Kontraalt

Kontraalt je klasični ženski pjevački glas čiji je vokalni raspon najniži među ženskim glasovima.^[1]

Vokalni raspon kontraalta je prilično rijedak, sličan mezzosopranu, i gotovo identičan rasponu kontratenora – obično se proteže od F ispod srednjeg C (F₃ u naučnoj notaciji visine tona) do drugog F iznad srednjeg C (F₅), iako neki glasovi na krajevima raspona mogu doseći D ispod srednjeg C (D₃)^[2] ili drugi B♭ iznad srednjeg C (B♭₅).^[1] Tip kontraalt glasa općenito se dijeli na koloraturni, lirski i dramski kontraalt.

Vrsta glasa
Ženski	Muški
Sopran	Kontratenor
Mezzosopran	Tenor
Kontraalt	Bariton
	Bas

Historija

Pojam "kontraalt" ima značenje prvenstveno u kontekstu klasičnog i opernog pjevanja, jer druge muzičke tradicije nemaju uporediv sistem vokalne kategorizacije. Termin "kontraalt" koristi se isključivo za ženske pjevačice; muškarci koji pjevaju u sličnom rasponu nazivaju se "kontratenori".^[3] Italijanski termini "contralto" i "alto" nisu sinonimi – "alto" tehnički označava specifičan vokalni raspon u horskom pjevanju, bez obzira na faktore poput tesiture, boje glasa, vokalne pokretljivosti i težine glasa.^[4] Ipak, u nekim francuskim horskim djelima (uključujući djela Ravela i Poulenca) postoji glas označen kao "contralto", iako mu je tesitura i funkcija u skladu s klasičnom alt dionicom. Saracenska princeza Clorinde u operi Tancrède Andréa Campre iz 1702. godine napisana je za Julie d’Aubigny i smatra se najranijom značajnom ulogom za bas-dessus ili kontraalt glas.^[5]

Vokalni raspon

Vokalni raspon kontraalta (F₃–F₅) označen je na violinskom ključu (lijevo) i na klavirskoj tastaturi zelenom bojom, s tačkom koja označava srednji C (C₄).

${ \new Staff \with { \remove "Time_signature_engraver" } f4 f''4 }$

Kontraalt ima najniži vokalni raspon među ženskim glasovnim tipovima, s najnižom tesiturom;^[3]^[6] nalazi se između tenora i mezzosoprana.

Iako su tenori, baritoni i basovi muški pjevači, neke žene mogu pjevati jednako nisko (iako s nešto drugačijom bojom i teksturom glasa) kao i njihovi muški pandani. Među rijetkim pjevačicama koje su se specijalizirale za tenorske i baritonske registre nalaze se filmska glumica Zarah Leander,^[7]^[8] iranska āvāz pjevačica Hayedeh,^[9] čudo od djeteta Ruby Helder (1890–1938)^[10] i bavarska izvođačica zabavne muzike Bally Prell.^[11]^[12] Rekord Guinnessove knjige za najnižu otpjevanu notu kod žene drži Helen Leahey, koja je otpjevala D₂.

Podkategorije i uloge u operi

Ada Florence pjeva pjesmu "I'm called Little Buttercup" iz H.M.S Pinafore.

Unutar kategorije kontraalt glasa općenito se prepoznaju tri podkategorije: koloraturni kontraalt, pokretan glas specijalizovan za ukrašene pasaže; lirski kontraalt, glas svjetlije boje; i dramski kontraalt, dubok, taman i snažan kontraalt glas.

Koloraturni kontraalt bio je omiljeni tip glasa kod Rossinija. Mnoge njegove uloge navedene u nastavku napisane su upravo imajući ovaj glas na umu. Lirski kontraalti su široko zastupljeni u francuskom i engleskom opernom repertoaru. Mnoge kontraalt uloge u operetama Gilberta i Sullivana najbolje odgovaraju lirskom kontraaltu. Uloga Ma Moss u operi The Tender Land predstavlja značajan primjer lirske kontraalt uloge. Dramski kontraalt se najčešće čuje u njemačkom opernom repertoaru. Erda u ciklusu Der Ring des Nibelungen i Gaea u Daphne predstavljaju dobre primjere dramskog kontraalta.

