Hronologija historije islama (7. vijek)

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search


Hronologija historije islama: 6. vijek | 7. vijek | 8. vijek | 9. vijek | 10. vijek | 11. vijek | 12. vijek | 13. vijek | 14. vijek | 15. vijek | 16. vijek | 17. vijek | 18. vijek | 19. vijek | 20. vijek | 21. vijek

Hronologija historije islama 7. vijeka obuhvata najznačajnije događaje u historiji islama tokom 7. vijeka a koji su u znatnoj mjeri uticali na historiju ljudskog roda a pogotovo značajan trag su ostavili na muslimanski svijet tj. Ummet. Hronologija nije potpuna.

Najvažniji događaji u historiji islama tokom 7. vijeka[uredi | uredi izvor]

  • 605: Muhammed učestvuje u obnovi Kabe.
  • 606: Rođena Fatima, četvrta i najmlađa kći posljednjeg poslanika Muhammeda. Bila je supruga posljednjeg pravednog halife Alije a svi Muhammedovi potomci vode porijeklo od nje.
  • 610: Prva objava Kur'ana u pećini Hira. Objava je Muhammedu prenesena preko meleka Džibrila. Hatidža bint Huvejlid, Muhammedova supruga je bila prva osoba koja je povjerovala u objavu koju je primio Muhammed.
  • 613: Muhammed upućuje svojoj bližnjoj porodici poziv u islam. Poziv za taj čin objavljen mu je u suri Eš-Šu'ara od 214. do 217. ajeta.[1] Na skupu gdje se našla Muhammedova najbliža rodbina niko od prisutnih nije se odazvao Muhammedovom pozivu osim Alije.[1]
  • 613: Nakon što je oko tri godine tajno pozivao u islam, Muhammed je javno uputio poziv u islam. O tom događaju se u hadisu o Ibn-Mes'uda prenosi: "Poslanik, s.a.v.s., tajno je pozivao, skrivajući se, sve dok mu nije objavljeno: '…ti javno ispovijedaj ono što ti se naređuje', pa su on i njegovi ashabi izašli u javnost." Mufesiri smatraju da je naredbu za javno pozivanje u islam Muhammedu objavljeno u 94. ajetu a o tom pozivu se govori sve do kraja iste sure El-Hidžr.[2]
  • 614: Progon muslimana od strane vodećih ljudi iz plemena Kurejš. Prva hidžra muslimana u Abesiniju.
  • 615: Islam prihvataju Hamza i Omer, drugi od četvorice pravednih halifa i jedan od najbližih ashaba.
  • 616: Druga hidžra muslimana u Abesiniju.
  • 617: Bojkot Hašemita i Muhammeda od strane pripadnika Kurejša.
  • 619: Smrt Ebu Taliba, Muhammedovog amiđe i iako nikada nije prihvatio islam, cijelo vrijeme je bio Muhammedov pomagač i zaštitnik. Također, desila se i smrt Muhammedove supruge Hatidže. Ova godine je poznata i kao Godina tuge.
  • 621: Godina Isre i Mi'radža, velikog događaja u historiji islama i događaja kojim je ukazana velika čast posljednjem Poslaniku, između ostalog naređeno je i obavljanje pet dnevnih namaza.
  • 622: Hidžra muslimana iz Mekke u Medinu, događaja koji se uzima za početak Islamskog kalendara.
  • 623. Izrađena Medinska povelja, nedugo nakon dolaska muslimana u Medinu. Povelja kao značajan dokument, koji se naziva još i Medinski ustav, reguliše prava i obaveze muslimana i drugih stanovnika u Medini što označava i početak organizovanja prve islamske države.
  • 624: Bitka na Bedru, jedna od najznačajnijih bitaka u historiji islama i po mnogo detalja poseban događaj, jedan od niza sukoba između muslimanske zajednice i Kurejšija. Bitka se odvijala na Bedru, oko 130 km daleko od Medine uz neravnopravan odnos snaga i pobjedu muslimana. Nakon isprovociranog sukoba između muslimana i jevrejskog plemena Benu Kajnuka, došlo je do raskida saveza između ove dvije grupe i do bitke u kojoj se pleme Benu Kajnuka predalo i napustilo Medinu. Za pravac okretanja tokom obavljanja namaza izabrana Kaba u odnosu na dotadašnji Jerusalem. Smrt Rukajje bint Muhammed, druge po redu Muhammedove kćerke iz braka sa Hatidžom i supruge trećeg pravednog halife Osmana ibn Affana.
