Borisav Jović

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Borisav Jović
Rođenje

19. oktobar 1928.

Nikšić kod Kragujevca, Kraljevina Jugoslavija

Borisav Jović (Nikšić kod Kragujevca, 19. oktobra 1928), srbijanski i jugoslavenski političar.

Studirao je na Ekonomskom fakultetu Univerziteta u Beogradu, diplomirao 1952., a doktorirao 1965 godine. Tokom karijere bio je na različitim visokim državnim funkcijama, uglavnom iz oblasti društveno-ekonomskog razvoja. Bio je ambasador SFRJ u Italiji u periodu 1975-1979 Godine 1983 izabran je za potpredsjednika skupštine Srbije. Govori italijanski i ruski jezik.[1]

Rad u privredi[uredi | uredi izvor]

Radio je kao finansijski direktor u tvornici automobila Crvena zastava.1965. obavljao je dužnost Republičkog zavoda za planiranje, dvije godine kasnije radi u RIV-u.[1] [2]

Rad u politici[uredi | uredi izvor]

Od 1973. radi kao stalni predstavnik SR Srbije u SIV-u. Dana 28. marta 1989 izabran je za predstavnika Srbije u Predsjedništvu SFRJ. Bio je potpredsjednik Predsjedništva SFRJ od 15. maja 1989 do 15. maja 1990 a potom predsjednik Predsjedništva SFRJ od 15. maja 1990 do 15. maja 1991. 9. marta 1991 putem telefona traži dozvolu od drugih članova predsjedništva da JNA razbije demonstracije SPO-a u Beogradu.[3]:

Martovske demonstracije nisu bile trenutak za puč, nego su bile pokušaj srpske opozicije da sruši Miloševića po prilici kao što su Ceausescua u Rumuniji srušili. I vojska, i policija, i narod su bili u većini protiv Ceausescua i srušili su ga. Ovde nijedna državna institucija - niti vojska, niti policija nije bila uz tu opoziciju, pa je ona imala apsolutno malu mogućnost. Jedino što je opozicija mogla jeste da ruši izloge po ulicama i što je došla da ruši, naivno, i sam Generalštab i vladu. Naravno da je onda suzbijena

— Borisav Jović u intervjuu za Aljazeera Balkans 3.11.2014 [4]

U istoj funkciji 12. marta glasao je za uvođenje vanrednog stanja u SFRJ. Bio je predsjednik Socijalističke partije Srbije (SPS) od 24. maja 1991 do 24. oktobra 1992, što je prethodno bio Slobodan Milošević koji je formalno otišao s te funkcije (ali je neslužbeno zadržao presudni uticaj u njoj) jer po Ustavu nije mogao istovremeno biti predsjednik stranke i predsjednik Srbije. Kada se Milošević službeno vratio na čelo stranke, Borisav je postao potpredsjednik SPS-a i ostao na toj funkciji do kraja novembra 1995.[1]

Napisao je sedam knjiga, među kojima su i Posljednji dani SFRJ (1995), Knjiga o Miloševiću (2001) i Zašto bih ćutao (2014).

U potpunosti stoji iza onoga što je napisano u svojim knjigama. Vjeruje da, kada se radi o činjenicama, one predstavljaju važan i vrijedan historijski resurs, a što se tiče njegovih osobnih ocjena i prosuđivanja, to svakako može biti ponovno preispitano.[5]

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ a b c Ko je ovaj čovek Borisav Jovićarhiva.glas-javnosti.rs, pristupljeno 17. 2.2015 (sr)
  2. ^ Borisav Jović, skica za portretaimpress.ch, objavljeno 25.12.1995, pristupljeno 17. 2.2015 (sr)
  3. ^ Nenad Pejić Bogić Bogićević: Čovjek koji je rekao "ne"slobodnaevropa.org,objavljeno 27. 2.2008, pristupljeno 17. 2.2015 (bs) (sr)
  4. ^ Mladen Obrenović,"Jović: Kadijević je bio iznad interesa republika"Aljazeera Balkans objavljeno 3.11.2014, pristupljeno 17. 2.2015 (sr)
  5. ^ Izjava pred Haškim tribunalom

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]

Predmet Milošević IT-02-54 - IZJAVA NA OSNOVU PRAVILA 89 (F) BORISAV JOVIĆ