Golgijev aparat

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
(Preusmjereno sa Golđijev aparat)
Idi na: navigacija, traži
Golgijev aparat vidljiv kao grupa crnih polukrugova

Golgijev aparat je jedna od ćelijskih organela u eukariotskim ćelijama. Služi za proizvodnju sekreta, a ime je dobio po italijanskom istraživaču Camillu Golgiju koji ga je otkrio 1898.[1][2]

Osobine[uredi | uredi izvor]

Golgijev aparat se sastoji iz jedne ili više cisternih, koje su odvojene membranama. Takav sistem membrana naziva se i diktiosom, Golgijevo tijelo ili Golgijevo polje. Ovo tijelo ispušta sekrete od kojih se izgrađuju membrane. U unutrašnjosti Golgijevog aparata nalaze se lanci oligo- i polisaharida koji su povezani proteinima.

Golgijev aparat ima osobinu polariteta, tj. cisterne unutar njega mijenjaju strukturu i funkciju u zavisnosti od okolnosti. Oba pola aparata označavaju se kao cis i trans pol. Cis pol je konveksan, te je najbliži endoplazmatičnom retikulumu i jezgru ćelije. Trans pol je konkavan, te je usmjeren ka membrani plazme. Po pravilu, na cis polu materija ulazi u Golgijev aparat te se nakon obrade ispušta na trans polu. Tokom diobe Golgijev aparat raspada se u vezikule, koje se ravnomjerno raspoređuju u kćeri-ćelije i ponovo spajaju nakon formiranja novih ćelija.[3][4][5][6][7]

Funkcije[uredi | uredi izvor]

Golgijev aparat vrši mnoge funkcije za preradu, sortiranje, čuvanje i koncentraciju materijala. Može se povući analogija između Golgijevog aparata i poštanskog ureda. (primanje paketa, sortiranje, te daljnje slanje). Po potrebi, putem Golgijevog aparata se mogu transportirati proteini u druge organele, ili štetne materije izbacivati preko ćelijske membrane van ćelije. Kod biljnih eukariotskih ćelija, Golgijev aparat predstavlja važnu organelu za izgradnju ćelijskog zida.[8][9]

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Alberts B. et al. (2002). Molecular Biology of the Cell, 4th Ed. Garland Science. ISBN 0-8153-4072-9. 
  2. ^ Campbell N. et al. (1977): Biologie, 1. Ed. Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg; ISBN 3-8274-0032-5.
  3. ^ Bajrović K, Jevrić-Čaušević A., Hadžiselimović R., Eds. (2005). Uvod u genetičko inženjerstvo i biotehnologiju. Institut za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju (INGEB) Sarajevo. ISBN 9958-9344-1-8. 
  4. ^ Kapur Pojskić L. (2014). Uvod u genetičko inženjerstvo i biotehnologiju, 2. izdanje. Institut za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju (INGEB), Sarajevo. ISBN 978-9958-9344-8-3. 
  5. ^ Međedović S., Maslić E., Hadžiselimović R. (2002). Biologija 2. Svjetlost, Sarajevo. ISBN 9958-10-222-6. 
  6. ^ Berberović Lj., Hadžiselimović R. (1986). Rječnik genetike. Svjetlost, Sarajevo. ISBN 86-01-00723-6. 
  7. ^ Sofradžija A., Šoljan D., Hadžiselimović R. (2004). Biologija 1. Svjetlost, Sarajevo. ISBN 9958-10-686-8. 
  8. ^ Hadžiselimović R., Pojskić N. (2005). Uvod u humanu imunogenetiku. Institut za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju (INGEB), Sarajevo. ISBN 9958-9344-3-4. 
  9. ^ Sofradžija A., Berberović Lj., Hadžiselimović R. (2003). Biologija za 2. Svjetlost, Sarajevo. ISBN 9958-10-581-0. 

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]