Bijela džamija (Sarajevo)

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Bijela džamija
Bijela dzamija 004.jpg
Bijela džamija (Sarajevo) nalazi se u Bosna i Hercegovina
Bijela džamija (Sarajevo)
Položaj Bijele džamije u Bosni i Hercegovini
Osnovne informacije
LokacijaVratnik, Sarajevo
Geografske koordinate43°51′40″N 18°26′26″E / 43.861092°N 18.440459°E / 43.861092; 18.440459Koordinate: 43°51′40″N 18°26′26″E / 43.861092°N 18.440459°E / 43.861092; 18.440459
DržavaBosna i Hercegovina
Arhitektonski opis
Arhitekt(i)hadži-Hajdar efendija, sin Abdulahov
Specifikacije
Dužina10,90 m.
Širina11,65 m.
Munare1
Visina munare26,35 m.

Bijela džamija (džamija Divan katiba Hajdara) nalazi se na Vratniku. Džamija je locirana na uglu ulica Bijela česma i Džanina ulica (Kršilovac) i u neposrednoj je blizini kasarne Jajce.[1] To je jedna od najstarijih džamija u Sarajevu. Sagradio ju je hadži-Hajdar efendija, sekretar Gazi Husrev-bega, poslije 1536, a prije 1545. godine, po uzoru na Begovu džamiju.[2]

Prema konceptu prostorne organizacije, pripada jednoprostornim džamijama sa dimenzijama oko 10,90 x 11,65 metara, spoljnim drvenim sofama, četvorovodnim krovom i kamenom munarom visine 22,50 metara. U Bosni i Hercegovini ovaj tip džamija gradi se neprekidno od sredine XV vijeka.

Uz džamiju su sagrađeni mekteb i sahat-kula, koja je srušena u vrijeme austrougarske vlasti. Opjevana je u pjesmi Safeta Isovića "Šehidski rastanak".

Graditeljska cjelina[uredi | uredi izvor]

Graditeljska cjelina – Bijela džamija (džamija Divan katiba Hajdara) u Sarajevu proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.Odluku donijela je Komisija na sjednici održanoj od 7. do 10. novembra 2006. u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović), Ljiljana Ševo (predsjedavajuća) i Tina Wik. [3] Nacionalni spomenik čine: džamija, zgrada mekteba, česma i harem sa turbetom.

Galerija[uredi | uredi izvor]

Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Mustafa Traljić, Sarajevski grad Vratnik, Sarajevo, 1937.
  • Hamdija Kreševljaković, Stari bosanski gradovi, Naše starine I, Sarajevo, 1953.
  • Hazim Šabanović, Postanak i razvoj Sarajeva, Sarajevo, 1960.
  • Hamdija Kreševljaković, Sarajevo za vrijeme austrougarske uprave (1878-1918), Sarajevo, 1969.
  • Mehmed Mujezinović, Islamska epigrafika Bosne i Hercegovine, knjiga I – Sarajevo, Sarajevo, 1988.
  • Behija Zlatar, Zlatni period Sarajeva: Prilozi historiji Sarajeva, Institut za istoriju, 1997
  • Alija Bejtić, Ulice i trgovi starog Sarajeva, Sarajevo 1973.
  • Andrej Andrejević, Islamska monumentalna umetnost XVI veka u Jugoslaviji – kupolne džamije, Filozofski fakultet u Beogradu, Institut za istoriju umetnosti, Beograd, 1984

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ "Hamdija Kreševljaković, STARI BOSANSKI GRADOVI" (PDF). Naše starine I, Sarajevo, 1953, 7-45 –. Pristupljeno 9. 2. 2016. CS1 održavanje: nepreporučeni parametar (link)
  2. ^ "Nusref Redžić: Islamska umjetnost". Izdavački zavod Jugoslavija – Beograd 1967. Pristupljeno 13. 9. 2016. CS1 održavanje: nepreporučeni parametar (link)
  3. ^ "Bijela džamija (džamija Divan katiba Hajdara)" (PDF). KONS.gov.ba. Arhivirano s originala (PDF), 15. 11. 2017. Pristupljeno 5. 4. 2017. CS1 održavanje: nepreporučeni parametar (link)

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]