Duffy sistem antigena

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Atipični hemokin receptor 1 (Duffy krvna grupa)
Dostupne strukture
PDB Ortolozi, traženje: PDBe, RCSB
Identifikatori
Simboli ACKR1 ; CCBP1; CD234; DARC; Dfy; FY; GPD; GpFy; WBCQ1
Vanjski ID-ovi OMIM613665 MGI1097689 HomoloGene48067 IUPHAR: GeneCards: ACKR1 Gene
Ortolozi

Duffy sistem antigenaDuffy siantigen/hemokin receptor – DARC, također poznat i kao Fy glikoprotein (FY) ili CD234 (Cluster of Differentiation 234) je protein koji je kod čovjeka kodiran sa DARC gena, na kratko (p) kraku hromosoma1.[1][2][3][4][5][6]

Definicija[uredi | uredi izvor]

Prvi od Dafi antigena, Fy a, otkriven je 1950., a godinu dana kasnije je pronađen i serum koji detektira produkt alela Fyb. Bilo je veliko iznenađenja kada je konstatirano da nijedan od testiranih Afro-Amerikanaca ne regira niti sa jednim od odgovarajućih antiseruma, tj. da imaju fenotip Fy(a–b–).[7]

Duffy antigen se nalazi na površini crvenih krvnih zrnaca, a ime je dobio po pacijentu kod kojeg je otkriven. Protein koji je kodiran ovim genom je glikozilirani membranski protein i nespecifični receptor nekoliko hemokina. Protein je također i receptor za ljudske malarične parazite Plasmodium vivax i Plasmodium knowlesi. Polimorfizam u ovom gena je osnova ispoljavanja krvnih grupa Dafi sistema.[8]

Molekulska struktura[uredi | uredi izvor]

Biohemijska analiza Duffy antigena je pokazala da imaju visok sadržaj α-helikoidne sekundarne strukture, što je tipsko za hemokin receptore.

U većim količinama, Duffy [[antigen]g se nalazi na retikulocitima, većim nego na zrelim eritrocitima. Osobito ga sadrže endotelne ćelije štitnjače, kapilari i post-kapilarne venule nekih organa, kao što su: slezina, jetra i bubreg. Osobito, endotelne ćelije postkapilarnih venula i bubrega ispoljavaju multispecifične hemokin receptore koji su strukturno i funkcijski identični eritrocitnim izoformama, kao što su Duffy sistem krvnih antigen i velika plućne venule.

Kod nekih osoba koje nemaju Duffy antigen na svojim eritrocitima, on se i dalje bmož pojavljivati u nekim ćelijama..[9] Postoje i dva potencijalno mjesta koja su vezana za N-glikolizaciju na asparaginu (Asn) 16 i Asn27. Duffy antigen je također kao multispecifični hemokin na C-C i C-X-C familiji, uključujući:

  • monocitni hemotatski protein-1 (MCP-1) - CCL2; regulirano
  • regulaciju nakon normalnog aktiviranja T sekrecije - (RANTES) – CCL5.[10] i
  • angiogeni CXC hemokine:
  • gen alfa u vezi sa rastom (GRO-α) – CXCL1
  • trombocitni faktor 4 – CXCL4'
  • ENA-78 - CXCL5
  • peptid – aktivator-2 neutrofila (NAP-2) - CXCL7
  • interleukin-8 (IL-8) – CXCL8

Zbog toga je Fy protein također poznat kao DARC (Duffy Antigen Receptor for Chemokines). Izgleda da je vezujuće mjesto hemokina zaa receptor locirano u amino krajevima. Procjenjuje se da antigen ima 7 transmembranskih domena, jednu vanćelijsku N-terminalnu domenu i unutarćelijsku C-terminalnu domenu. Usklađivanje sa ostalih sedam transmembranskih G-protein spregnutih receptora pokazuje da DARCu nedostaje visoko konzervirani DRY motiv u drugoj unutarćelijskoj petlji proteina, za kojeg se zna da je povezan sa G-proteinskom signalizacijom. U skladu s tim zaključkom, vezivanje liganda sa DARCom ne izaziva transdukciju G-protein niti prenos signala Ca2 + flux, za razliku od drugih hemokin receptora. Na osnovu ovih izjednačavanja,j Duffy antigen se smatra najsličnijim receptorima interleukina-8B.

