Ejub Golić

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Ejub Golić
Rođenje 1958.
Glogova, općina Bratunac
Smrt 15. juli 1995.(1995-07-15) (starost: 36–37)
Baljkovica, općina Zvornik
Pripadnost Flag of Bosnia and Herzegovina (1992-1998).svg Republika Bosna i Hercegovina
Godine u službi 1992. – 1995.
Ratovi Rat u Bosni i Hercegovini
Vojska Logo of the Army of the Republic of Bosnia and Herzegovina.svg Armija Republike Bosne i Hercegovine
Zapovijedao Samostalni brdski bataljon Glogova

Ejub Golić (Glogova, 1958. – Baljkovica, 15. jula 1995.) bio je komandant Samostalnog brdskog bataljona Glogova Armije RBiH.

Prije rata bio je autoprevoznik. Srpske snage izdale su ultimatum mještanima Glogove da predaju oružje, što Ejub sa grupom ljudi nije prihvatio već se povukao ka slobodnim teritorijama Blječeve i Srebrenice.[1] Srpske snage su 9. maja 1992. u Glogovoj počinile masakr pri čemu su stradale 64 osobe.[2]

Ujedinio je raštrkane grupe branilaca u Samostalni brdski bataljon. 1. aprila 1993, u Srebrenici je na sijelu došlo do svađe čiji je učesnik bio i Golić, nakon čega je došlo do dvostrukog ubistva. 1. marta 1995, iz Generalštaba je došla naredba da se Naser Orić i Golić prebace u Zenicu kako bi se ispitao slučaj iz 1993. Helikopter je poletio 18. aprila 1995. iz Žepe, a nakon izjave date Službi bezbjednosti 2. korpusa odlučeno je da se Golić vrati u Srebrenicu, a da će postupak biti nastavljen nakon završetka rata. Pri povratku u enklavu 7. maja, desio se pad helikoptera na planini Igrišnik kod Žepe, pri čemu je poginulo 12 osoba, a Golić je sa još 9 putnika zadobio teške povrede.

11. jula borci pod Golićevom komandom vodili su ulične bitke u Srebenici sa snagama VRS. Tokom proboja ka slobodnoj teritoriji, Golićev bataljon štitio je začelje kolone. Poginuo je prilikom borbi na Tisovoj kosi, na svega nekoliko kilometara od slobodne teritorije. Zatražio je od saboraca da se o njegovoj smrti ne sazna sve do proboja na slobodnu teritoriju.[3] Golićev brat Safet je sa nekoliko boraca tijelo zakopao u napušteni rov kraj Baljkovice. Nekoliko mjeseci kasnije, Golićevi borci vratili su se po tijelo koje je zatim ukopano u Živinicama. Posmrtni ostaci su 11. jula 2010. preneseni u Potočare.

Reference[uredi | uredi izvor]

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]