Idi na sadržaj

Anadolijski ejalet

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Anadolijski ejalet
ایالت آناطولی
Eyālet-i Anaṭolı
1393–1841
Prethodnice:
← Bizantijsko Carstvo
Nasljednice:
Ejalet Aydın →
Ejalet Ankara →
Ejalet Hüdavendigâr →
Ejalet Kastamonu →
Zastava Ejaleta Anadolije
Zastava
Položaj Ejaleta Anadolije na karti
Ejalet Anadolija 1609.
Država Osmansko Carstvo
Glavni grad Ankara (1393-1451)
Kütahya (1451-1827)
39°08′38″N 28°48′29″E / 39.1438°N 28.8080°E / 39.1438; 28.8080
Najveći grad Ankara
Službeni jezik Osmanski turski
Pismo Arapsko pismo
Religija Sunitski islam
Osnivanje 1393.
Ukidanje 1841.
Površina
• Ukupno
 170.430 km2
Danas dio Turska

Anadolijski ejalet (osmanski turski: ایالت آناطولی, Eyālet-i Anaṭolı)[1] bila je jedna od dvije ključne provincije (Rumelija je bila druga) u ranim godinama Osmanskog Carstva. Osnovana je 1393,[2] a njen glavni grad prvobitno je bio Ankara u srednjoj Anadoliji, ali je 1451. premješten u Kütahyu u Egejsku regiju. Njena prijavljena površina u 19. vijeku iznosila je oko 170.430 km2.[3]

Smatra se da je provincija Anadolija osnovana 1393, kada je sultan Bajazid I (1389–1402) imenovao Kara Timurtaša za begler-bega, a potkralj je bio u Anadoliji tokom Bajazidovog odsustva na kampanji u Evropi protiv Mirče I Starijeg.[4][5] Provincija Anadolija je u početku nosila naziv beylerbeylik ili generički vilajet ("provincija"), a tek nakon 1591. koristi se termin ejalet.[4] Bila je druga formacija ejaleta nakon Rumelijskog ejaleta i shodno tome rangirana u hijerarhiji provincija.[6]

Kao dio tanzimatskih reformi, Anadolijski ejalet je raspušten c. 1841 i podijeljena na manje ejalete, iako različiti naučnici daju oprečne datume ukidanja, od 1832. do 1864.[6]

Administrativna podjela

[uredi | uredi izvor]
Ejalet se sastojao od 17 sandžaka (liva) 1530:[7]
  1. Sandžak Saruhan
  2. Sandžak Kütahya
  3. Sandžak Aydın
  4. Sandžak Menteşe
  5. Sandžak Teke
  6. Sandžak Hamid-ili
  7. Sandžak Karahisar-ı Sahib
  8. Sandžak Sultan-Öni
  9. Sandžak Hüdavendigar
  10. Sandžak Koca-ili
  11. Sandžak Bolu
  12. Sandžak Kastamonu
  13. Sandžak Kankırı (Çankırı)
  14. Sandžak Ankara
  15. Sandžak Alaiyye
  16. Sandžak Karesi
  17. Sandžak Biga
 Ejalet se sastojao od 17 sandžaka (liva) 1550-1551:[8]
  1. Sandžak Saruhan
  2. Sandžak Kütahya
  3. Sandžak Aydın
  4. Sandžak Menteşe
  5. Sandžak Teke
  6. Sandžak Hamid-ili
  7. Sandžak Karahisar-ı Sahib
  8. Sandžak Sultan-Öni
  9. Sandžak Hüdavendigar
  10. Sandžak Koca-ili
  11. Sandžak Bolu
  12. Sandžak Kastamonu
  13. Sandžak Kankırı (Çankırı)
  14. Sandžak Ankara
  15. Sandžak Alaiyye
  16. Sandžak Karesi
  17. Sandžak Biga
 Ejalet se sastojao od 15 sandžaka (liva) 1609:[9]
  1. Sandžak Kütahya (Liva-i Kütahya, Pasha Sanjakı, Kütahya)
  2. Sandžak Saruhan (Liva-i Saruhan, Hass-ı Mîr Liva, Manisa)
  3. Sandžak Aydin (Liva-i Aydın, Aydın)
  4. Sandžak Hüdavendigâr (Liva-i Hüdavendigâr, Bursa)
  5. Sandžak Kastamonu (Liva-i Kastamonu, Kastamonu)
  6. Sandžak Menteşe (Liva-i Menteşe, Muğla)
  7. Sandžak Bolu (Liva-i Bolu, Bolu)
  8. Sandžak Ankara (Liva-i Bankara, Ankara)
  9. Sandžak Karahisar-i Sahib (Liva-i Karahisar-ı Sahib, Afyonkarahisar)
  10. Sandžak Teke (Liva-i Teke, Antalya)
  11. Sandžak Kangırı (Liva-i Kangırı, Çankırı)
  12. Sandžak Hamid (Liva-i Hamid, Isparta)
  13. Sandžak Sultanönü (Liva-i Sultanönü, Eskişehir)
  14. Sandžak Karasi (Liva-i Karasi, Balıkesir)
 Ejalet se sastojao od 15 sandžaka (liva) u periodu od 1700. do 1740:[10]
  1. Sandžak Kütahya (Pasha Sanjakı, Kütahya)
  2. Sandžak Hüdavendigâr (Bursa)
  3. Sandžak Bolu (Bolu)
  4. Sandžak Kastamonu (Kastamonu)
  5. Sandžak Karasi (Balıkesir)
  6. Sandžak Sultanönü (Eskişehir)
  7. Sandžak Saruhan (Manisa)
  8. Sandžak Karahisar-i Sahib (Afyonkarahisar)
  9. Sandžak Hamid (Isparta)
  10. Sandžak Ankara (Ankara)
  11. Sandžak Kânkırı (Çankırı)
  12. Sandžak Aydin (Aydın)
  13. Sandžak Teke (Antalya)
  14. Sandžak Menteşe (Muğla)
  15. Sandžak Beybazarı (Beypazarı)