Prave operne kontraalt pjevačice su rijetke, a operna literatura sadrži malo uloga koje su napisane isključivo za njih, pri čemu većina tih uloga uključuje tonove izvan njihovog definisanog raspona. Kontraalti ponekad dobijaju ženske uloge kao što su Teodata u Flavio, Angelina u La Cenerentola, Rosina u Seviljskom berberinu, Isabella u L'italiana in Algeri i Olga u Evgeniju Onjeginu, ali mnogo češće igraju ženske negativke ili "hlačaste uloge" (muške uloge koje tumače žene). Kontraalti se takođe mogu dodjeljivati za uloge koje su izvorno bile pisane za kastrate. Česta šala među kontraaltima je da mogu glumiti samo "vještice, zlobnice ili u hlačama."^[13]

Primjeri kontraalt uloga u standardnom opernom repertoaru uključuju sljedeće (*označava ulogu koju može izvoditi i mezzosopranistkinja):^[13]

Angelina*, La Cenerentola (Rossini)
Arnalta, L'incoronazione di Poppea (Monteverdi)
Arsace, Semiramide (Rossini)
Art Banker, Facing Goya (Michael Nyman)
Azucena*, Il trovatore (Verdi)
Auntie*, vlasnica gostionice The Boar, Peter Grimes (Britten)
Baronesa, Vanessa (Samuel Barber)
Bradamante, Alcina (Handel)
La Cieca, La Gioconda (Ponchielli)
Cornelia, Giulio Cesare (Handel)
Grofica*, The Queen of Spades (Tchaikovsky)
Didone, Egisto (Cavalli)
Dryade, Ariadne auf Naxos (Richard Strauss)
Erda, Das Rheingold, Siegfried (Wagner)
Felicia, Il crociato in Egitto (Meyerbeer)
Madame Flora (Baba), The Medium (Menotti)
Fidès, Le prophète (Meyerbeer)
Florence Pike, Albert Herring (Britten)
Gaea, Daphne (Richard Strauss)
Geneviève, Pelléas et Mélisande (Debussy)
Griselda, Griselda (Vivaldi)
Hélène Bezukhova, Rat i mir (Prokofjev)
Hipolita, San ljetne noći (Britten)
Isabella*, L'italiana in Algeri (Rossini)
Katisha, The Mikado (Gilbert i Sullivan)
Klitemnestra*, Elektra (Richard Strauss)
Lel, Snježna djeva (Rimsky-Korsakov)
Little Buttercup, H.M.S. Pinafore (Gilbert i Sullivan)
Lucretia, The Rape of Lucretia (Britten)
Maddalena*, Rigoletto (Verdi)
Magdelone, Maskarade (Nielsen)
Mamma Lucia, Cavalleria rusticana (Mascagni)
Ma Moss, The Tender Land (Copland)
Malcolm*, La donna del lago (Rossini)
Margret, Wozzeck (Berg)
Marija, Porgy and Bess (Gershwin)
Markiza od Berkenfielda, La fille du régiment (Donizetti)
Marthe, Faust (Gounod)
Marilyn Klinghoffer, The Death of Klinghoffer (Adams)
Mary, Der fliegende Holländer (Wagner)
Miss Todd, The Old Maid and the Thief (Menotti)
Majka, The Consul (Menotti)
Mother Goose, Mother Goose (Felix Jarrar)
Mother Goose, The Rake's Progress (Stravinsky)
Mrs. Noye, Noye's Fludde (Britten)
Mrs. Prin, Tabula Rasa (Felix Jarrar)
Mistress Quickly, Falstaff (Verdi)
Prva Norna, Götterdämmerung (Wagner)
Olga*, Evgenij Onjegin (Tchaikovsky)
Orfej, Orfeo ed Euridice (Gluck) – izvorno za kastrata
Orlando, Orlando furioso (Vivaldi)
Orsini, Lucrezia Borgia (Donizetti)
Polina, The Queen of Spades (Tchaikovsky)
Preziosilla, La forza del destino (Verdi)
Ratmir, Ruslan i Ljudmila (Glinka)
Rosina*, Seviljski berberin (Rossini)
Rosmira/Eurimene*, Partenope (Handel)
Ruth, The Pirates of Penzance (Gilbert i Sullivan)
Schwertleite, Die Walküre (Wagner)
Smeaton, Anna Bolena (Donizetti)
Sosostris, The Midsummer Marriage (Tippett)
Stella, What Next? (Elliott Carter)
Tancredi, Tancredi (Rossini)
Ulrica, Un ballo in maschera (Verdi)
Udovica Begbick*, Rise and Fall of the City of Mahagonny (Weill)
Treći šumski duh, Rusalka (Dvořák)
Tetka princeza, Suor Angelica (Puccini)
Zita, Gianni Schicchi (Puccini)

Također pogledati

Kategorija kontralta
Fach, njemački sistem za klasifikaciju glasova
Lista operskih kontraltova
Klasifikacija glasova u neklasičnoj muzici