  • 625: Bitka na Uhudu. Poraz muslimana pri skoro gotovo izvjesnoj pobjedi zahvaljujući slabosti muslimanskih strijelaca i vještom konjaničkom manevru Kurejšija koje je predvodio Halid ibn Velid. Tokom bitke smrtno je stradao najmlađi Muhammedov amidža Hamza ibn Abdul-Muttalib (poznat kao Allahov lav). Rođenje Hasana ibn Alija, najstarijeg Poslanikovog unuka i Alijinog i Fatiminog sina, prvog halife nakon četiri pravednih halifa.
  • 626: Rođenje Husejna ibn Alija, drugog sina Alije i Fatime.
  • 627: Bitka na Hendeku, pobjeda muslimana u sukobu sa Kurejšijima. Nakon što su za vrijeme bitke na Hendeku otkazali savezništvo sa muslimanima, izvršena je opsada plemena Benu Kurejza.
  • 628: Sporazum na Hudejbiji. Bitka na Hajberu, pobjeda muslimana u sukobu sa Jevrejima, pokušaj ubistva Muhammeda od strane jevrejke koja mu je ponudila otrovano meso. Muhammed šalje pisma različitim vladarima pozivajući ih da prihvate islam.
  • 629: Muhammedov hadždž nakon sporazuma na Hudejbiji. Bitka na Mu'ti i bizantijska pobjeda nad muslimanima. Smrt Muhammedove najstarije kćerke Zejneb bint Muhammed.
  • 630: Osvajanje Meke. Bitka kog Hunejna gdje muslimani pobjeđuju snage beduinskih plemena Benu Havazin i Benu Takif. Bitka kod Autasa koja je prethodila opsadi grada Tai'fa i pobjeda muslimana nad savezom kojeg su činila beduinska arapska plemena. Neuspješna muslimanska Opsada Ta'ifa kojeg je držalo pleme Benu Takif. Smrt Muhammedove kćerke iz braka sa Hatidžom i Osmanove supruge, Um Kulsum bint Muhamed.
  • 631: Pohod na Tebuk sa ciljem sprečavanja napada Bizantijaca. Pošto su proveli 20 dana na Tebuku a od Bizantijaca nije bilo ni traga, muslimanska vojska se povukla u Medinu. Smrt Muhammedovog sina Ibrahima iz braka s Marijom Kibtijom. Prvaci plemena Benu Takif šalju izaslanike Muhammedu i prihvataju islam čime se okončava neprijateljstvo između ove dvije grupacije.
  • 632: Muhammedov oproštajni hadždž. Smrt Muhammeda kao i njegove kćerke Fatime. Ebu-Bekr je izabran za halifu, prvog od četiri pravedne halife a nakon smrti Muhameda i nakon što se neka plemena odmetnula od islama i odbila lojalnost halifi povedeni ratovi protiv otpadnika. Između ostalog ostvarena je pobjeda nad plemenom Benu Temim i lažnim poslanikok Musejlemom.
  • 633: Muslimanska vojska vrši invaziju područja današnjeg Bahreina, Omana, Jemena i Hadramauta, područja na jugu Arabijskog poluostrva. Ratovi se vode i na području današnjeg Iraka a između ostalog i bitke kao što su: Bitka lanaca, Bitka kod Sanije, Bitka kod Veledže, Bitka kod Uleisa, Bitka kod Hire, Bitka za el-Anbar i Bitka kod Ajnu Temra protiv perzijskog carstva i Bitka kod Firaza protiv udruženih bizantijsko-perzijskih snaga. U svim navedenim sukobima muslimanska vojska pod komandom Halida ibn Velida pobjeđuje neprijatelja i osvaja Mezopotamiju i znatan dio teritorije Perzijskog carstva. U navedenim sukobima Halid ibn Velid pokazuje vrhunsku ratnu vještinu gdje u inferiornijem statusu a ponekada i višestruko brojčano nadjačan (primjer Bitke kod Firaza) ostvaruje pobjedu. Ovim vojnim kampanjama islamska država ostvaruje uticaj na sjeveru poluostrva koju je kontrolisalo Bizantijsko i perzijsko carstvo.
  • 634. Smrt Ebu-Bekra koji je za vrijeme provedeno na mjestu halife porazio samoproglašene lažne poslanike i vratio kontrola nad Arabijskim poluostrvom. Na mjestu halife zamjenjuje ga Omer ibn el-Hattab. Bitke za osvajanje današnje Sirije: Bitka za Bosru, Bitka za Damask, Bitka kod Adžnadajna i dr.
