Domicijan

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Domicijan
Domiziano da collezione albani, fine del I sec. dc. 02.JPG
Car Rimskog carstva
Vladavina 14. septembar 81. – 18. septembar 96.
Prethodnik Tit
Nasljednik Nerva
Supružnik Domicija Longina
Dinastija Flavijevci
Otac Vespazijan
Majka Domicila Starija
Rođenje 24. oktobar 51.
Rim, Rimsko carstvo
Smrt 18. septembar 96. (u 44. godini)
Rim, Rimsko carstvo

Domicijan (Tit Flavije Cezar Domicijan August) bio je rimski car od 81. do 96. Također je bio i treći i posljednji car iz dinastije Flavijevaca. Mladost i početak karijere je proveo u sjeni svog brata Tita, koji je postao poznat tokom Prvog rimsko-jevrejskog rata. To se nastavilo tokom vlasti njegovog oca Vespazijana koji je postao car 69. godine nakon građanskog rata koji je poznat kao Godina četiri cara. U to vrijeme je Tit imao mnogo zaduženja, dok je Domicijan bio bez obaveza. Vespazijan je umro 79. godine i naslijedio ga je Tit, čija je kratka vladavina završena smrću od fatalne bolesti 81. godine. Sutradan je Domicijan proglašen carem od pretorijanske garde, počevši vladavinu koja je trajala 15 godina – više nego bilo kojeg cara koji je vladao nakon Tiberija.

Kao car, Domicijan je ojačao ekonomiju revalorizacijom rimskih kovanica, proširio graničnu odbranu Carstva i pokrenuo masovnu izgradnju zgrada u oštećenom dijelu Rima. Učestvovao je u ratovima u Britaniji, u kojima je njegov general Agrikola pokušao osvojiti Kaledoniju (Škotsku), i Dakiji, gdje je pobijedio kralja Decebala. Njegova vladavina bila je totalitarnog karaktera; smatrao se novim Augustom, koji je predodređen da vodi Rimsko Carstvo u novu eru. Zbog toga su vjerske, vojne i kulturne propagande njegovale njegov kult ličnosti.

Domicijan je ubijen 96. godine od strane sudskih službenika i isti dan ga je naslijedio njegov savjetnik Nerva. Nakon njegove smrti, njegov kult ličnosti je osuđen na zaborav. Mnogi historičari kao što su Tacit, Plinije Mlađi i Svetonije opisivali su Domicijana kao okrutnog i paranoičnog tiranina. Moderni revizionisti karakterizirali su ga kao nemilosrdnog, ali efikasnog autokrata, čiji je kulturni, ekonomski i politički program osigurao mir u 2. stoljeću.