Karlo IV, car Svetog rimskog carstva

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web-stranice ili drugi izvori).
Ako se pravilno ne potkrijepe validnim izvorima, sporne rečenice i navodi mogli bi biti obrisani. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Karlo IV
Jan Vilímek - Karel IV.jpg
Kralj Bohemije
Vladavina 26. august 1346 - 29. novembar 1378.
Prethodnik Ivan
Nasljednik Vaclav IV
Krunidba 2. septembar 1347.
Car Svetog rimskog carstva
Vladavina 6. januar 1355 - 29. novembar 1378.
Prethodnik Ludovik IV
Nasljednik Sigismund
Krunidba 5. april 1355.
Supružnik Blanka Valois
Ana Palatinska
Ana Pjast
Elizabeta Pjast
Djeca Sigismund, car Svetog rimskog carstva
Vaclav IV, kralj Bohemije
Margareta Luksemburška
Katarina Luksemburška
Elizabeta Luksemburška
Ana Luksemburška
Ivan, vojvoda Görlitza
Dinastija Luksemburg
Otac Ivan, kralj Bohemije
Majka Elizabeta Premislovič
Rođenje 14. maj 1316.
Prag
Smrt 29. novembar 1378.
Prag

Karlo IV (češki: Karel IV, njemački: Karl IV, latinski: Carolus IV; 14. maj 1316 - 29. novembar 1378) je bio kralj Bohemije i prvi kralj Bohemije koji je postao car Svetog rimskog carstva. Bio je najstariji sin i nasljednik kralja Ivana I koji je poginuo u bici kod Kresija 26. augusta 1346. godine.

Biografija[uredi | uredi izvor]

Karlo IV je sin češkog kralja Ivana i Elizabete, kćerke češkog kralja Vjenceslava II. Poslije očeve smrti postao je češki kralj, a njemačko plemstvo mu je dodijelilo i titulu njemačkog kralja 11. jula 1346. i krunisan 26. novembra u Bonu. 1355. je krunisan za kralja Italije. Karlo IV je obećao papi Klementu VI određene ustupke i time dovršio dugotrajni sukob papstva i carstva. U vezama sa papstvom krunisan je za kralja Lombardije, a na kraju i za rimsko-njemačkog cara. Time je postao i jedini vladar svih kraljevina Svetog rimskog carstva.

Proširio je carstvo 1364. pripajanjem Austrije i Ugarske. Izdao je 1356. čuvenu Zlatnu bulu. Zlatnom bulom Češka je postala slobodna zemlja. Bulom je uveden carski ustav, postupak biranja cara i definisane su dužnosti sedmorice elektora. To su bili izborni knezovi koji su imali veliku snagu zbog učešća u izboru cara (grof palatin od Rajne, markgrof od Brandenburga, vojvoda od Saske, kralj Bohemije i nadbiskupi Mainza, Triera i Kölna).

Karlo IV bio je učen čovjek. Nastojao je ekonomski uzdignuti Češku. Podigao je prašku biskupiju na rang nadbiskupije. Založio se za uljepšavanje Praga svjetovnim i crkvenim građevinama. Osnovao je Univerzitet u Pragu 1348. To je bio prvi slavenski univerzitet u Evropi.

Brakovi i potomstvo[uredi | uredi izvor]

S prvom suprugom, Blankom Valojskom, imao je dvije kćerke:

S drugom suprugom, Anom Palatinskom, imao je kratkovječnog sina Vjenceslava. S trećom suprugom, Anom Pjast, imao je:

S Elizabetom Pjast imao je:

  • Anu, suprugu engleskog kralja Rikarda II
  • Sigismunda, cara Svetog Rimskog Carstva, kralja Ugarske i Češke
  • Ivana, vojvodu Görlitza
  • Karla
  • Margaretu, suprugu nirnberškog markgrofa Ivana III
  • Henrika

Zanimljivosti[uredi | uredi izvor]

Lik Karla IV nalazi se na češkoj novčanici od 100 kruna.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]


Prethodnik:
Ludovik IV
Car Svetog Rimskog Carstva
13461353
Nasljednik:
Vjenceslav I
Kralj Njemačke
1346-1378
Nasljednik:
Vjenceslav
Prethodnik:
Ivan
Kralj Češke
1346-1378