Mangan(II)-sulfat

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Mangan(II) sulfat
Mangan(II)-sulfat - Tetrahydrat.JPGManganese(II) sulfate close-up.jpg
Općenito
Hemijski spoj Mangan(II) sulfat
Druga imena Mangan-sulfat
Molekularna formula MnSO4(H2O)
CAS registarski broj 7785-87-7
SMILES [Mn+2].[O-]S([O-])(=O)=O
InChI 1/Mn.H2O4S/c;1-5(2,3)4/h;(H2,1,2,3,4)/q+2;/p-2
Kratki opis bijeli kristalni prah (anhidrat)
svijetlo-ružičasti prah (hidrati)
Osobine1
Molarna masa 151,001 g/mol (anhidrat)
169,02 g/mol (monohidrat)
223,07 g/mol (tetrahidrat)
277,11 g/mol (heptahidrat)
Agregatno stanje čvrsto
Gustoća 5,026 g/cm3
Tačka topljenja 710 °C (anhidrat)
27 °C (tetrahidrat)
Rastvorljivost 52 g/100 mL (5 °C)
70 g/100 mL (7 °C), nerastvorljiv u etru
Rizičnost
NFPA 704
NFPA 704.svg
0
1
1
 
1 Gdje god je moguće korištene su SI jedinice. Ako nije drugačije naznačeno, dati podaci vrijede pri standardnim uslovima.

Mangan(II) sulfat jeste neorganski spoj sa formulom MnSO4(H2O). Ova svijetlo-ružičasta higroskopna čvrsta tvar je vrlo značajna so dvovalentnog mangana. U 2005. u svijetu je proizvedeno približno 260 hiljada tona mangan(II)-sulfata. On je sirovina za dobijanje metalnog mangana i mnogih drugih hemijskih spojeva. Zemljišta siromašna manganom često se obogaćuju s ovom soli.[1] U prirodi mangan(II) sulfat se javlja kao mineral malardit (MnSO4 · 7 H2O).

Struktura[uredi | uredi izvor]

Kao i mnogi drugi sulfati metala, i mangan-sulfat gradi veliki broj raznih hidrata: monohidrat, tetrahidrat, pentahidrat i heptahidrat. Najčešći je monohidrat. Sve ove soli se rastvaraju dajući blago-ružičaste rastvore metalnih akva-kompleksa [Mn(H2O)6]2+. Svijetlo-ružičasta boja Mn(II) soli je veoma karakteristična.

Upotreba i proizvodnja[uredi | uredi izvor]

Obično se manganove rude pročišćavaju tako što se prevode do mangan(II) sulfata. Tretiranjem vodenih rastvora sulfata sa natrij-karbonatom dovodi do taloženja mangan-karbonata, koji se dalje kalcinira dajući okside MnOx. U laboratoriji, mangan-sulfat se može dobiti tretiranjem mangan-dioksida sa sumpor-dioksidom:[2]

MnO2 + SO2 → MnSO4

Također se može dobiti miješanjem kalij-permanganata sa natrij-hidrogensulfatom i vodik-peroksidom. Mangan-sulfat je i nusproizvod raznih, industrijski važnih, oksidacijskih procesa u kojima se koristi mangan(IV) oksid, uključujući proizvodnju hidrokvinona i anisaldehida.[1]

Elektroliza mangan-sulfida daje mangan(IV) oksid, koji se još naziva i EMD (skr. od elektrolitički mangan-dioksid). Alternativno, oksidacijom mangan-sulfida sa kalij-permanganatom dobija se takozvani hemijski mangan-dioksid (skr. CMD). Ovi materijali, naročito EMD, koriste se u suhim baterijama.[1]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ a b c Arno H. Reidies "Manganese Compounds" u: Ullmann's Encyclopedia of Chemical Technology 2007; Wiley-VCH, Weinheim. doi:10.1002/14356007.a16_123
  2. ^ John R. Ruhoff (1943). "n-Heptanoic acid". Org. Synth.; Coll. vol. 2, str. 315