Arsenije I Sremac

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Sveti Arsenije I Sremac (?—1266), bio je drugi srpski arhiepiskop u periodu 1233—1263.

Crkvena služba[uredi | uredi izvor]

Rođen je u selu Dobra kod Slankamena na Dunavu. Zamonašio se u mladosti i kad je čuo za djelatnost svetog Save otišao je njemu u Žiču. Sveti Sava ga je ubrzo postavio za igumana Žiče.

Arsenije je za arhiepiskopa izabran voljom svog prethodnika Svetog Save koji se 1233. povukao sa trona pred drugi polazak za Jerusalim.

Sagradio je crkvu Svetih Apostola u Rugovskoj klisuri kod Peći koji je kasnije nazvana crkva Vaznesenja Gospodnjeg.

Njegovo žitije i službu napisao je arhiepiskop Danilo II. Danilo II je u svojoj zadužbini, Bogorodičinoj crkvi u Peći, dao da se naslika ciklus slika iz Arsenijevog života.

Povukao se sa trona 1263. usljed teške bolesti (paralize). Bolovao je i umro u Crnči 28. oktobra 1266. godine i sahranjen u hramu Svetih Apostola u Peći.

Mošti[uredi | uredi izvor]

Njegove mošti nošene su i čuvane po raznim manastirima. Iz Pećke patrijaršije je mošti jedan monah preneo u neki manastir (Dovolja?). Iz tog manastira su prenešene u Kuče, gdje ih je Mirko Petrović našao, dok je ratovao protiv Kuča. On ih sa sobom odnosi u Crnu Goru u manastir Ždrebanik (danas se zove Ždrebaonik) u Brdima. 1884. godine mošti su prenešene u manastir Kosijerevo.[1] Ranije su jedno vrijeme bile i u manastiri Dovolji. Iz Kosijereva su nakon par decenija (1920.) vraćene u manastiru Ždrebaonik kod Danilovgrada. U vrijeme obnove manastira Ždrebaonika, u drugoj polovini osamdesetih godina dvadesetog vijeka, mošti svetog Arsenija su se nalazile u crkvi svete Tekle u Danilovgradu, oko godinu dana, kada su u crkvi povremeno služene svete liturgije. [2]

Proslavljanje[uredi | uredi izvor]

Srpska pravoslavna crkva ga proslavlja kao svetitelja 28. oktobra po crkvenom tj. 10. novembra po građanskom kalendaru.

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Томановић 2007, str. 153.
  2. ^ Saborni hram Svete Tekle.

Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Томановић, Лазар (2007). Путописна проза. Градска библиотека и читаоница Херцег Нови.

Vanjske veze[uredi | uredi izvor]