Idi na sadržaj

917.

Uredi veze
S Wikipedije, slobodne enciklopedije
(Preusmjereno sa 917. n.e.)
Godine:

◄◄ | ◄ | 913. | 914. | 915. | 916. | 917. | 918. | 919. | 920. | 921. | ► | ►►

Decenije:

◄ | 880-e | 890-e | 900-e | 910-e | 920-e | 930-e | 940-e | ►

Vijekovi:

◄ | 9. vijek | 10. vijek | 11. vijek | ►

917. u drugim kalendarima
Gregorijanski kalendar917
CMXVII
Ab Urbe condita1670
Asirski kalendar5667
Bengalski kalendar324
Berberski kalendar1867
Budistički kalendar1461
Burmanski kalendar279
Bizantijski kalendar6425–6426
Kineski kalendar丙子年 (Vatreni Pacov)
3613 ili 3553
    — do —
丁丑年 (Vatreni Vo)
3614 ili 3554
Koptski kalendar633–634
Diskordijanski kalendar2083
Etiopijski kalendar909–910
Hebrejski kalendar4677–4678
Hindski kalendari
 - Vikram Samvat973–974
 - Šaka Samvat839–840
 - Kali Juga4018–4019
Holocenski kalendar10917
Iranski kalendar295–296
Islamski kalendar304–305
Julijanski kalendar917
CMXVII
Korejski kalendar3250
Minguo kalendar995 prije Tajvana
民前995年
Seleukidska era1228/1229 AG
Tajlandski solarni kalendar1459–1460
Ova kutija:

Godina 917. (CMXVII) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. Oznaka 917. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

Događaji

[uredi | uredi izvor]

Bizantsijko Carstvo

[uredi | uredi izvor]
  • 25. juni: Dolazak bizantijske delegacije u Bagdad; rezultat je razmjena zarobljenika.[1][2]
  • 20. august – Bitka kod Aheloja: Bizantijske ekspedicione snage (62.000 ljudi) pod generalom Leom Fokom (Starijim) poražene su od strane Bugara na rijeci Aheloj u blizini tvrđave Anhialos (današnje Pomorije) na obali Crnog mora. Foka bježi u Mesembriju (današnji Nesebar) gdje se ukrcava na brod. Car Simeon I (Veliki) postaje de facto vladar cijelog Balkanskog poluostrva, osim dobro zaštićene bizantijske prijestolnice Konstantinopola i Peloponeza.[3]
  • Jesen – Bitka kod Katasirtaja: Bugarska vojska pod Simeonom I maršira prema jugu do Konstantinopola. Leo Foka, koji je preživio kod Anheloja, okuplja posljednje bizantijske trupe kako bi presreo Bugare prije nego što stignu do prijestolnice. Dvije vojske se sreću u blizini sela Katasirtaj, neposredno izvan Konstantinopola. Nakon iznenadnog noćnog napada, Bizantijci su potpuno poraženi s bojnog polja.[4]

Islamsko carstvo

[uredi | uredi izvor]
  • Bitka kod San Esteban de Gormaza: Emevijske snage pod Abi-Abdom opsjedaju repoblacion San Esteban de Gormaz (sjeverna Španija). Kralj Ordoño II od Leona (podržan od svog brata Fruele II od Asturije) udružuje se sa Sančom I, kraljem Pamplone, i pobjeđuje Maure. Abi-Abda je zarobljen i pogubljen odrubljivanjem glave. To nije spriječilo kordopske Emevide da zauzmu Carmonu 25. septembra.
  • U Maroku, emir Nekora je poražen i ubijen od strane fatimidskog generala Mesale ibn Habusa 26. juna. Njegovi sinovi, koji su se sklonili u Malagu kod Emevida iz Kordobe, uspjeli su ponovo zauzeti grad nakon Mesalinog odlaska.[5]

Evropa

[uredi | uredi izvor]
  • Bugarsko-srpski rat: Simeon I šalje bugarske ekspedicione snage pod komandom Teodora Sigrice i Marmaisa u Srbiju. Njih dvojica nagovaraju Petra Gojnikovića, srbijanskog kneza koji je formirao antibugarsku koaliciju, da se sastanu radi mirovnog sporazuma. Hvataju ga i šalju pobunjenog kneza u bugarsku prijestolnicu Preslav, gdje umire u zatvoru. Simeon zamjenjuje Petra Pavlom Branovićem, unukom kneza Mutimira, koji živi u Preslavu. Srbija postaje marionetska država do 921. godine.[6]
  • Mađari, nakon napada na Švapsku, pljačkaju i spaljuju Bazel (današnja Švicarska). Napadaju Lorenu u Lotaringiji, uništavajući Verdun i Moyenmoutier, te mnoge manastire u Alzasu. Vojvoda Arnulf I (Zli) uz mađarsku vojnu pomoć, ponovo osvaja svoju zemlju od kralja Konrada I iz Istočnofranačkog Kraljevstva. Nakon ovog događaja, Bavarska i Švapska pristaju da plaćaju danak Mađarima.

