864.
(Preusmjereno sa 864 n.e.)
| Godine:
◄◄ | ◄ | 860. | 861. | 862. | 863. | 864. | 865. | 866. | 867. | 868. | ► | ►► |
| Decenije:
◄ | 830-e | 840-e | 850-e | 860-e | 870-e | 880-e | 890-e | ► |
| Vijekovi: |
| Gregorijanski kalendar | 864 DCCCLXIV |
| Ab Urbe condita | 1617 |
| Asirski kalendar | 5614 |
| Bengalski kalendar | 271 |
| Berberski kalendar | 1814 |
| Budistički kalendar | 1408 |
| Burmanski kalendar | 226 |
| Bizantijski kalendar | 6372–6373 |
| Kineski kalendar | 癸未年 (Vodeni Koza) 3560 ili 3500 — do — 甲申年 (Drveni Majmun) 3561 ili 3501 |
| Koptski kalendar | 580–581 |
| Diskordijanski kalendar | 2030 |
| Etiopijski kalendar | 856–857 |
| Hebrejski kalendar | 4624–4625 |
| Hindski kalendari | |
| - Vikram Samvat | 920–921 |
| - Šaka Samvat | 786–787 |
| - Kali Juga | 3965–3966 |
| Holocenski kalendar | 10864 |
| Iranski kalendar | 242–243 |
| Islamski kalendar | 249–250 |
| Julijanski kalendar | 864 DCCCLXIV |
| Korejski kalendar | 3197 |
| Minguo kalendar | 1048 prije Tajvana 民前1048年 |
| Seleukidska era | 1175/1176 AG |
| Tajlandski solarni kalendar | 1406–1407 |
Godina 864. (DCCCLXIV) bila je prijestupna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 864. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Događaji
[uredi | uredi izvor]Evropa
[uredi | uredi izvor]- Proljeće – Car Ludovik II (Mlađi) kreće sa franačkom vojskom na Rim. Dok je bio na putu za papski grad, on se razboli i odlučuje da se pomiri sa papom Nikolom I.
- 25. jul – Pistreški edikt: Kralj Karlo Ćelavi naređuje odbrambene mjere protiv Vikinga. On stvara veliku konjičku silu, koja inspiriše početak francuskog viteštva.
- Vikinški jurišnici, predvođeni Olafom Bijelim, stižu u Škotsku iz vikinškog naselja Dublin (Irska). On divlja zemljom, sve do svog poraza u bici od kralja Konstantina I.
- Robert Snažni, markgrof Neustrije, napada Vikinge Loire u uspješnoj kampanji. Drugi vikinški napadači pljačkaju gradove Limož i Klermon u Akvitaniji.
- Katastrofalna poplava Rajne, zabilježena u Ksantenskim analima.
- Kralj Ludovik Njemački vrši invaziju na Moravsku, prelazeći rijeku Dunav da bi opsjedao civitas Dowina (identifikovan, iako ne jednoglasno, sa zamkom Devin u Slovačkoj) [1][2].
- Pepin II se pridružuje Vikinzima u napadu na Tuluz. Zarobljen je dok je opsjedao franački grad. Pepin je svrgnut s mjesta kralja Akvitanije i zatvoren u Senlisu.
- 13. septembar – Pietro Tradonico umire nakon 28-godišnje vladavine. Njega nasljeđuje Orso I Participazio, koji postaje dužd Venecije.
- Kralj Alfonso III osvaja Porto od Emirata Kordoba. Ovo je kraj direktne muslimanske dominacije u regiji Douro [3].
Azija
[uredi | uredi izvor]- Planina Fuji, koja se nalazi na ostrvu Honshu, eruptira 10 dana, u događaju poznatom kao erupcija Jōgan (Japan).
- Pobuna protiv poreza u Tabaristanu (Sjeverni Iran) protiv Tahirida. Grupa zejdita (šiita koji odbijaju da priznaju jednu liniju imama) uspjela je da se okupi oko imama koji potiče od Hasana; Hasan ibn Zeyd uspostavlja Zejdidsku dinastiju i priznat je kao vladar Tabaristana [4].