Također pogledajte

[uredi | uredi izvor]

Reference

[uredi | uredi izvor]
  1. ↑ "Some Provinces of the Ottoman Empire". Geonames.de. Arhivirano s originala, 28. 9. 2013. Pristupljeno 25. 2. 2013.
  2. ↑ Encyclopedia of the Ottoman Empire na Google Books By Gábor Ágoston, Bruce Alan Masters
  3. ↑ The Popular encyclopedia: or, conversations lexicon, Volume 6 na Google Books
  4. 1 2 Ménage, V. L. (1986). "Beglerbegī". The Encyclopedia of Islam, New Edition, Volume I: A–B. Leiden and New York: BRILL. str. 1159–1160. ISBN 90-04-08114-3.
  5. ↑ İnalcık, Halil (1991). "Eyālet". The Encyclopedia of Islam, New Edition, Volume II: C–G. Leiden and New York: BRILL. str. 721–724. ISBN 90-04-07026-5.
  6. 1 2 Birken, Andreas (1976). Die Provinzen des Osmanischen Reiches. Beihefte zum Tübinger Atlas des Vorderen Orients (jezik: njemački). 13. Reichert. str. 115. ISBN 9783920153568.
  7. ↑ Rumeli Eyaleti. Ankara: Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü Osmanlı Arşivi Daire Başkanlığı. 2013. str. 11.
  8. ↑ Emecen, Feridun (1998). "Osmanlı Taşra Teşkilâtının Kaynaklarından 957-958 (1550-1551) Tarihli Sancak Tevcîh Defteri (42 sayfa belge ile birlikte)". Belgeler. XIX: 53–98 – preko Türk Tarih Kurumu.
  9. ↑ Çetin Varlık, Anadolu Eyaleti Kuruluşu ve Gelişmesi, Osmanlı, Cilt 6: Teşkilât, Yeni Türkiye Yayınları, Ankara, 1999, ISBN 975-6782-09-9, p. 125. (Turkish)
  10. ↑ Orhan Kılıç, XVII. Yüzyılın İlk Yarısında Osmanlı Devleti'nin Eyalet ve Sancak Teşkilatlanması, Osmanlı, Cilt 6: Teşkilât, Yeni Türkiye Yayınları, Ankara, 1999, ISBN 975-6782-09-9, p. 93. (Turkish)
Preuzeto iz "https://bs.wikipedia.org/w/index.php?title=Anadolijski_ejalet&oldid=3782270"