Adolf von Baeyer

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Adolf von Baeyer
Adolf von Baeyer (1905).jpg
Adolf von Baeyer, njemački hemičar
Rođenje (1835-10-31) 31. oktobar 1835.
Berlin, Njemačka
Smrt 20. august 1917.(1917-08-20) (starost: 81)
Starnberg, Njemačka

Johann Friedrich Wilhelm Adolf von Baeyer (Berlin, 31. oktobar 1835. - Starnberg, 20. august 1917.), njemački hemičar.[1]

Dobitnik je Nobelove nagrade za hemiju 1905. godine.[2] Rođen je u Berlinu 31. oktobra 1835., gdje je studirao matematiku i fiziku. Prelazi u Heidelberg i studira hemiju kod Roberta Bunsena. Uglavnom je radio u laboratoriji Friedricha Kekuléa. Doktorirao je 1858. Bio je profesor u Strasbourgu 1871, a 1875. postaje profesor hemije na Univerzitetu u Münchenu.

Njegovi glavni uspjesi su sinteza i opis indiga, otkriće ftaleinskih boja i istraživanje poliacetilena, oksonijumskih soli i nitroznih mješavina. Prvi je predložio 1869. ispravnu formulu indola. Doprinos teorijskoj hemiji uključuje teoriju istezanja trostrukih veza i teoriju istezanja za karbonske prstenove. Tokom 1872. eksperimentirao je fenolima i formaldehidom. Nobelovu nagradu za hemiju je dobio zbog "priznanja za njegov doprinos napretku organske hemije i hemijske industrije kroz rad na organskim bojama i hidroaromatskim jedinjenjima".

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ "Adolf von Baeyer | German chemist". Encyclopedia Britannica (jezik: engleski). Pristupljeno 2018-12-22. 
  2. ^ "The Nobel Prize in Chemistry 1905". NobelPrize.org (jezik: en-US). Pristupljeno 2018-12-22. 

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]


Nobel prize medal.svg Nedovršeni članak Adolf von Baeyer koji govori o dobitnicima Nobelove nagrade treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.