905.

905. u drugim kalendarima
Gregorijanski kalendar	905; CMV
Ab Urbe condita	1658
Asirski kalendar	5655
Bengalski kalendar	312
Berberski kalendar	1855
Budistički kalendar	1449
Burmanski kalendar	267
Bizantijski kalendar	6413–6414
Kineski kalendar	甲子年 (Drveni Pacov); 3601 ili 3541; — do —; 乙丑年 (Drveni Vo); 3602 ili 3542
Koptski kalendar	621–622
Diskordijanski kalendar	2071
Etiopijski kalendar	897–898
Hebrejski kalendar	4665–4666
Hindski kalendari
- Vikram Samvat	961–962
- Šaka Samvat	827–828
- Kali Juga	4006–4007
Holocenski kalendar	10905
Iranski kalendar	283–284
Islamski kalendar	292–293
Julijanski kalendar	905; CMV
Korejski kalendar	3238
Minguo kalendar	1007 prije Tajvana; 民前1007年
Seleukidska era	1216/1217 AG
Tajlandski solarni kalendar	1447–1448
	Ova kutija: pogledaj; razgovor; uredi;

Godine:

Decenije:

Vijekovi:

◄ | 9. vijek | 10. vijek | 11. vijek | ►

Godina 905. (CMV) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 905. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

Događaji

Septembar^[1]: nakon tri neuspješna braka, Bazilej Leon VI dobija sina Konstantina VII sa svojom konkubinom Zojom Karbonopsinom (sa vatrenim očima).

Ahmed ibn Kajghalagh, abasidski vojni oficir, imenovan je za guvernera provincija Damaska i Jordana, upućen je da se suoči s protulunidskom pobunom pod vodstvom Muhameda ibn Alija al-Khalanjija, koji uspijeva zauzeti Fustat i proglašava obnavljanje Tulunidske vlasti, dok se lokalni komandant Abasida povlači u Aleksandriju.^[2]^[3]
Halifa Al-Muktafi šalje abasidsku vojsku (10.000 ljudi) koju predvodi Muhammed ibn Sulejman da ponovo uspostavi kontrolu nad Sirijom i Egiptom. Kampanju s mora podržava flota iz pograničnih okruga Kilikije pod vođstvom Damjana iz Tarsa. On vodi svoje brodove uz rijeku Nil, napada obalu i presreće zalihe namijenjene Tulunidima.^[4]

Italijanski kralj Berengar I dogovara primirje s Mađarima uz plaćanje danka. Veliki princ Árpád povlači se iz Italije i započinje kampanju u Bavarskoj.
Luj III, sveti rimski car, pokreće još jedan pokušaj invazije na Italiju. Franačka ekspedicijska snaga koju je vodio Adalbert I iz Ivreje zauzima Paviju, a Berengar I povlači se u Veronu.
Berengar I i unajmljena mađarska vojska porazili su franačke snage kod Verone. Zarobljavaju Luja III, a Berengar ga zbog kršenja zakletve oslijepi.
Sančo I nasljeđuje Fortúna I kao kralj Pamplone i stvara baskijsko kraljevstvo sa središtem u Navarri (današnja Španija).

Cadell ap Rhodri, kralj Seisyllwga (Walesa), postavlja svog 25-godišnjeg sina Hywela ap Cadella za vladara Dyfeda, nakon što je osvojio tu teritoriju. Rhodri ap Hyfaidd, nominalno kralj Dyfeda, uhvaćen je i pogubljen u Arwystliju.
Nordijski doseljenici pod vođstvom vikinškog vojskovođe Ingimundra, pobunjuju se protiv Mersijanaca i pokušavaju zauzeti grad Chester. Bivaju odbijeni.

Kina gubi kontrolu nad Annamom (Sjeverni Vijetnam). Seoski uglednik Khuc Thua Du predvodi pobunu protiv dinastije Tang. Kineski garnizon u Tong Binhu (moderni Hanoi) je uništen. Khuc Thua Du proglašava Annam autonomnim.
Kina: Zhu Ven pobije osmoricu careve braće tokom banketa.^[5]
Abaodži, plemenski vođa Khitana, vodi 70.000 konjanika u Šanxi (Sjeverna Kina) kako bi stvorio "bratstvo" s Li Kejongom, guvernerom Šatuoa (Džieduši) dinastije Tang.
Japanski car Daigo naređuje odabir četiri dvorska pjesnika, predvođena Ki no Curajukidžem, kako bi sastavili Kokin Vakašū, ranu antologiju Vaka poezije.

Naum iz Preslava, bugarski misionar, osnovao manastir na obali Ohridskog jezera (današnja Sjeverna Makedonija), koji je kasnije dobio njegovo ime.

Commons logo

Commons ima datoteke na temu: 905.

↑ Achille François Jouffroy d'Abbans, Dictionnaire des inventions et découvertes anciennes et modernes, Publié par l'abbé Migne, 1854.
↑ Rosenthal, Franz, ed. (1985). The History of al-Ṭabarī, Volume XXXVIII: The Return of the Caliphate to Baghdad: The Caliphates of al-Muʿtaḍid, al-Muktafī and al-Muqtadir, A.D. 892–915/A.H. 279–302. SUNY Series in Near Eastern Studies. Albany, New York: State University of New York Press. p. 158. ISBN 978-0-87395-876-9.
↑ Gil, Moshe (1997) [1983]. A History of Palestine, 634–1099. Translated by Ethel Broido. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-59984-9.
↑ Rosenthal, Franz, ed. (1985). The History of al-Ṭabarī, Volume XXXVIII: The Return of the Caliphate to Baghdad: The Caliphates of al-Muʿtaḍid, al-Muktafī and al-Muqtadir, A.D. 892–915/A.H. 279–302. SUNY Series in Near Eastern Studies. Albany, New York: State University of New York Press. pp. 146, 151. ISBN 978-0-87395-876-9.
↑ René Grousset (1885-1952), « Histoire de la Chine, Club des Libraires de France, première édition : 1942
↑ Eustache, D. (1971). "Idrīsids". In Lewis, B.; Ménage, V. L.; Pellat, Ch. & Schacht, J. (eds.). The Encyclopaedia of Islam, Second Edition. Volume III: H–Iram. Leiden: E. J. Brill. pp. 1035–1037. doi:10.1163/1573-3912_islam_SIM_3495. OCLC 495469525.