Citofiziologija

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search

Citofiziologija ili ćelijska fiziologija i fiziologija ćelije (uključujući ćelijsku elektrofiziologiju) je biološka nauka o aktivnostima koje se odvijaju u ćeliji da bi se održala u životu. Izraz "fiziologija" odnosi se na sve normalne funkcije koje se odvijaju u živom organizmu. Apsorpcija vode putem korijena, proizvodnja hrane u listovima i rast izdanaka prema svjetlu, primjeri su za fiziologiju biljaka. U heterotrofnih organizama metabolizam hrane potiče od biljaka, a pokreti životinja koje dobiju hranjive tvari (čak i ako je sama organizam ostaje u relativno stacionarnom položaju) su karakteristični za fiziologiju životinja. U kontekstu fiziologije čovjeka , termin citofiziologija često se posebno odnosi na fiziologiju transportnih membrana, provodljivost neurona, (rjeđe) kontrakcije mišića. U principu, ovi pokrivaju probavu hrane, cirkulaciju krvi i kontrakcije mišića i, prema tome, su važni aspekti fiziologije čovjeka. Za potpuniji opis opće fiziološke funkcije ljudskih ćelija (kao i ćelije drugih oblika života; pogledajte članak: citologija).

Opća obilježja citofiziologije[uredi | uredi izvor]

Postoje dva glavna tipa ćelija, prokariotske i eukariotske.

Prokarioti evolucujski prvi nastali i ne sadrže samostalno jedro, zbog čega su ćelijski mehanizmi mnogo jednostavniji u odnosu na kasnije evoluirane eukariote, koji sadrže ćelijsko jedro sa DNK i organele. Virusi, viroidi, prion i i takve strukture (pogledajte Acytota / Aphanobionta) u potpunosti ovise o fiziologiji drugih ćelija (tj. ćelija koje sadrže mehanizme za vlastitu fiziologije). Biolozi koji ih proučavaju (virusolozi, npr.), njih često ne smatraju dijelom "živog svijeta". Sve žive ćelije, bez obzira da li prokariotske ili eukariotske, imaju slijedeća obilježja: [1][2][3][4]

[7][8][9][10]

Najraniji hipotetski predak svih oblika života, koji je da imao ove atribute, poznat je kao posljednji zajednički predak.

Fiziološki procesi[uredi | uredi izvor]

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Wächtershäuser G (1998). "Towards a reconstruction of ancestral genomes by gene cluster alignment". System. Appl. Microbiol. 21: 473–7. doi:10.1016/S0723-2020(98)80058-1. 
  2. ^ What is Life? Archived 13 Decembar 2007 at the National and University Library of Iceland, by Michael Gregory, Clinton College
  3. ^ Pace NR (January 2001). "The universal nature of biochemistry". Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 98 (3): 805–8. Bibcode:2001PNAS...98..805P. PMC 33372. PMID 11158550. doi:10.1073/pnas.98.3.805. 
  4. ^ Wächtershäuser G (January 2003). "From pre-cells to Eukarya—a tale of two lipids". Mol. Microbiol. 47 (1): 13–22. PMID 12492850. doi:10.1046/j.1365-2958.2003.03267.x. 
  5. ^ Voet D., Voet J. G. Biochemistry, 3rd Ed. Wiley. ISBN 978-0-471-19350-0. 
  6. ^ Bajrović K, Jevrić-Čaušević A., Hadžiselimović R., Eds. (2005). Uvod u genetičko inženjerstvo i biotehnologiju. Institut za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju (INGEB) Sarajevo. ISBN 9958-9344-1-8. 
  7. ^ Kapur Pojskić L. (2014). Uvod u genetičko inženjerstvo i biotehnologiju, 2. izdanje. Institut za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju (INGEB), Sarajevo. ISBN 978-9958-9344-8-3. 
  8. ^ Međedović S., Maslić E., Hadžiselimović R. (2003). Biologija 2. Svjetlost, Sarajevo. ISBN 9958-10-222-6. 
  9. ^ Berberović Lj., Hadžiselimović R. (1986). Rječnik genetike. Svjetlost, Sarajevo. ISBN 86-01-00723-6. 
  10. ^ Hall J. E., Guyton A. C. (2006). Textbook of medical physiology, 11th edition. Elsevier Saunders, St. Louis, Mo. ISBN 0-7216-0240-1. 

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]