  • 635: Nastavlja se osvajanje Perzije tokom bitaka: Bitka na mostu, Bitka kod Buvejba tokom kojih Halid ibn Velid nastavlja pobjedonosni niz a slijedi i Osvajanje Damaska i Bitka kod Fahla protiv Bizantijaca.
  • 636: Bitka na Jermuku, Bitka kod El-Kadisije i osvajanje Iraka, osvajanje Medjena. Muslimanska vojska koristi i mornaricu za napad na Tanah u blizini današnjeg indijskog Mumbaija.
  • 637: Nastavak kampanje za osvajanje Sirije, Osvajanje Jerusalema, Bitka kod Džalule.
  • 638: Osvajanje Gornje Mezopotamije.
  • 639: Osvajanje Huzestana, jugozapadnog dijela današnjeg Irana. Napredovanje ka današnjem Egiptu. Izbijanje Emauske kuge što odnosi veliki broj ljudskih žrtava i usporava napredovanje muslimanske vojske.
  • 640: Bitka za Babilon u Egiptu. Muslimanska vojska pod komandom Amr ibn el-Asa pobjeđuje Bizantijce u Heliopolisu, na području današnjeg predgrađa Kaira Ein Šamsa a osvajanjem tvrđave u Babilonu stvara se pretpostavka za osvajanje Egipta i Sjeverne Afrike.
  • 641: Opsada i osvajanje Aleksandrije, velike bizantijske luke na Sredozemnom moru i glavnog grada bizantijske provincije Egipat. Zauzimanje Aleksandrije je označilo završetak perioda bizantijske pomorske prevlasti nad istočnim Sredozemljem a što je proizvelo različite posljedice, između ostalog i ekonomske prirode usljed kontrole važnih pomorskih trgovačkih ruta. U narednom periodu doći će do značajnijih geopolitičkih promjena uzrokovanih proširenjem uticaja Pravednog halifata.
  • 642: Bitka kod Nihavanda. Muslimanska vojska pod komandom Sa'd ibn Ebu Vekkasa na području današnjeg Irana pobjeđuje nekoliko puta brojnije perzijske snage u bitci koju muslimanski hroničari nazivaju Pobjeda nad pobjedama. Pogibija perzijskih vojskovođa Kušroa i Mardanšaha i poraz u navedenoj bitci, označila je pad perzijske imperijane vojske. Teritorijalna ekspanzija se nastavlja u Egiptu.
  • 643: Osvajanje Azerbejdžana i Tabaristana, područja na jugu Kaspijskog jezera.
  • 644: Osvajanje provincija Fars, Kerman, Sistan, Mekran i Kharan na području današnjeg Irana i Pakistana. Ubistvo halife Omera za vrijeme obavljanja sabah namaza, ubica Ebu-Lu'lu Fejruz el-Farisi je počinio samoubistvo. Omera nasljeđuje halifa Osman ibn Affan kao treći od Pravednih halifa.
  • 646: Muslimanska vojska vrši invaziju Horasana, sjeveroistočnog dijela tadašnjeg Perzijskog Carstva, Male Azije i područja današnje Armenije.
  • 647: Invazija se nastavlja na području Sjeverne Afrike a zauzeto je ostrvo u Sredozemnom moru Kipar.
  • 648: Nastavljaju se borbe između Pravednog halifat i Bizantijskog Carstva.
  • 649: Prvi okršaji između Arapa i pripadnika turkijskih naroda. Hazari pobjeđuju muslimansku vojsku predvođenu Abd ar-Rahman ibn Rabijom kod tvrđave Balandžar.
  • 652: Podjela Ummeta u vezi oko vladavine halife Osmana.
  • 655: Pomorska bitka jarbola, kod današnje južne turske obale, između muslimanske i bizantijske mornarice. Bitna pobjeda muslimanske mornarice nad superiornom bizantijskom mornaricom. Bitka se smatra prvim odlučnijim sukobom muslimanske vojske na moru kao i jedna od najranijih kampanja vođenih za osvajanje glavnog bizantijskog grada.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ a b "Početak javnog pozivanja u islam". majkaidijete.ba. Pristupljeno 8. 11. 2018. 
  2. ^ "Tefsir Kur'ana od Ibn Kesira". http://www.ummet.at. Pristupljeno 8. 11. 2018.