Reference

1 2 McKinney, James (1994). The Diagnosis and Correction of Vocal Faults. Genovex Music Group. ISBN 978-1-56593-940-0.
↑ Jones, David L. (2007). "Training the Contralto Voice". The Voice Teacher. Pristupljeno 24. 7. 2018.
1 2 Appelman, D. Ralph (1986). The Science of Vocal Pedagogy: Theory and Application. Indiana University Press. ISBN 978-0-253-20378-6.
↑ Stark, James (2003). Bel Canto: A History of Vocal Pedagogy. University of Toronto Press. ISBN 978-0-8020-8614-3.
↑ The part of Clorinde is notated in the soprano clef (original score: Tancrede, Tragedie [...]. Paris: Ballard. 1702. str. 71 ff.), but, although it never descends below d′, tradition has it that it was the first major bas-dessus (contralto) role in the French opera history (Sadie, Julie Anne (1997). "Maupin". u Sadie, Stanley (ured.). The New Grove Dictionary of Opera. 3. New York: Oxford University Press. str. 274. ISBN 978-0-19-522186-2.
↑ Chisholm, Hugh, ured. (1911). "Contralto" . Encyclopædia Britannica (11. izd.). Cambridge University Press.
↑ Peucker, Brigitte (2007). The Material Image: Art and the Real in Film (jezik: engleski). Stanford University Press. ISBN 978-0-8047-5431-6.
↑ "A Taste of the Music of Zarah Leander". YouTube: Flower Bomb. 29. 6. 2022.
↑ "HĀYEDA – Encyclopaedia Iranica". www.iranicaonline.org. Pristupljeno 30. 6. 2019.
↑ Elliot, David J. (2005). Praxial Music Education: Reflections and Dialogues. Oxford University Press. str. 302. ISBN 9780199725113. Arhivirano s originala, 26. 3. 2017.
↑ Archived at Ghostarchive and the Wayback Machine: "Contralto Female Voice…". YouTube: DHO Gwen. 8. 1. 2017.
↑ "Bally Prell". Historical Tenors. Pristupljeno 12. 7. 2021.
1 2 Boldrey, Richard (1994). Guide to Operatic Roles and Arias. Caldwell Publishing Company. ISBN 978-1-877761-64-5.

Dodatno čitanje

Coffin, Berton (1960). Coloratura, Lyric and Dramatic Soprano, Vol. 1. Rowman & Littlefield. ISBN 978-0-8108-0188-2.
Peckham, Anne (2005). Vocal Workouts for the Contemporary Singer. Berklee Press. ISBN 978-0-87639-047-4.
Smith, Brenda (2005). Choral Pedagogy. Plural Publishing. ISBN 978-1-59756-043-6.

Vanjski linkovi

Kontraalt na Wikimedia Commonsu

[McKinney-1] 1 2 McKinney, James (1994). The Diagnosis and Correction of Vocal Faults. Genovex Music Group. ISBN 978-1-56593-940-0.

[2] Jones, David L. (2007). "Training the Contralto Voice". The Voice Teacher. Pristupljeno 24. 7. 2018.

[Appelman-3] 1 2 Appelman, D. Ralph (1986). The Science of Vocal Pedagogy: Theory and Application. Indiana University Press. ISBN 978-0-253-20378-6.

[4] Stark, James (2003). Bel Canto: A History of Vocal Pedagogy. University of Toronto Press. ISBN 978-0-8020-8614-3.

[bas-dessus-5] The part of Clorinde is notated in the soprano clef (original score: Tancrede, Tragedie [...]. Paris: Ballard. 1702. str. 71 ff.), but, although it never descends below d′, tradition has it that it was the first major bas-dessus (contralto) role in the French opera history (Sadie, Julie Anne (1997). "Maupin". u Sadie, Stanley (ured.). The New Grove Dictionary of Opera. 3. New York: Oxford University Press. str. 274. ISBN 978-0-19-522186-2.

[6] Chisholm, Hugh, ured. (1911). "Contralto" . Encyclopædia Britannica (11. izd.). Cambridge University Press.

[7] Peucker, Brigitte (2007). The Material Image: Art and the Real in Film (jezik: engleski). Stanford University Press. ISBN 978-0-8047-5431-6.

[8] "A Taste of the Music of Zarah Leander". YouTube: Flower Bomb. 29. 6. 2022.

[9] "HĀYEDA – Encyclopaedia Iranica". www.iranicaonline.org. Pristupljeno 30. 6. 2019.

[10] Elliot, David J. (2005). Praxial Music Education: Reflections and Dialogues. Oxford University Press. str. 302. ISBN 9780199725113. Arhivirano s originala, 26. 3. 2017.

[11] Archived at Ghostarchive and the Wayback Machine: "Contralto Female Voice…". YouTube: DHO Gwen. 8. 1. 2017.

[12] "Bally Prell". Historical Tenors. Pristupljeno 12. 7. 2021.

[Boldrey-13] 1 2 Boldrey, Richard (1994). Guide to Operatic Roles and Arias. Caldwell Publishing Company. ISBN 978-1-877761-64-5.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]