Britanija

[uredi | uredi izvor]
  • Ljeto – Lady Æthelflæd od Mersije učvršćuje savez s kraljem Škotske Konstantinom II protiv nordijskog Yorka. Osvaja tvrđavu u Derbyju, dok njen brat, kralj Edward Stariji, zauzima Towcester.[7] Æthelflædine snage također pustoše Brycheiniog (Wales) u znak osvete za ubistvo mersijanskog opata Ecbryhta (vidi 916.).
  • Bitka kod Tempsforda: Engleska vojska predvođena Edwardom Starijim pobjeđuje danske Vikinge kod Tempsforda. Oni jurišaju na utvrđeni burg i ubijaju kralja Istočne Anglije Guthruma II, zajedno s danskim jarlovima Toglosom i Mannom. Prije kraja godine, Huntingdon je pao u Edwardove ruke, a Cambridge mu se predao.[8]
  • Bitka kod Confeya: Nordijski Vikinzi pod komandom Sigtrygga Caecha pobjeđuju i ubijaju kralja Augairea mac Ailelu od Leinstera u bitci. Sigtrygg ponovo osvaja Dablin i postavlja se za kralja, dok se njegov rođak Ragnall ua Ímair vraća u Englesku da postane kralj Northumbrije.

Azija

[uredi | uredi izvor]
  • 5. septembar – Liu Jan, bivši guverner i vojni savjetnik, osnovao je Veliko kraljevstvo Jue, kasnije preimenovano u Južni Han, u Panju (današnji Guangdong) i Guangxiju. Liu Jan se proglašava carem i daje svoju nećakinju Liu Hua za ženu Vang Janjunu, sinu svog rivala Vang Šenzhija (princa od Mina), kako bi učvrstio odnos između dvije države.

917. u temama

[uredi | uredi izvor]

Rođeni

[uredi | uredi izvor]
  • 20. septembar – Kjunjeo, koreanski pjesnik († 973.)
  • Ibn Battah al-Ukbari, arapski teolog (u. 997.)
  • Kamo no Jasunori, japanski duhovni savjetnik (um. 977.)
  • Teofilakt, konstantinopolski patrijarh (um. 956.)

Umrli

[uredi | uredi izvor]
  • 21. januar – Erchanger, istočnofranački plemić
  • 5. august – Eutimije I, patrijarh Konstantinopola
  • 20. august – Konstantin Lips, bizantijski admiral
  • Al-'Abbas ibn 'Amr al-Ghanavi, abasidski guverner
  • Augaire mac Ailella, kralj Leinstera (Irska)
  • Frederuna, zapadnofranačka kraljica (rođena 887.)
  • Guthrum II, kralj Istočne Anglije (Engleska)
  • Hasan al-Utruš, emir Tabaristana (Iran)
  • Nikola Picingli, bizantijski general
  • Petar Gojniković, srpski knez
  • Radboud, nadbiskup Utrechta
  • Sindeok, kralj Sille (Koreja)

Reference

[uredi | uredi izvor]
  1. ↑ Evariste Lévi-Provençal Arabica : revue d'études arabes, Volumes 7-8, E. J. Brill., 1960
  2. ↑ Louis Bréhier, Vie et mort de Byzance, Paris, Albin Michel, 1946, 596 p
  3. ↑ Brain Todd Carey (2012). Road to Manzikert: Byzantine and Islamic Warfare 527–1071, pp. 78–81. ISBN 978-1-84884-215-1.
  4. ↑ Lynda Garland (April 1, 2002). Byzantine Empresses: Woman and Power in Byzantium AD 527-1204. Routledge. p. 122. ISBN 9780203024812.
  5. ↑ Évariste Lévi-Provençal Histoire de l'Espagne musulmane, Volume 2, Maisonneuve & Larose, 1999 (ISBN 978-2-7068-1387-0)
  6. ↑ Fine, John V. A. Jr. (1991) [1983]. The Early Medieval Balkans: A Critical Survey from the Sixth to the Late Twelfth Century. Ann Arbor: University of Michigan Press. p. 150. ISBN 0-472-08149-7.
  7. ↑ Walker, Ian W (2000). Mercia and the Making of England Sutton. ISBN 0-7509-2131-5.
  8. ↑ Frank M. Stenton, Anglo-Saxon England, Oxford University Press, 2001, 3e éd. (1re éd. 1971), 765 p. (ISBN 978-0-19-280139-5, p. 327-329.

Vanjski linkovi

[uredi | uredi izvor]
Preuzeto iz "https://bs.wikipedia.org/w/index.php?title=917.&oldid=3799151"