Katarina Tomašević

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Katarina Tomašević Kotromanić
Supružnik nepoznato
Djeca -
Dinastija Kotromanići
Otac Stjepan Tomaš, kralj Bosne
Majka Katarina Kosača
Rođenje 1456 - 1459
Kraljeva Sutjeska
Smrt 1464 ili poslije 1474.
vjerovatno Skoplje, Osmansko Carstvo
Mjesto sahrane Skoplje?
Ako ste tražili članak o drugoj osobi, pogledajte Katarina Kotromanić (čvor).

Katarina Tomašević Kotromanić(oko 1456 ili 1459 - 1464 ili nakon 1474 )je bila kćerka kralja Stjepana Tomaša Kotromanića i kraljice Katarine Kosače. Imala je starijeg polubrata, Stjepana Tomaševića, sina njenog oca i krstjanke Vojače, te starijeg brata Sgismunda. Njeno muslimansko ime je bilo Tarihi Hanuma.

Djetinjstvo[uredi | uredi izvor]

Historičari se ne slažu oko godine njenog rođenja. Jedni tvrde da je u trenutku pada Bosne imala devet godina[1], što bi značilo da je rođena oko 1456. godine, a drugi da je imala tri godine, što bi bilo da je rođena 1459. godine[2] Katarinin otac je umro 10. jula 1461. godine, te bosansku krunu naslijeđuje njen stariji polubrat Stjepan Tomašević. Katarina je sa majkom i bratom nastavila živjeti na dvoru svoga brata i njegove žene, kraljice Marije.

Pad Bosne[uredi | uredi izvor]

Osmanlijske osvajačke sile su nadirale s istoka i kralj Stjepan Tomašević, Katarinin polubrat, je okončao svoj život braneći svoj tron. Sigismund i Katarina su bili poslani u Istanbul, gdje su prešli na islam.[2] Moguće je da je njihovo prebacivanje organizirao Ahmed-paša Hercegović Kosača, polubrat njihove majke Katarine.[3] Uglavnom Katarina je sa bratom i majkom u trenutku pada Bosne boravila u ljetovalištu kraljice Katarine, u tvrđavi Kozograd kod Fojnice. Moguće je da je u pitanju i sama Fojnica. Prema legendi Katarina i Sigismund su uhvaćeni negdje u blizini Konjica, gdje su ih presreli Osmanlije.

Turbe u Skopju?[uredi | uredi izvor]

Obnovljeno turbe Katerine u park-šumi Gazi Baba, Skoplje

Prema legendi, sahranjena je u Skopju, gdje joj je Isa-beg Ishaković kasnije podigao turbe. Turbe se navodno nalazilo na brežuljku Urjan Babi, u mezarju pored puta zvanog Hadžilar Jolu, a pokopana je bila izvjesna Kral K'zi, odnosno bosanska princeza. Ukoliko je ova teorija tačna, može se pretpostaviti da je živjela i umrla u Skopju.[4]O njoj se brinuo Isa - beg Ishaković , kojem je bila data na čuvanje.

Smrt[uredi | uredi izvor]

Historičari se ne slžu oko datuma smrti ove bosanske princeze . Postoje dvije sljedeće teorije o Katarininoj smrti :

  • jedna teorija govori o smrti princeze na putu prema Skoplju krajem 1463. godine
  • druga teorija govori o Katarininoj smrti nakon 1474. godine , jer je posljedni put pomenuta 1474. godine.

Svi se slažu da je Katarina umrla mlada.

Preci[uredi | uredi izvor]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. Vladislav Kotromanić
 
 
 
 
 
 
 
8. Stjepan Tvrtko I Kotromanić
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
17. Jelena Šubić
 
 
 
 
 
 
 
4. Stjepan Ostoja Kotromanić
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
9. Plemkinja Vukoslava?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2. Stjepan Tomaš Kotromanić
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
5. ?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
1. Katarina
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24. Hrana Vuković Kosača
 
 
 
 
 
 
 
12. Vukac Hranić Kosača
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
25. Anka
 
 
 
 
 
 
 
6. Stjepan Vukčić Kosača
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
13. Katarina
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
3. Katarina Kosača
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
28. Đurađ II Balšić
 
 
 
 
 
 
 
14. Balša III Balšić
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
29. Jelena Lazarević
 
 
 
 
 
 
 
7. Jelena Balšić
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30. Nikita Topija
 
 
 
 
 
 
 
15. Mara Topija
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Franjo Šanjek: Fenomen "krstjani" u srednjovjekovnoj Bosni i Humu: sbornik radova, Institut za istoriju, 2005.
  2. ^ a b Franz Babinger, William C. Hickman, Ralph Manheim, Mehmed the Conqueror and His Time, Princeton University Press, 1992.
  3. ^ behar.hr/arhiv/Behar-95.pdf
  4. ^ Enver Imamović: Korijeni Bosne i bosanstva: izbor novinskih članaka, predavanja sa javnih tribina, referata sa znanstvenih skupova i posebnih, Međunarodni centar za mir, 1995.