Idi na sadržaj

Emily Watson

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Emily Watson
Watson 2025.
Rođenje (1967-01-14) 14. januar 1967 (59 godina)
Islington, London, Engleska
Alma materUniverzitet u Bristolu
Drama Studio London
Zanimanjeglumica
Supružnik/ciJack Waters (vj. 1995)
Djeca2

Emily Margaret Watson (rođena 14. januara 1967) engleska je glumica. Karijeru je počela na pozorišnoj sceni i 1992. se pridružila Kraljevskoj šekspirovskoj kompaniji. Za debitantsku filmsku ulogu u filmu Larsa von Triera Breaking the Waves (1996) i ulogu čelistkinje Jacqueline du Pré u biografskoj drami Hilary and Jackie (1998) bila je nominovana za Oscara za najbolju glumicu.

Ostali njeni filmovi uključuju The Boxer (1997), Angela's Ashes (1999), Gosford Park (2001), Punch-Drunk Love (2002), Red Dragon (2002), animirani film Corpse Bride (2005) Tima Burtona, Miss Potter (2006), Synecdoche, New York (2008), War Horse (2011) Stevena Spielberga, The Book Thief (2013), The Theory of Everything (2014), Kingsman: The Golden Circle (2017) i Hamnet (2025).

Za ulogu naučnice Ulane Khomyuk u HBO-voj mini-seriji Chernobyl (2019) nominovana je za nagrade Emmy i Zlatni globus. Osvojila je televizijsku nagradu BAFTA za ulogu u mini-seriji Appropriate Adult (2011), a 2024. tumačila je glavnu ulogu Valye Harkonnen u naučnofantastičnoj seriji Dune: Prophecy.

Mladost

[uredi | uredi izvor]

Watson je rođena 14. januara 1967. u Londonu.[1] Njen otac Richard Watson bio je arhitekta, a majka Katharine profesorica engleskog jezika.[2][3] Odrasla je u anglikanskoj porodici. Studirala je na Univerzitetu u Bristolu, gdje je 1988. diplomirala engleski jezik,[2] a potom se glumački obrazovala na Drama Studio Londonu.[4]

Karijera

[uredi | uredi izvor]

Glumačku karijeru počela je u pozorištu, nastupajući s Kraljevskim narodnim pozorištem i Kraljevskom šekspirovskom kompanijom.[5] Gotovo nepoznata široj javnosti, glavnom ulogom u drami Breaking the Waves (1996) reditelja Larsa von Triera privukla je pažnju filmske kritike i osvojila priznanja udruženja kritičara iz Los Angelesa, Londona i New Yorka, kao i prvu nominaciju za Oscar.[6][7]

Ulogom britanske muzičarke Jacqueline du Pré u filmu Hilary and Jackie (1998), za koju je intenzivno učila svirati violončelo,[2] ostvarila je drugu nominaciju za Oscara. Slijedile su uloge u ekranizaciji memoara Franka McCourta Angela's Ashes (1999),[8] ansambl-drami Gosford Park (2001) Roberta Altmana, te ostvarenjima Punch-Drunk Love reditelja Paula Thomasa Andersona i psihološkom trileru Red Dragon (oba 2002). Iste godine ostvarila je zapažene pozorišne uloge u dramama Ujak Vanja Antona Čehova i Dvanaesta noć Williama Shakespearea u režiji Sama Mendesa u teatru Donmar Warehouse, osvojivši nominaciju za prestižnu britansku pozorišnu nagradu Laurence Olivier.[9]

Nastavila je filmsku karijeru ulogama u animiranom ostvarenju Corpse Bride (2005), biografskoj drami Miss Potter (2006) i rediteljskom debiju Charlieja Kaufmana Synecdoche, New York (2008).[10] Godine 2011. nagrađena je televizijskom nagradom BAFTA za ulogu u mini-seriji Appropriate Adult,[2] a iste godine glumila je i u historijskoj drami War Horse Stevena Spielberga. Zapažene uloge imala je i u filmovima The Book Thief (2013) te biografskoj drami o Stephenu Hawkingu The Theory of Everything (2014).

