Juraj Martinović

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Juraj Martinović
Rođenje (1936-05-24) 24. maj 1936 (82 god)
Sarajevo, Kraljevina Jugoslavija
Nacionalnost Hrvat
Zanimanje književni historičar, prevodilac


Juraj Martinović (1936), književni historičar, prevodilac, član ANU BiH, član SAZU.

Završio je studij jugoslovenskih književnosti i srpskohrvatskog jezika na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1962. Postdiplomski studij pohađao je na Filozofskom fakultetu u Ljubljani, gdje je odbranio magistarsku tezu pod nazivom: Vplivi srbskohrvatske narodne književnosti na slovensko epiko med leti 1848. in 1858 (Uticaji srpskohrvatske narodne književnosti na slovensku epiku između 1848. i 1858. godine) (1969. Na istom Fakultetu odbranio je doktorsku disertaciju pod nazivom: Poezija Dragotina Ketteja (1975). Na Filozofskom fakultetu u Sarajevu radio je od 1963. Prošao je sva univerzitetska zvanja. Predavao je slovenačku književnost i Hrvatsku književnost. Bio je dekan OOUR-a za filologiju i dekan Filozofskog fakulteta u Sarajevu. Penzionisan je 2006.


Osnovno područje naučnog i stručnog interesa Jurja Martinovića je novija slovenska književnost s težištem na periodu od romantizma do moderne, kao i komparativno izučavanje južnoslavenskih književnosti, te hrvatska i bosanskohercegovačka književnost.

Objavio je veći broj knjiga, prijevoda (sa slovenačkog jezika) i oko stotinu pedeset naučnih i stručnih radova u relevantnim naučnim časopisima (Slavistična revija, Književna istorija, Zbornik za slavistiku Matice srpske, Radovi Filozofskog fakulteta u Sarajevu, Izraz). Bio je član redakcije časopisa Izraz. Učestvovao je u projektima: Hrvatska lijeva inteligencija 1918-1945, Pripremni radovi za istoriju književnosti Bosne i Hercegovine, Znameniti Slovenci v BiH pri Gledališkem muzeju u Ljubljani.

Juraj Martinović bio je direktor Instituta za jezik i književnost u Sarajevu (1985-1989), te predsjednik Skupštine grada, tj. gradonačelnik Sarajeva (1989-1990). Od 1985. član je Slovenske akademije znanosti in umetnosti, a od 1995. član je ANU BiH. Član je P.E.N. Centra Bosne i Hercegovine. Dobitnik je nagrade Župančičeva listina (1977, Šestoaprilske nagrade grada Sarajeva i 27-julske nagrade SRBiH (1987).

Posebna izdanja[uredi | uredi izvor]

  • Apsurd i harmonija. Jedno viđenje Prešernovog pjesničkog djela, Svjetlost, Sarajevo 1973, 389 str.
  • Poezija Dragotina Ketteja, Slovenska matica, Ljubljana 1976, 253 str.
  • Dragotin Kette, Partizanska knjiga, Ljubljana 1978, 203 str.
  • Sonetni vijenac Franceta Prešerna, Zavod za udžbenike i nastavna sredstva, Beograd 1983, 148 str.
  • U kosoj projekciji. Ogledi i rasprave iz slovenačke književnosti, Svjetlost, Sarajevo 1986, 382 str.
  • Posunovraćeno vrijeme [poezija], Vodnikova domačija, Biblioteka Egzil-abc, Ljubljana 1994.

Prevedene knjige[uredi | uredi izvor]

  • Ivan Cankar, Kuća Marije Pomoćnice – Nina (preveo sa slovenskog i priredio), Veselin Masleša, Sarajevo 1981.
  • Ivan Tavčar, Visočka kronika (preveo sa slovenskog i priredio), Veselin Masleša, Sarajevo 1983.
  • Taras Kermauner, Menuet municijom (s pogovorom), Veselin Masleša, Sarajevo 1976.
  • Josip Vidmar, Razumijevanje književnog stvaranja, Veselin Masleša, Sarajevo 1977.
  • Dr. Ferdo Gestrin – dr. Vasilij Melik, Istorija Slovenaca od kraja osamnaestog stoljeća do 1918, Svjetlost, Sarajevo 1980.
  • Janez Rotar, Struktura i iskaz, Svjetlost, Sarajevo 1980.
  • Vid Pečjak, Stvaranje psihologije, Svjetlost, Sarajevo 1984.
  • Drago Jančar, Kratki izvještaj iz dugo opsjednutog grada, PEN centar Bosne i Hercegovine, Sarajevo 1999.
  • Stane Bernik, Arhitekt Zlatko Ugljen, Međunarodna galerija portreta Tuzla, Tuzla 2002.

Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 161-162.
  • Juraj Martinović, ANU BiH, [1]
  • Juraj Martinović, SAZU, [2]
  • Juraj Martinović, P.E.N. Centra Bosne i Hercegovine, [[3]]
Političke funkcije
Prethodno
Salko Selimović
1987–1989.
Gradonačelnik Sarajeva
1989–1991.
Poslije 
Muhamed Kreševljaković
1991–1994.