Beta-manozidaza

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Beta-manozidaza
Identifikatori
EC broj 3.2.1.25
CAS broj 9025-43-8
baze podataka
IntEnz IntEnz pregled
BRENDA BRENDA odrednica
ExPASy NiceZyme pregled
KEGG KEGG odrednica
MetaCyc metabolički put
PRIAM profil
PDB strukture RCSB PDB PDBe PDBsum
Ontologija gena AmiGO / EGO

Beta-manozidaza (EC 3.2.1.25mananaza, manaza, beta-D-manozidaza, beta-mannozid manohidrolaza, egzo-beta-D-mananaza, lizosomna beta A manozidaza – je enzim sa sistemskim nazivom beta-D-manozid manohidrolaza, koja je kod ćovjeka kodirana genom MANBA.[1][2][3][4][5][6]

Ovaj enzim katalizira slijedeću reakciju:

Hidrolizira vršne nereducirajuće beta-D-manozne ostatke u beta-D-manozidima.

Pomenuti gen kodira članove porodice glikozil hidrolaza 2. Kodirani protein se nalazi na lizosomu gdje je završava uegzoglikozidaznom putu za N-vezani glikoproteinski oligosaharidni katabolizam.

Mutacije u ovom genu vezane su beta-manozidozom, bolešću lizosomskog skladištenja, koje ima širok spektar neuroloških posljedica.[7][8][9][10]

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ "Entrez Gene: mannosidase". 
  2. ^ Chen H, Leipprandt JR, Traviss CE, Sopher BL, Jones MZ, Cavanagh KT, Friderici KH (February 1995). "Molecular cloning and characterization of bovine beta-mannosidase". J. Biol. Chem. 270 (8): 3841–8. PMID 7876128. doi:10.1074/jbc.270.8.3841. 
  3. ^ Adams, M., Richtmyer, N.K. and Hudson, C.S. (1943). "Some enzymes present in highly purified invertase preparations; a contribution to the study of fructofuranosidases, galactosidases, glucosidases and mannosidases". J. Am. Chem. Soc. 65 (7): 1369–1380. doi:10.1021/ja01247a029. 
  4. ^ Bartholomew, B.A. and Perry, A.L. (1973). "The properties of synovial fluid β-mannosidase activity". Biochim. Biophys. Acta 315 (1): 123–127. PMID 4743897. doi:10.1016/0005-2744(73)90136-8. 
  5. ^ Deuel, H., Lewuenberger, R. and Huber, G. (1950). "Über den enzymatischen Abbau von Carubin, dem Galaktomannan aus Ceratonia siliqua L". Helv. Chim. Acta 33 (4): 942–946. doi:10.1002/hlca.19500330424. 
  6. ^ Hylin, J.W. and Sawai, K. (1964). "The enzymatic hydrolysis of Leucaena glauca galactomannan. Isolation of crystalline galactomannan depolymerase". J. Biol. Chem. 239: 990–992. PMID 14165949. 
  7. ^ Alberts B. (2002)ː Molecular biology of the cell Garland Science, New York, ISBN 0-8153-3218-1.
  8. ^ Voet D., Voet J. (1995): Biochemistry, 2nd Ed. Wiley, http://www.wiley.com/college/math/chem/cg/sales/voet.html.
  9. ^ Bajrović K, Jevrić-Čaušević A., Hadžiselimović R., Ed. (2005): Uvod u genetičko inženjerstvo i biotehnologiju. Institut za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju (INGEB), Sarajevo, ISBN 9958-9344-1-8.
  10. ^ Hunter G. K. (2000): Vital Forces. The discovery of the molecular basis of life. Academic Press, London 2000, ISBN 0-12-361811-8.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]