 |
Godina 34. p. n. e. bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao Godina konzulstva Antonija i Libona[1][2][3][4][5] ili, rjeđe, kao godina 720. Ab urbe condita. Oznaka 34. p. n. e. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.
Događaji
[uredi | uredi izvor]- Trijumvir Marko Antonije po drugi put postaje rimski konzul. Kolega mu je Lucije Skribonije Libon koga će tokom godine zamijeniti Emilije Lepid Paul.
- Trijumvir Gaj Julije Cezar Oktavijan nastavlja s pacifikacijom Dalmacije, Ilirkuma i Panonije. Oktavijan napada liburnski grad Promonu, postavlja opsadu i tjera ga na predaju.
- Antonijev Partski rat: Marko Antonije započinje veliki pohod na Armeniju sa 16 legija. Nakon što je zauzeto glavni grad Artaksatu, zarobljava kralja Artavazda II i dovodi ga u Aleksandriju.
- jesen: Donacije u Aleksandriji kojima Antonije istočne rimske provincije ostavlja u nasljedstvo djeci svoje ljubavnice, egipatske kraljice Kleopatre VII; njima je Cezarion je proglašen zakonitim Cezarovim nasljednikom i su-vladarom Egipta i Kipra; Aleksandar Helios postaje vladarom Armenije i Medije Atropatene; Kleopatra Selena II postaje vladaricom Kirenajke i Libije; najmlađi sin Ptolemej Filadelf postaje vladarom Fenicije, Sirije i Kilikije. Kleopatra u Aleksandriji uzima titulu "kraljice kraljeva", nastojeći od Egipta ponovno stvoriti helenističku supersilu.
34. p. n. e. u temama
[uredi | uredi izvor]![[icon]](http://bs.wikipedia.org/wiki/Datoteka:Wiki_letter_w_cropped.svg){kind=small} | Ovaj odlomak potrebno je proširiti. Možete pomoći dodavanjem sadržaja. |
| Ovaj odlomak potrebno je proširiti. Možete pomoći dodavanjem sadržaja. |
- Salustije, rimski historičar koji je opisao posljednje decenije Rimske Republike (r. 86. p. n. e.)
Reference
[uredi | uredi izvor]- ↑ "Roman Consuls | UNRV Roman History". www.unrv.com. Pristupljeno 13. 2. 2024.
- ↑ "Consul | Magistrates, Duties & Powers | Britannica". www.britannica.com (jezik: engleski). 4. 2. 2024. Pristupljeno 13. 2. 2024.
- ↑ "The Roman Consulship". obo (jezik: engleski). Pristupljeno 13. 2. 2024.
- ↑ "Ab urbe condita". penelope.uchicago.edu. Pristupljeno 13. 2. 2024.
- ↑ Contributor, Visiting (20. 12. 2021). "List of Roman Consuls by Year | The Roman Empire" (jezik: engleski). Pristupljeno 13. 2. 2024.