679.
(Preusmjereno sa 679. n.e)
| Godine:
◄◄ | ◄ | 675. | 676. | 677. | 678. | 679. | 680. | 681. | 682. | 683. | ► | ►► |
| Decenije:
◄ | 640-e | 650-e | 660-e | 670-e | 680-e | 690-e | 700-e | ► |
| Vijekovi: |
| Gregorijanski kalendar | 679 DCLXXIX |
| Ab Urbe condita | 1432 |
| Asirski kalendar | 5429 |
| Bengalski kalendar | 86 |
| Berberski kalendar | 1629 |
| Budistički kalendar | 1223 |
| Burmanski kalendar | 41 |
| Bizantijski kalendar | 6187–6188 |
| Kineski kalendar | 戊寅年 (Zemljani Tigar) 3375 ili 3315 — do — 己卯年 (Zemljani Zec) 3376 ili 3316 |
| Koptski kalendar | 395–396 |
| Diskordijanski kalendar | 1845 |
| Etiopijski kalendar | 671–672 |
| Hebrejski kalendar | 4439–4440 |
| Hindski kalendari | |
| - Vikram Samvat | 735–736 |
| - Šaka Samvat | 601–602 |
| - Kali Juga | 3780–3781 |
| Holocenski kalendar | 10679 |
| Iranski kalendar | 57–58 |
| Islamski kalendar | 59–60 |
| Julijanski kalendar | 679 DCLXXIX |
| Korejski kalendar | 3012 |
| Minguo kalendar | 1233 prije Tajvana 民前1233年 |
| Seleukidska era | 990/991 AG |
| Tajlandski solarni kalendar | 1221–1222 |
Godina 679. (DCLXXIX) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 679. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Događaji
[uredi | uredi izvor]Bizantijsko carstvo
[uredi | uredi izvor]- Car Konstantin IV potpisuje mirovni sporazum, nominalnog trajanja od 30 godina, s halifom Muavijom I iz Emevijskog halifata. Konstantin plaća godišnji danak od 3.000 (nomismata) funti zlata, 50 konja i 50 robova. Arapski garnizoni su povučeni iz svojih baza na bizantijskim obalama, uključujući Kretu i Kizik.[1][2][3]
Evropa
[uredi | uredi izvor]- Hazari su stigli do Crnog mora. Potisnuli su Bugare pred sobom, koji su se naselili u delti Dunava.[4] Konstantin IV je zatim pokrenuo kombinovanu kopnenu i pomorsku ekspediciju protiv Bugara, iskrcavši svoje trupe u delti (679-680). Bizantijska vojska je poražena i Bugari su prešli Dunav, predvođeni svojim kanom Asparuhom, ušli u Meziju i zauzeli crnomorske luke poput Odese. Konstantin IV im je ustupio ovu teritoriju i platio im danak. Bugari su se pomiješali sa Slavenima, čiji su jezik usvojili.[5]
- 23. decembar – Kralj Dagobert II ubijen je u lovačkoj nesreći, blizu Stenay-sur-Meusea (Ardeni), vjerovatno po naređenju Pipina od Herstala, gradonačelnika palate Austrazije.[6] Nasljeđuje ga Teodorik III, koji postaje jedini vladar Franačkog Kraljevstva.
Britanija
[uredi | uredi izvor]- Kralj Æthelred od Mercije ženi se princezom Osthryth, sestrom kralja Ecgfritha od Northumbrije (približan datum).
Srednja Amerike
[uredi | uredi izvor]- Nuun Ujol Čaak, ajav grada Maja Tikal, je preminuo, nakon svog konačnog poraza od Bʼalaj Čan Kʼaviila, tokom Drugog Tikal-Calakmul rata.
679 u temama
[uredi | uredi izvor]Religija
[uredi | uredi izvor]- Sabor u Duvnu koji je ujedinio provincije Dalmacije u prisustvu izaslanika pape Agatona i bizantijskog cara Konstantina IV: osnivanje dvije odvojene biskupije za Hrvate i Srbe.[7]
- Adomnán, crkveni advokat, postaje opat manastira Iona Abbey, koji se nalazi na ostrvu Iona (današnja Škotska).
- 2. oktobar – Leodegar, biskup Autuna, mučen je i pogubljen od strane neustrijskih plemića u Fécampu (Normandija).
- Sima Zhen, kineski historičar (umro 732.)
- Zaharije, papa Katoličke crkve (umro 752.)
- 23. jun – Æthelthryth, kraljica Northumbrije
- 2. oktobar, Leodegar, biskup Autuna
- 23. decembar – Dagobert II, kralj Austrazije
- Ælfwine, kralj Deire (približan datum)
- Cenn Fáelad mac Ailella, irski učenjak
- Dai Zhide, kancelar dinastije Tang
- Sigebert IV, franački princ (približan datum)
- Xu Juši, kancelar dinastije Tang
Reference
[uredi | uredi izvor]- ↑ Haldon, John F. (1990). Byzantium in the Seventh Century: The Transformation of a Culture (revised ed.). Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-31917-1. p. 84.
- ↑ Lilie, Ralph-Johannes (1976). Die byzantinische Reaktion auf die Ausbreitung der Araber. Studien zur Strukturwandlung des byzantinischen Staates im 7. und 8. Jhd [Byzantine Reaction to the Expansion of the Arabs. Studies on the Structural Change of the Byzantine State in the 7th and 8th Cent.] (in German). Munich: Institut für Byzantinistik und Neugriechische Philologie der Universität München. OCLC 797598069. pp. 81–82.
- ↑ Treadgold, Warren (1997). A History of the Byzantine State and Society. Stanford, California: Stanford University Press. ISBN 0-8047-2630-2. p. 327.
- ↑ Éric Limousin, 100 fiches d'histoire du moyen âge : Byzance et le monde musulman, Editions Bréal, 2005, 286 p. (ISBN 978-2-7495-0558-9
- ↑ Alain Ducellier, Michel Kaplan, Bernadette Martin et Françoise Micheau, Le Moyen Âge en Orient, Hachette Éducation, 2012, 352 p. (ISBN 978-2-01-140095-6
- ↑ E. Vagandard (1902), "Revue des Questions Historiques", pp. 63–67
- ↑ Prospetto cronologico della storia della Dalmazia. Éditeur Tip. Fratelli Battara, 1863.
