Kamerni teatar 55

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Preferences-system.svg Ovom članku potrebna je jezička standardizacija, preuređivanje ili reorganizacija.
Pogledajte kako poboljšati članak, kliknite na link uredi i doradite članak vodeći računa o standardima Wikipedije.
Kamerni teatar 55

Kamerni teatar 55 počeo je sa radom 7. marta 1955. godine. Njegov osnivač bio je Jurislav Korenić (1914-1974). Teatar je, na tragu novih teatarskih stremljenja u tadašnjoj Evropi, bio novost na ovim prostorima i primjer kojeg su slijedili brojni teatri. Prezentira novi vid dramaturgije, ”dramu apsurda” ili “anti dramu” ili “novu dramu”. Izvode se tekstovi Becketta, Jarrya ,Geneta, Ionesca, Schwartza, Čehova… i drugih autora, čija poetika u modernom teatru proizlazi iz “apsurdnog osjećanja života”. Karakterizira ga pozornica “ring”, okružena gledalištem, umjesto frontalnog tipa scene, s nepremostivom “rampom”, s intimnijom, prirodnijom i iskrenijom glumačkom igrom.

Kamerni teatar 55 ostao je vjeran svojoj avangardnoj misiji i stalnoj potrazi za recentnim dramskim djelima stranih autora (Berthold Brecht, George Bernard Shaw, Stanisław Ignacy Witkiewicz, Harold Pinter, Alby, Schisgal, Weis, Samuell Beckett, Luigi Pirandello, Roger Vitrac, David Zindell, Albert Camus, Carlo Goldoni, Friedrich Dürrenmatt, Federico García Lorca, Witold Gombrowicz, Tadeusz Różewicz, Aleksej Arbuzov, Fo, Mikhail Bulgakov, Anton Pavlovič Čehov, Alexandre Dumas, Rainer Werner Fassbinder, Henrik Ibsen, August Strindberg, Dostojevski, John Boynton Priestley, Pavel Kohout, Šekspir, Miller, Wise, Kretz, Villiams, Ernest-Aimé Feydeau, Buchner, Glovatzky, Jean-Paul Sartre, Genet, Eugène Ionesco, Vaclav Havel) i praizvedbama djela bosanskohercegovačkih pisaca (Zlatko Topčić, Miodrag Žalica, Mirko Kovač, Safet Plakalo, Nedžad Ibrišimović, Fetahagić, Jovanović, Dževad Karahasan, Fogl, Mustajbašić, Irfan Horozović). Mnogi od navedenih stranih i domaćih autora bili su izvođeni u vrijeme kada su bili manje poznati široj publici, što je potvrda istraživačke komponente repertoara ovog teatra. Od osnutka, do 2001. godine Kamerni teatar 55 je takav svoj profil formirao i potvrđivao kroz ukupno 258 premijera.

Kamerni teatar 55 je tokom rata u Bosni i Hercegovini (1992-95.) pod vođstvom direktora i redatelja Gradimira Gojera, u opkoljenom Sarajevu bio predvodnik i lučonoša onoga što se, u zemlji i svijetu, s divljenjem opisivalo sintagmom “kulturni otpor agresiji” i prepoznavalo kao civilizacijski superioran odgovor na barbarizam kojem su bili izloženi. Tokom rata, Kamerni teatar 55 imao je 28 premijera u okviru repertoara koji nije pravio kompromise s ideološkim, nacionalnim, vjerskim ili političkim uticajima.[1]

Zlatko Topčić je ovim teatrom uspješno rukovodio deset godina, u periodu od 2001. do 2011. godine.

Nagrade[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]