Za tumačenje nuklearne fizičarke Ulane Khomyuk u hvaljenoj HBO-voj mini-seriji Chernobyl (2019) nominovana je za nagrade Emmy i Zlatni globus. U sklopu New Year Honours 2015. odlikovana je titulom oficirke Reda Britanskog Carstva (OBE) za zasluge u dramskoj umjetnosti.[11] Godine 2024. preuzela je vodeću ulogu Valye Harkonnen u naučnofantastičnoj seriji Dune: Prophecy, a 2025. zabilježila je ulogu u historijskoj drami Hamnet.

Nagrada Srce Sarajeva

[uredi | uredi izvor]

Watson je 2026. predsjedavala glavnim takmičarskim žirijem 32. Sarajevo Film Festivala u Sarajevu, te joj je tom prilikom dodijeljeno Počasno Srce Sarajeva za izuzetan doprinos filmskoj umjetnosti.[12]

Privatni život

[uredi | uredi izvor]

Watson se 1995. udala za Jacka Watersa, kojeg je upoznala tokom rada u Kraljevskoj šekspirovskoj kompaniji.[4] Imaju dvoje djece (rođene 2005. i 2009) i žive u Greenwichu u Londonu.[13]

Aktivno podržava rad humanitarnih organizacija za zaštitu djece; 2004. uvrštena je u Kuću slavnih britanskog udruženja NSPCC zbog zalaganja u javnoj kampanji za uspostavljanje funkcije povjerenika za dječija prava u Ujedinjenom Kraljevstvu.[14]

Reference

[uredi | uredi izvor]
  1. ↑ Rose, Mike (2023-01-14). "Today's famous birthdays list for January 14, 2023 includes celebrities Dave Grohl, Carl Weathers". The Plain Dealer. Arhivirano s originala, 2023-01-14. Pristupljeno 2023-01-14.
  2. 1 2 3 4 Kate Kellaway (2011-03-20). "Emily Watson: 'I had to put a lid on my grief… bury it deep down'". The Guardian. London. Arhivirano s originala, 2018-06-20. Pristupljeno 2011-03-30.
  3. ↑ Elaine Lipworth (2014-02-21). "Emily Watson - My family values". The Guardian. Arhivirano s originala, 2018-06-20. Pristupljeno 2016-12-11.
  4. 1 2 Ann Lee (2023-03-20). "'There was cruelty and unpleasantness': Emily Watson on school, stardom and sex scenes in her 50s". The Guardian. Arhivirano s originala, 2023-05-02. Pristupljeno 2023-05-03.
  5. ↑ "Emily Watson at Film Bug". Filmbug.com. Arhivirano s originala, 2010-03-13. Pristupljeno 2010-03-07.
  6. ↑ "Lars Von Trier (Breaking The Waves)". Industrycentral.net. Arhivirano s originala, 2010-03-01. Pristupljeno 2010-03-07.
  7. ↑ "IMDB: Awards for Emily Watson". IMDb. Arhivirano s originala, 2017-04-21. Pristupljeno 2018-06-29.
  8. ↑ Ebert, Roger (2000-01-21). "Angela's Ashes". RogerEbert.com. Pristupljeno 2026-01-18.
  9. ↑ "London Theatre Guide: Paltrow and Watson nominated for Best Actress Olivier". Arhivirano s originala, 2007-09-27. Pristupljeno 2007-09-27.
  10. ↑ "First Synecdoche Pic". joblo.com. Arhivirano s originala, 2007-03-26. Pristupljeno 2008-02-25.
  11. ↑ "NY Honours for poppy duo, Joan Collins, and John Hurt". BBC News. 2014-12-31. Arhivirano s originala, 2018-10-23. Pristupljeno 2018-06-21.
  12. ↑ Mona Tabbara (2026-06-11). "Emily Watson to head jury and receive honorary award at Sarajevo Film Festival". ScreenDaily (jezik: engleski). Pristupljeno 2026-07-13.
  13. ↑ Kellaway, Kate (2011-03-20). "I had to put a lid on my grief… bury it deep down". The Guardian. Arhivirano s originala, 2018-06-20. Pristupljeno 2016-11-20.
  14. ↑ "NSPCC Hall of Fame 2004: Emily Watson". Nspcc.org.uk. Arhivirano s originala, 2009-08-23. Pristupljeno 2010-03-07.

Vanjski linkovi

[uredi | uredi izvor]
Preuzeto iz "https://bs.wikipedia.org/w/index.php?title=Emily_Watson&oldid=3922154"