Bijela džamija (Sarajevo)

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Bijela džamija
Bijela dzamija 004.jpg
Bijela džamija (Sarajevo) nalazi se u Bosna i Hercegovina
Bijela džamija (Sarajevo)
Položaj Bijele džamije u Bosni i Hercegovini
Osnovne informacije
Lokacija Vratnik, Sarajevo
Geografske koordinate 43°51′40″S 18°26′26″I / 43.861092°S 18.440459°I / 43.861092; 18.440459Koordinate: 43°51′40″S 18°26′26″I / 43.861092°S 18.440459°I / 43.861092; 18.440459
Država Bosna i Hercegovina
Arhitektonski opis
Arhitekt(i) hadži-Hajdar efendija, sin Abdulahov
Specifikacije
Dužina 10,90 m.
Širina 11,65 m.
Munare 1
Visina munare 26,35 m.

Bijela džamija (džamija Divan katiba Hajdara) nalazi se na Vratniku. Džamija je locirana na uglu ulica Bijela česma i Džanina ulica (Kršilovac) i u neposrednoj je blizini kasarne Jajce.[1] To je jedna od najstarijih džamija u Sarajevu. Sagradio ju je hadži-Hajdar efendija, sekretar Gazi Husrev-bega, poslije 1536, a prije 1545. godine, po uzoru na Begovu džamiju.[2]

Prema konceptu prostorne organizacije, pripada jednoprostornim džamijama sa dimenzijama oko 10,90 x 11,65 metara, spoljnim drvenim sofama, četvorovodnim krovom i kamenom munarom visine 22,50 metara. U Bosni i Hercegovini ovaj tip džamija gradi se neprekidno od sredine XV vijeka.

Uz džamiju su sagrađeni mekteb i sahat-kula, koja je srušena u vrijeme austrougarske vlasti. Opjevana je u pjesmi Safeta Isovića "Šehidski rastanak".

Graditeljska cjelina[uredi | uredi izvor]

Graditeljska cjelina – Bijela džamija (džamija Divan katiba Hajdara) u Sarajevu proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.Odluku donijela je Komisija na sjednici održanoj od 7. do 10. novembra 2006. u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović), Ljiljana Ševo (predsjedavajuća) i Tina Wik. [3] Nacionalni spomenik čine: džamija, zgrada mekteba, česma i harem sa turbetom.

Galerija[uredi | uredi izvor]

Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Mustafa Traljić, Sarajevski grad Vratnik, Sarajevo, 1937.
  • Hamdija Kreševljaković, Stari bosanski gradovi, Naše starine I, Sarajevo, 1953.
  • Hazim Šabanović, Postanak i razvoj Sarajeva, Sarajevo, 1960.
  • Hamdija Kreševljaković, Sarajevo za vrijeme austrougarske uprave (1878-1918), Sarajevo, 1969.
  • Mehmed Mujezinović, Islamska epigrafika Bosne i Hercegovine, knjiga I – Sarajevo, Sarajevo, 1988.
  • Behija Zlatar, Zlatni period Sarajeva: Prilozi historiji Sarajeva, Institut za istoriju, 1997
  • Alija Bejtić, Ulice i trgovi starog Sarajeva, Sarajevo 1973.
  • Andrej Andrejević, Islamska monumentalna umetnost XVI veka u Jugoslaviji – kupolne džamije, Filozofski fakultet u Beogradu, Institut za istoriju umetnosti, Beograd, 1984

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ "Hamdija Kreševljaković, STARI BOSANSKI GRADOVI". Naše starine I, Sarajevo, 1953, 7-45 –. Pristupljeno 9. 2. 2016. 
  2. ^ "Nusref Redžić: Islamska umjetnost". Izdavački zavod Jugoslavija – Beograd 1967. Pristupljeno 13. 9. 2016. 
  3. ^ "Bijela džamija (džamija Divan katiba Hajdara)". KONS.gov.ba. Pristupljeno 5. 4. 2017. 

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]