Detaljnije analize su pokazale visok afinitet vezivanja antigena Duffy s obaveznom konstantom disocijacije (KD) od 24 ± 4.9, 20 ± 4.7, 41.9 ± 12.8, 33.9 i ± 7 nanoMola za MGSA, interleukin-8 i monocitni hemotaktni peptid-1.

U DARC-transficiranim ćelijama, DARC je ugrađen slijedstveno vezivanju ligand, što je dovelo do hipoteze da ispoljavanje DARCa na površini eritrocita, endotela, nervnih ćelija i epitela može biti kao spužva i da pružaju mehanizam kojim se upalni hemokini se mogu ukloniti iz opticaja, a njihova koncentracija u lokalnoj sredini, izmijeniti.[11]Protein je također poznat u interakciji s proteinima kai1 (CD82) površine glikoproteina iz leukocita i može imati ulogu u kontroli raka.

Rasprostranjenje[uredi | uredi izvor]

Sveukupno gledajući, frekvencija Fya i Fyb antigena u


Učestalost Fy3 je:

Fenotipske frekvencije su:

Globalno rasprostranjenje Fy(a+) antigena (%)[13]

Svijet Kavkazoidi Negroidi Koisandi (Koi + San) Mongoloidi Američki Indijanci Australski Aboridžini
0-100 37-82 0-6 8 90-100 22-99 100

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ http://www.ncbi.nlm.nih.gov/sites/entrez?Db=gene&Cmd=ShowDetailView&TermToSearch=2532.
  2. ^ Chaudhuri A. et al. (1993): Cloning of glycoprotein D cDNA, which encodes the major subunit of the Duffy blood group system and the receptor for the Plasmodium vivax malaria parasite. Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A., 90 (22): 10793–7.
  3. ^ Hadžiselimović R., Pojskić N. (2005): Uvod u humanu imunogenetiku. Institut za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju (INGEB), Sarajevo, ISBN 9958-9344-3-4.
  4. ^ Lawrence E. (1999): Henderson's Dictionary of biological terms. Longman Group Ltd., London, ISBN 0-582-22708-9.
  5. ^ Alberts B. et al. (1983): Molecular biology of the cell. Garland Publishing, Inc., New York & London, ISBN 0-8240-7283-9.
  6. ^ King R. C., Stransfield W. D. (1998): Dictionary of genetics. Oxford niversity Press, New York, Oxford, ISBN 0-19-50944-1-7; ISBN 0-19-509442-5.
  7. ^ Harrison et al. (1977): Human biology – An introduction to human evolution, variation, growth and ecology. Oxford University Press, Oxford, ISBN 0-19-851164-X; ISBN 0-19-851165-8.
  8. ^ "Entrez Gene: Duffy antigen". 
  9. ^ Peiper S. C. Et al. (1995): The Duffy antigen/receptor for chemokines (DARC) is expressed in endothelial cells of Duffy negative individuals who lack the erythrocyte receptor. J. Exp. Med., 181 (4): 1311–1317
  10. ^ http://www.sciencemag.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=7689250.
  11. ^ Fukuma N. Et al. (2003): A role of the Duffy antigen for the maintenance of plasma chemokine concentrations. Biochem. Biophys. Res. Commun., 303 (1): 137–139.
  12. ^ Levinson, Warren (2004). Medical microbiology & immunology: examination & board review. New York: Lange Medical Books/McGraw-Hill. ISBN 0-07-143199-3. 
  13. ^ Campbell B. G. (1992): Humankind Emerging. HarperCollins Publishers, New York, ISBN 0-673-52170-2.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]