Mesdžidul-aksa

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Mesdžidul-aksa
Israel-2013-Jerusalem-Temple Mount-Al-Aqsa Mosque (NE exposure).jpg
Pogled na sjeveroistočni dio Mesdžidul-akse, nakon Mesdžidul-harama i Poslanikove džamije, trećeg najsvetijeg mjesta u islamu
Osnovne informacije
Lokacija Flag of Palestine.svg Jerusalem
Pripadnost Islam
Administracija Islamski vakuf Jerusalema
Vodstvo Imam: Muhammad Ahmad Hussein
Arhitektonski opis
Arhitektonski tip Džamija
Arhitektonski stil Islamska arhitektura
Smjer fasade sjever-sjeverozapad
Specifikacije
Kapacitet +5.000
Kupole 2 velike, desetina manjih
Munare 4
Visina munare 37 m (najviša)
Materijali Krečnjak (vanjski zidovi, minaret, fasada);
stalaktit (minaret);
zlato, olovo i kamen (kupole);
bijeli mermer (unutrašnji stubovi) i mozaik

Mesdžidul-aksa (‎‎المسجد الاقصى‎‎), poznat i kao Bejtul Makdis, je nakon Mesdžidul-harama i Poslanikove džamije, treće najsvetije mjesto u islamu. Nalazi se u starom, historijskom jezgru Jerusalima. Iako se čitava lokacija na kojoj se nalazi džamija sa zlatnom kupolom, sedamnaest vrata i četiri minareta, kroz historiju nazivala džamija Al-Aksa, danas se pod tim terminom označava samo džamija koja se obično naziva Haram el-Šarif (Plemenito svetilište). Mesdžidul-aksa je muslimanima važna jer je posljednji Božiji poslanik s.a.v.s. tokom Isre i Mi'radža posjetio upravo ovo mjesto gdje je nakon tog putovanja, po naredbi drugog pravednog halife Omera izgrađena džamija.

Osim toga, Mesdžidul-aksa je u početnom periodu, tokom prvih 17 mjeseci, bila i prva Kibla, prema kojoj su se muslimani okretali tokom molitve. Džamija je prvobitno bila manji objekat za molitvu koju je izgradio drugi pravedni halifa Omer, ali je istu dogradio i proširio emevijski halifa Abd el-Malik a završio njegov sin el-Velid 705. godine. Džamija je u potpunosti uništena zemljotresom 746. nakon čega ju je obnovio abasidski halifa el-Mensur 754. godine. Njegov nasljednik el-Mahdi je džamiju ponovo dogradio 780. Još jedan zemljotres iz 1033. godine je uništio većinu Bejtul Makdisa, da bi fatimidski halifa Ali az-Zahir dvije godine kasnije dogradio džamiju, koja je danas treće najsvetije mjesto muslimana. Tokom periodičnih obnavljanja džamije od strane različitih islamskih halifata, izgrađeni su dodaci džamiji i njenom okruženju, kao što je izgradnja njene kupola, fasade, minbera, munara i unutrašnje strukture.

Kada su krstaši osvojili Jerusalem 1099. godine, tokom Prvog krstaškog rata, koristili su džamiju kao palatu i Kupolu na stijeni kao crkvu, ali je njena funkcija džamije obnovljena nakon što ju je muslimanski vojskovođa i ejubidski osnivač Salahudin 1187. godine vratio pod muslimansku kontrolu.

Reference[uredi | uredi izvor]

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]