864. u temama
[uredi | uredi izvor]Religija
[uredi | uredi izvor]- August: Tulln sastanak između Luja Njemačkog i bugarskog cara Borisa I koji je prešao na kršćanstvo početkom godine. Franačke vojske intervenišu u Velikoj Moravskoj zajedno sa Bugarima. Opkoljen kod Devinskog zamka, knez Ratislav je morao priznati franačku vlast i prisiliti sveštenstvo da se odrekne liturgije na slovenskom jeziku koju su ustanovili Ćirilo i Metodije. Iste godine car Mihailo III vodio je pomorske i kopnene operacije protiv Bugara. Boris I se pokorava i mora se odreći saveza sa Ludovikom II Njemačkim.
- Počinje pokrštavanje Bugarske: Boris I, vladar (kan) bugarskog carstva, prelazi u pravoslavlje. Njegova porodica i visoki dostojanstvenici prihvataju pravoslavnu vjeru u glavnom gradu Pliski - od ovog trenutka pa nadalje vladari Bugarskog carstva su poznatiji kao 'carevi', a ne 'kanovi' [5].
- Gu Quanwu, general dinastije Tang (um. 931.)
- Khumarawayh ibn Ahmed ibn Tulun, vladar dinastije Tulunid (um. 896.)
- Luj III, kralj Zapadnofranačkog kraljevstva (ili 863.)
- Muhammed ibn Ya'qub al-Kulayni, muslimanski učenjak (um. 941.)
- Simeon I, vladar (kan) Bugarskog Carstva (ili 865.)
- Yúnmén Wényǎn, kineski zen majstor (ili 862.)
- 13. septembar – Pietro Tradonicus, dužd Venecije
- Al-Fadl ibn Marwan, muslimanski vezir
- Al-Fadl ibn Qarin al-Tabari, muslimanski guverner
- Arnold od Gaskonje, franački plemić
- Bi Xian, kancelar dinastije Tang (r. 802.)
- Ennin, japanski sveštenik i putnik
- Hucbert, franački plemić (r. 820.)
- Laura, španska opatica
- Lorcan Mac Cathail, kralj Uisneach-a (Irska)
- Muhammed ibn al-Fadl al-Jarjara'i, muslimanski vezir (ili 865.)
- Pei Xiu, kancelar dinastije Tang (r. 791.)
- Sančo II, grof od Gaskonije (približan datum)
- Sergije I, vojvoda od Napulja
- Yahya ibn Muhammed, muslimanski sultan
- Yahya ibn Omer, muslimanski imam (ili 865.)
Reference
[uredi | uredi izvor]- ↑ Bowlus, Charles R. (1995). Franks, Moravians, and Magyars: The Struggle for the Middle Danube, 788-907 (Illustrated ed.). University of Pennsylvania Press, Incorporated. p. 140. ISBN 978-0-8122-3276-9.
- ↑ Goldberg, Eric Joseph (2006). Struggle for Empire: Kingship and Conflict Under Louis the German, 817-876 (Illustrated, reprint ed.). Cornell University Press. p. 273. ISBN 978-0-8014-3890-5.
- ↑ Picard, Christophe (2000). Le Portugal musulman (VIIIe-XIIIe siècle0. L'Occident d'al-Andalus sous domination islamique. Paris: Maisonneuve & Larose. p. 109. ISBN 2-7068-1398-9.
- ↑ Buhl, Fr. (1986). Bearman, P.; Bianquis, Th.; Bosworth, C. E.; van Donzel, E.; Heinrichs, W. P. (eds.). "al-Ḥasan b. Zayd b. Muḥammad". The Encyclopaedia of Islam (2nd ed.). Brill: 245.
- ↑ Karloukovski, Vassil (1927). "V. Zlatarski - Istorija 1 B - 3.2". Promacedonia.org. Retrieved August 26, 2017.