Minutni volumen

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Glavni faktori uticaja na minutni volumen (cardiac output) – srčana stopa i udarni volumen (stroke volume), od kojih su oba također promjrnjiva[1]

Minutni volumen srca (MVS) je volumen krvi koji srčana komora upumpava u jednoi minuti.[2][3]

Gledanu u različitim jedinicama, kao što su dm3/min (1 dm3 iznosi do 1000 cm3 ili 1 litru). Srednji minutni volumen srca u mirovanju, kod mušlaraca je 5,6 L/min, a 4,9 L/min kod žena[4]

Proračun[uredi | uredi izvor]

Minutni volumen srca () ovisi o udarnom volumnu () i frekvencije otkucaja srca ():

= × ,

pri čemu jew udarni volumen krvi je količina koja je potisnuta u jednoj komori sistole. Postoji nekoliko načina za određivanje kliničkih MVS, od invazivne unutarsrčane kateterizacije do neinvazivnog mjerenje arterijskog pulsa.

Klinički značaj[uredi | uredi izvor]

Glavna uloga srčanog transporta krvi kroz tijel je dostavljanje kisika i nutrijenata i drugih tvari u ćelije, kako bi se osigurao njihov opstanak i pravilno funkcioniranje i uklanjanje otpadnih materija. Srce pumpa krv u arterije, koja je u njega došla iz venskog sistema, tako da je količina krvi koja dolazi u srce daje minutni volumen. Pri tome, međutim, oni igmau važnu ulogu za podmirivanje potreba za kisikom u ćelijama, kao i kapacitetu arteriovenskog sistema, odnosno krvotoka. Povećane potrebe organizma za kisikom, povećaju protok krvi kroz vene do srca. Vene u tijelu reguliraju protok krvi do srca putem aktivne vazodilatacije i [[vazokonstrikcija|vazokontrakcije, čime se povećava ili smanjuje cirkulacijski otpor

Ako se srčani volumen povećava u netrenirane zdrave osobe, on ima maksimalni doprinos povećanju broja otkucaja srca. Također, promjene u položaju tijela, povećana aktivnost simpatičkog i smanjena aktivnost parasimpatičkog nervnog sistema može povećati minutni volumen. Učestalost srčanog ritma može varirati za faktor 3, između 60 i 180 otkucaja u minuti, a minutni volumen može biti između 70 i 120 ml, što je variranje samo za faktor 1,7.[5][6][7] Parametar koji je u vezi sa udarnim volumenom, je istisna frakcija, što znači da je udio istisnutog volumena lijeve komore za vrijeme kontrakcije i fazi istiskanja srčanog ciklusa ili sistole u pozitivnom odnosu sa minutnoim volumenom. Prije sistole, lijeva komora se ispuni potrebnom količinom krvi, poznatom kao krajnji dijastolni volumen (ADF). Sistola lijeve komore skuplja i steže krv na minimum volumena, koji se zove krajnji sistolni volumen (KSV), jer nije potpuno prazna. Istisnuta frakcija zavisi od krajnjeg dijastolnog volumena u komori, koji može biti promijenjen zbog bolesti komore i na taj način nenormalno proširena. Međutim, ona može ostati na konstantnom minutnom volumena, unatoč dilataciji lijeve komore i poremećene kontrakcije, odnosno može to nadoknaditi povećanom krajnjim volumenom dijastole.

Udarni volumen: =
Istisni dio: = ( / ) × 100 %
Minutni volumen srca: = ×
Srčani indeks: = /površina tijela ( = × )
= frekvencija srca, izražena kao broj otkucaja u minuti;
= površina tijela u kvadratnim metrima

Bolesti kardiovaskularnog sistema, naprimjer visok krvni pritisak i zatajenje srca, često su povezane sa promjenama u minutnom volumenu srca. Može doći do povećanja u MVS, naprimjer pri infekcijama sepsi ili njegovom smanjenju, kao što je u kardiomiopatijama i zatajenju srca. Precizna identifikacija MVS je važno u kliničkoj medicini za poremećaje i diagnisticiranje, a koristi se u određivanju odgovarajućih tretmana.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Betts, J. Gordon (2013). Anatomy & physiology. str. 787–846. ISBN 1938168135. Pristupljeno 11 August 2014. 
  2. ^ Hadžiselimović R., Maslić E. (1996). Biologija ponašanja životinja i ljudi. Sarajevo Publishing, Sarajevo. ISBN 9958-21-091-6. 
  3. ^ Međedović S., Maslić E., Hadžiselimović R. (2002). Biologija 2. Svjetlost, Sarajevo. ISBN 9958-10-222-6. 
  4. ^ Guyton, Arthur C.; John E. (John Edward) (2006). Textbook Of Medical Physiology (11th iz.). Philadelphia: Elsevier Inc. ISBN 0-7216-0240-1. 
  5. ^ Levy, Matthew N.; Berne, Robert M. (1997). Cardiovascular physiology (7th iz.). St. Louis: Mosby. ISBN 0-8151-0901-6. 
  6. ^ Rowell, Loring B. (1993). Human cardiovascular control. Oxford [Oxfordshire]: Oxford University Press. ISBN 0-19-507362-2. 
  7. ^ Braunwald, Eugene (1997). Heart disease: a textbook of cardiovascular medicine (5th iz.). Philadelphia: Saunders. ISBN 0-7216-5666-8.