Koeficijent trenja

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Koeficijent trenja je bezdimenzionalna veličina koja se koristi za računanje sile trenja (statičkog ili kinetičkog).

Koeficijent statikog trenja je definisan kao odnos maksimalne sile statičkog trenja (F)između površina u kontaktu naspram normalne (N) sile. Koeficijent kinetičkog trenja je definisan kao odnos sile kinetičkog trenja (F) između dvije površine u kontaktu naspram normalne sile: Ff/N.

Oba koeficijenta trenja zavise od para površina u kontaktu; njihove vrijednosti se obično određuju eksperimentalno. Za dati par površina, koeficijent statičkog trenja je obično veći od kinetičkog trenja; u nekim slučajevima koeficijenti su jednaki, kao što je slučaj klizanja teflon po teflonu.

Sila trenja je usmjerena u suprotnom smijeru od rezultatne sile svih sila koje djeluju na tijelo.

Dijagram slobodnog tijela koje miruje na hrapavoj kosoj ravni, sa prikazanom težinom tijela (W), normalnom silom (N) i silom trenja (F).

Normalna sila[uredi | uredi izvor]

Glavni članak: Normalna sila

Statičko i kinetičko trenje[uredi | uredi izvor]

Česte greške[uredi | uredi izvor]

Povremeno se spomene da je µ uvijek < 1 (tačnije 0 < µ < 1). Sa oblogom površine sa silikonskom gumom ili akriličnom gumom, koeficijent trenja može biti znatno veći od 1.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]