Bitka kod Siska

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web-stranice ili drugi izvori).
Ako se pravilno ne potkrijepe validnim izvorima, sporne rečenice i navodi mogli bi biti obrisani. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Bitka kod Siska
Osmanlijski ratovi u Evropi
Bitka pri Sisku 1593-Valvasor.jpg
Datum 22. juni 1593.
Lokacija Sisak, Hrvatska
Ishod Pobjeda Hrvatske
(u okviru Habsburške Monarhije)
Sukobljene strane
Fictitious Ottoman flag 1.svg Osmanlijsko Carstvo CoA of the Kingdom of Croatia.svg Hrvatsko Kraljevstvo (u okviru Habsburške Monarhije)
Komandanti
Hasan-paša Predojević,
bosanski beglerbeg
Tomo Bakač Erdödi,
Ruprecht Eggenberg,
Andrija Auersperg
Žrtve
nepoznat broj nepoznat broj
Sisački »Stari grad«, utvrda kod ušća Kupe (na slici) u Savu, pored koje se dogodila bitka.

Bitka kod Siska se dogodila 22. juna 1593. oko sisačke trougaone renesansne tvrđave, danas poznate pod nazivom Stari grad, koju je, na ušću Kupe u Savu, 1544. godine počeo graditi zagrebački kaptol u svrhu odbrane Hrvatskog Kraljevstva. U bitki su hrvatsko-slovensko-austrijske snage porazile osmanlijske trupe kojima je komandovao dotad veoma uspješni bosanski beglerbeg Hasan-paša Predojević.

Nakon što je turski sultan Murat III godine 1590. sklopio mir sa Perzijom, počeli su upadi Osmanlija prema zapadu, sve do Kranjske, Štajerske i Koruške. Njemački car i ugarsko-hrvatski kralj Rudolf II poslao je poslanike u Carigrad, koji su 29. oktobra zaključili primirje koje je trebalo trajati 8 godina. Ipak, pod pritiskom vojnih krugova na svom dvoru, Murat je sljedeće godine za komandanta svojih jedinica u Bosni postavio Hasan-pašu Predojevića, poznatog po borbenosti i hrabrosti. On je 1592. uspio osvojiti Bihać i šire okolno područje, te sveo Hrvatsku na "ostatke ostataka" (latinski: reliquiae reliquiarum).

Godine 1593. Predojević je počeo pripreme za daljnja osvajanja. Osmanlije su se u junu okupili kod Petrinje i našli nasuprot pokupske odbrambene linije, gdje se, između Karlovca (podignutog 1579.) i Siska, nalazio niz manjih tvrđava. Pri prvom napadu su 14. juna osvojili Drenčinu kod Siska, a dan kasnije opkolili i sam Sisak sa otprilike 12.000 ratnika. Na vijest o pokretima turske vojske, kraj Svete Klare kod Zagreba okupilo se oko 5.000 boraca hrvatske, koruške, kranjske i drugih vojski, kako bi se uputili prema Sisku, gdje je bilo samo 800 branilaca pod komandom kanonika Blaža Đuraka i Matije Fintića. U toj je udruženoj kršćanskoj vojsci Nijemcima zapovijedao vojvoda Ruprecht Eggenberg, Hrvatima ban Tomo Bakač Erdödi, a Slovencima karlovački general Andrija Auersperg.

22. juna 1593. kršćanska je vojska, predvođena banom Erdödijem, stigla do Siska, te se između Kupe i Save sukobila s Osmanlijama. Nakon što su ih Osmanlije djelimično odbili, slovenski i njemački strijelci zaustavili su njihov protivnapad, pritisli ih, te su se ovi morali povući prema Kupi. U međuvremenu je sisačka posada izašla iz tvrđave i zauzela mali most kojim se prelazilo na desnu obalu Kupe, te je tako Osmanlijama onemogućeno povlačenje. Njima nije preostalo ništa drugo, nego da pokušaju preplivati rijeku i tako nađu spas. Mnogi su se pritom utopili, a među njima i sam Hasan-paša. Preostali dio osmanlijske vojske se razbježao ostavljajući za sobom naoružanje i namirnice.

Sisačka je bitka bila povod ratu što su ga 17. jula 1593. Osmanlije objavili Habsburškoj Monarhiji, nazvanom „Dugi rat“, koji je trajao u periodu 1593-1606. godine. Bitka je bila prekretnica koja je naznačila zaustavljanje osmanlijskog prodiranja dalje u Evropu, a imala je i osobiti psihološki uticaj, jer je njome po prvi put nakon Krbavske bitke uspostavljena ravnoteža na tadašnjoj hrvatsko-turskoj granici.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]