Distalna izuvijana cijev

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Distalna izuvijana cijev
Kidney nephron.png
Bubrežni nefron: 1. i 2. distalna izuvijana cijev
Gray1132.png
Presjek kore ljudskog bubrega
Detalji
Latinski Tubulus contortus distalis
Prekurzor Metanefrogeni blastem
Sistem Mokraćni sistem
Identifikatori
Gray's p.1223
FMA 17721
Anatomska terminologija

Distalna izuvijana cjevčica ili distalna izuvijana tubula (DCT) je dio bubrežnog nefrona između Henleove petlje i sabirnog kanalića.[1]

Fiziologija[uredi | uredi izvor]

Distalni izuvijani kanalić, djelimično je odgovoran za regulaciju kalija, natrija, kalcija i pH u organizmu.

Na svojoj apikalnoj površini (strana lumena), ćelije DCT imaju tiazid-osetljivi Na-Cl kotransporter i propusni kanal za Ca, preko TRPV5. Na bazolateralnoj površini (peritubulska kapilarna strana) nalazi se AT/Na-ovisna/ K-antiporterska pumpa, sekundarni aktivni Na/Ca transporter i ATP-ovisni Ca-transporter. Bazolateralna Na/K pumpa o ATP-ovisna pumpa stvara gradijent da se Na apsorbira s apikalne površine preko Na/Cl simportera, a da se Ca/bazolateralni antiporter Na ponovno vraća u krv.[2]

  • Regulira pH, apsorpcijom bikarbonata i lučenjem protona (H+) u filtrat ili apsorpcijom protona i lučenjem bikarbonata u filtrat.
  • Razine natrija i kalija kontroliraju se lučenjem K+ i apsorpcijom Na+. Apsorpciju natrija distalnom tubulom posreduje hormon aldosteron. Aldosteron povećava reapsorpciju natrija. Reapsorpciju natrija i hlorida (soli) također posreduje i grupa kinaza nazvanih WNK kinaze. Postoje 4 različite WNK kinaze, WNK1, WNK2, WNK3 i WNK4.
  • Također učestvuje u regulaciji kalcija, reapsorbujući Ca2+, kao odgovor na paratiroidni hormon.[3]Učinak PTH posreduje se fosforilacijom regulatornih proteina i pojačavanjem sinteze svih transportera unutar distalnog izuvijanog tubula.
  • U DCT takođe je izražen i Arginin vazopresin receptor 2.

Histologija[uredi | uredi izvor]

DCT je obložen jednostavnim kuboidnim ćelijama koje su kraće nego kod od proksimalne izuvijane tubule (PCT). Čini se da je lumen u DCT veći od lumena PCT, jer PCT ima obrubne četkice (mikrovili). DCT se može prepoznati po brojnim mitohondrijama, baznim informacijama i interdigitacijama bočnih membrana sa susjednim ćelijama.

Tačka u kojoj DCT dolazi u kontakt sa korinim debelim uzlaznim ogrankom Henleove petlje zvanim macula densa. Ima čvrsto spakovane stubaste ćelije koje pokazuju obrnuti polaritet i mogu nadzirati osmolarnost krvi.

Histološki, ćelije DCT mogu se razlikovati od ćelija proksimalne izuvijane cjevčice:

Obilježje PCT DCT
Apikalna četkasti obrub Obično prisutan Odsutan
Eozinofilnost Veća Manja
Citoplazma Više Manje
Lahko prepoznatljiva jedra Manje vjerovatno Verovatnije

Klinički značaj[uredi | uredi izvor]

Tiazidni diuretici inhibiraju reapsorpciju Na+/Cl iz DCT, putem blokiranja tiazid-osjetljivog Na-Cl kotransportera.

Inhibiranjem transportera, tiazidni diuretici povećavaju gradijentni potencijal Na. To povećava aktivnost bazolateralnog Na / Ca antiportera i uzrokuje povećanje rekultivacije kalcija, povezano s tiazidnim diureticima.

Dodatne slike[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Boron WF, Boulpaep EL, ured. (2005). Medical Physiology: A Cellular And Molecular Approaoch. Elsevier/Saunders. str. 743. ISBN 978-1-4160-2328-9.
  2. ^ Aronson PS (2002). "Ion exchangers mediating NaCl transport in the renal proximal tubule". Cell Biochemistry and Biophysics. 36 (2–3): 147–53. doi:10.1385/CBB:36:2-3:147. PMID 12139400.
  3. ^ Loyola-MedEd|mech/cases/case24/kidney.htm

Vanjski lingovi[uredi | uredi izvor]